Rapleymaaltijd

geplaatst in: Gezondheid, Opvoeding | 1

Ik heb het al vaker aangehaald in een blogje: Olivia krijgt eten volgens de Rapleymethode. Nou ja, voor 90% denk ik. Op het kinderdagverblijf kreeg ze eerst namelijk gewoon een (versgemaakt) fruithapje ’s ochtends. En een, door onszelf gemaakt en meegegeven, groentenhapje ’s middags.

Inmiddels eet ze ook daar stukjes fruit en heeft ze ’s avonds nog energie om met ons mee te eten. Haar middagtussendoortje op het kinderdagverblijf is nu dus yoghurt, soms met extra fruit. En yoghurt wordt gevoerd. Ook door ons als ze het krijgt. Het lepeltje zelf naar haar mond brengen wil nog niet echt lukken en yoghurt met je handen eten vindt mama geen goed plan.

Onze handen vrij

Eten volgens Rapley dus. En ik ben er zo ontzettend blij mee. Buiten dat we Olivia echt de meest uiteenlopende dingen aanbieden en ze die allemaal proeft en meestal ook doorslikt, kunnen wij gewoon zelf ons bord leegeten. Terwijl dochterlief geniet van haar bordje. Ik zeg nu bordje, maar in de praktijk eet ze vanaf het blad van haar kinderstoel. Dat ‘foutje’ heb ik in het begin gemaakt, dus nu kiept ze bordjes en bakjes meestal eerst ondersteboven. Dat ga ik bij een tweede kindje anders aanpakken – die krijgt vanaf de eerste dag dat we beginnen met vast voedsel (rond 6 maanden) een bordje of bakje voorgeschoteld.

Bij Olivia blijf ik het gewoon proberen. Ik maak haar bordje mooi op en zet het neer, zij kiept het om, begint aan het eten te voelen en steekt het vervolgens in haar mond. Of gooit het op de grond, smeert het onder de kinderstoel of achter haar oren (als ze moe is), maar meestal in haar mond. Gelukkig. Ze eet over het algemeen niet veel. Maar het is blijkbaar voldoende: ze blijft groeien, heeft veel energie en ja, ze krijgt ook nog mamamelk voor de extra voedingsstoffen. Ze is dus een prima eter. Een makkelijke eter ook wel.

Lees ook:  #veganchallenge
Mijnlevenalsmama | Rapleymaaltijd
Gehakt, pasta, kaas, olijfjes en wortel – mmm!

Diversiteit aan smaken

Dol op olijven, gedroogde abrikozen zijn een snoepje en soepstengels gaan er altijd in. Maar ook: bananenpannenkoekjes (aanrader!), boterhammen (inmiddels ruim 1,5 per maaltijd) met de meest uiteenlopende soorten beleg, groentenomelet, watermeloen, schijfjes appel (mevrouw is dol op de ‘zure’ Granny’s), avocado, gekookt ei, en gehakt. Ja, gehakt. Ondanks dat wij vegetariërs zijn, geven we Olivia vlees. Biologisch vlees, dat dan weer wel. En maximaal 2x per week, een kleine hoeveelheid. Tot nu toe heeft ze alleen gehakt gegeten en omdat dat nog steeds goed in de smaak valt en ze ook wel eens witvis eet, vinden we ander vlees nog niet nodig. Dat komt nog wel, als ze groter is.

Wat wij vooral belangrijk vinden is dat ze veel verschillende smaken leert kennen. En dat doet ze! Meestal, soms niet, banaan was favoriet en valt nu even wat minder in de smaak. En ook champignons zijn nog een beetje vreemd. Maar wat hadden we dan verwacht: wij lustten die beiden ook niet toen we klein waren.

Een Antwoord

  1. Wat fijn dat ze goed eet! Ik heb de jongste ook vaak op deze manier eten gegeven, en hij at alles! En nu die drie is gaat dat heel wat moeilijker haha.

Laat een reactie achter