Auto-ergernissen

geplaatst in: Persoonlijk, Werkende moeder | 0

Ik geef toe: ik ben zelf absoluut geen rijwonder. Maar toch. Ik rijd beter dan de gemiddelde weggebruiker die zich vier ochtenden en middagen op de A27 bevindt. Vind ik.

Batmobiel en zondagrijders
Mijn god, wat een idioten kom ik tegen onderweg. En dan heb ik het niet eens over de automobilisten die, als het spekglad is of sneeuwt, denken dat hun auto met winterbanden fungeert als een onbreekbaar Batmobiel. Meestal mannen trouwens, die zich wanen in een Batmobiel. Maar goed, dat is niet mijn grootste irritatiebron. Dat zijn namelijk de zondagrijders. Voornamelijk vrouwen en oudere mensen. Levensgevaarlijk. En vooral: heel erg irritant.

Nutteloze opwinding
Dat je als je een invoegstrook nadert en er ruimte is op de linkerbaan, deze linkerbaan dan even gebruikt. Dat je na het inhalen van de vrachtwagen weer terug naar de rechterbaan kan. Dat je harder dan 120 mag op de linkerbaan (toegegeven, dat mag officieel natuurlijk niet) en zelfs harder dan 80 op de rechterbaan. Nou, die basisregels schijnen best moeilijk te zijn. En dat irriteert mij dus. Dan zit ik me dus op te winden in de auto. Schiet ik niks mee op, dat weet ik ook wel. En nee, het lucht ook niet op om er niet-voor-kinderoren-bestemde woorden uit te gooien. Maar het gebeurt gewoon.

Hormoonirritatie
Zo’n geirriteerde automobilist was ik nooit. Mijn moederhormonen hebben me zo gemaakt. Ik heb er niets voor hoeven doen of laten, behalve zwanger worden (en dat dat gewoon gelukt is, daar ben ik nog elke dag megadankbaar voor). Toen is het begonnen, die irritatie op de weg. En soms verdenk ik de automobilisten ervan dat ze vanaf toen pas onnodig links zijn blijven rijden of heel erg langzaam zijn gaan rijden. Eerder had ik er niet zoveel last van of ik was zelf zo’n irritante rijder, geen idee.

Lees ook:  Bekkenpijn

Mama moet zich beheersen
Ik vind autorijden heerlijk en als het verkeer mee zit, vind ik het helemaal niet zo erg om drie kwartier te moeten rijden naar mijn werk en weer terug. Muziekje aan. Maar het verkeer zit tegenwoordig vaak tegen. Dat betekent dat ik langer van mijn kleine moppie verwijderd ben dan eigenlijk nodig is. En dat is dus de schuld van die irritante automobilisten en ook al zijn zij zich van geen kwaad bewust: ik scheld ze soms even lekker uit. Dat doe ik trouwens niet met Olivia in de auto. Bijna niet moet ik zeggen, want vorige week ontglipte me toch iets. Een leerpuntje dus: mama moet zich niet zo druk maken, er zijn ergere dingen. Een zondagrijder zijn bijvoorbeeld.

Laat een reactie achter