Afscheidstranen

geplaatst in: Persoonlijk, Werkende moeder | 4

Het moest er natuurlijk een keer van komen en met haar 9,5 maand heeft ze er ook de leeftijd voor. Huilen bij het ‘achterlaten’ op het kinderdagverblijf.

Huilen als ik haar neerleg om te spelen en ze het daar niet mee eens is of huilen als ik me omdraai, dat kenden we al. Maar huilen bij het overgeven van Olivia aan een van haar favoriete juffen, dat is nieuw. Ook voor mij. Resultaat: wij allebei in tranen. Maar dat weet Olivia niet natuurlijk. Nee, ik hield me groot. Nog een extra kusje, aai over haar wang en de mededeling dat mama moet gaan werken. Ik heb me vervolgens resoluut omgedraaid en bij de deur nog een keer naar een huilende dochter en troostende juf gezwaaid. Om vervolgens in de auto huilend manlief op te bellen.

Het komt goed

Sowieso heb ik moeite met verwijderd zijn van mijn kleine moppie, maar zelf weglopen bij een huilend moppie is helemaal moeilijk. Maar goed: het is een fase, ze moet hier doorheen. Of beter gezegd: wij moeten hier doorheen.

Als ik haar vanmiddag ophaal, krijg ik weer een grote glimlach. Dan merk ik aan haar dat ze een fijne dag gehad heeft en hoor van de juffen dat ze lekker gespeeld, gegeten en geslapen heeft. Ze slaat haar armpjes om mijn nek en weet dat het goed is, dat mama weer terugkomt na een dag werken. Volgende week ‘oefenen’ we gewoon weer verder met afscheid nemen. Net zolang tot dochterlief deze fase ontgroeid is. En dan dient zich vast weer een andere uitdaging aan.

Lees ook:  Buitenschoolse opvang enzo

4 Antwoorden

  1. Moeilijk he! 🙁 ahh mijn grote meid gaat over een aantal maanden naar de grote school. Hoe erg ze er ook aan toe is, deze mama gaat het ‘achterlaten’ ook heel moeilijk vinden denk ik!

    • Nou echt, bereid je maar vast voor! Jij hebt je meisje de afgelopen jaren sowieso continu bij je in de buurt (heerlijk!) – dus het verschil is groot. Vet leuk, lees jouw blogjes elke dag – dus extra leuk dat je dit ook leest 😉

  2. Dat lijkt me zwaar! Sam gaat niet naar een kdv en is meestal bij me dus ik geloof dat ik er heel slecht tegen zou kunnen. Gelukkig heeft ze wel een fijne dag bij haar juffen. Leuke blog heb je trouwens. Heb je bloglovin?

    • Echt, ik wou dat ik jou was – het wegbrengen went echt niet helaas. Gelukkig werk ik per volgende week 3 dagen ipv 4, dus dat maakt het al iets dragelijker 🙂 Ben in de beginnende fase met mijn blog en wil hem bekender en ‘commerciëler’ maken, dus idd ook tijd voor Bloglovin’ 🙂 Laatst een groot deel van jouw verhalen gelezen. Ik heb zelf een geplande ks gehad (stuitligging, zoals je misschien gelezen hebt op mijn blog), en daar echt onwijs over te spreken. Als ik dan jouw verhaal lees, voel ik me weer zo gezegend 🙂 Dank voor je compliment! Altijd leuk om te horen dat het leuk is om te lezen hihi.

Laat een reactie achter