Draagdoekmama

geplaatst in: Gezondheid, Persoonlijk | 1

Nooit gedacht, toch gebeurd: ik ben een draagdoekmama. ‘Helemaal hippie’ zoals ik het zelf noem. Tijdens mijn zwangerschap hadden we een heel lijstje gemaakt met dingen die we nodig hadden en die nog gekocht moesten worden. Waaronder een (veel te dure) Baby Bjorn draagzak. Ik moest en ik zou dat ding hebben, ik wilde ook perse een zwart/grijze. Want ja: dat is heel handig voor als we een dagje weg gaan of op vakantie zijn (er stonden nog geen tripjes gepland, maar dat terzijde).

Twee-keer-dragen-zak

Afijn, die te dure draagzak kwam er. En die te dure draagzak bleef. Onder in de kast. Toen Olivia 3 maanden was, zijn we een weekendje naar Maastricht gegaan. De draagzak ging mee, want “dat was handig”. De draagzak is gelukkig ook gebruikt. Twee keer een halfuur. Maar goed: we hebben ervan genoten en hij was inderdaad handiger dan de kinderwagen in de sneeuw. Olivia (gehesen in een te groot skipakje) vond het geloof ik allemaal wel prima. Mijnlevenalsmama | Draagzak Gwen Mijnlevenalsmama | Draagzak JoostDe week na ons weekendje weg moesten we voor een routineonderzoek van Olivia’s heupjes naar het ziekenhuis. De conclusie was confronterend: heupdysplasie, waarschijnlijk ontstaan door de stuitligging. Manlief en ik vroegen onszelf af of het (de dysplasie) niet verergerd was door, tijdens het verschonen van de luier, haar beentjes met 1 hand op te tillen. Dat was niet het geval verzekerde de orthopeed ons. Bij onze 2e controle heb ik de draagzak meegenomen, wederom geen probleem zei de orthopeed. Dit vond ik raar, want na mijn eigen online research heb ik ontdekt dat deze ‘ergonomische’ draagzak, vooral ergonomisch is voor de drager, niet voor de baby. “Zolang je haar maar niet de hele dag in de zak draagt, is het prima. Eigenlijk net zoals de maxicosi: het is een onnatuurlijke houding, dus met mate.” luidde het commentaar van de orthopeed. Ik wilde de draagzak niet meer gebruiken. Gelukkig kregen we van een aardige mevrouw via Marktplaats nog de helft van de nieuwprijs ervoor.

Lees ook:  Maar zo kort klein ...

Opslag verliefd

En nu ben ik dus een draagdoekmama. Na weken van research en een keer proefdragen met een tricot doek (niet geschikt voor een beweeglijke baby van +6 maanden vind ik), wilde ik graag een geweven doek. Maar dan wel een draagdoek in neutrale kleuren. Met een leuk motief. Voor niet al te veel geld. Dat laatste is niet gelukt: ik zag een plaatje van de Girasol Diamond Graphite en was verkocht. Alle doeken die ik daarna bekeek haalden het niet bij deze. Ik heb mezelf getrakteerd.

Superhandig zo’n doek!

En ik ben blij. Heel blij. En Olivia ook. Ze vind het heerlijk zo dicht tegen me aan, ze kijkt haar ogen uit en hangt regelmatig bijna ondersteboven om alles in de gaten te kunnen houden. Ik ga binnenkort eens oefenen met knopen op mijn rug. Maar nu nog niet, nu ben ik dolblij dat ik al redelijk soepel kan knopen op mijn buik. Ideaal als we met de fiets naar het winkelcentrum gaan, of zoals laatst op bezoek bij mijn oma – waar de parkeerplaats een eindje lopen is. Dochterlief is best zwaar aan het worden namelijk, en met de draagdoek heb ik mijn handen vrij, kunnen we continu knuffelen samen en niet geheel onbelangrijk: zitten haar beentjes in een natuurlijke kikkerhouding.

Mijnlevenalsmama | Draagdoek

Een Antwoord

  1. Heerlijk hè? Ik vond het ook maar ‘afrikaans’, maar wat draagt het heerlijk en wat is het gezellig! Ik ben verknocht aan mijn Hoppediz en ik droeg mijn zoon van ruim een jaar boven de 11 kg nog met gemak naar het strand!

Laat een reactie achter