Nostalgie

geplaatst in: Relatie | 2

Een tijdje geleden las ik lachend een zinnetje in een blog van een mede-mama. Het had betrekking op het shirtje van de eerste date met vriendlief. Het deed me denken aan de shirts waarin manlief en ik elkaar hebben leren kennen. De shirts die al 8 jaar oud zijn, die we al ruim 7 jaar niet meer dragen als ‘normale’ shirts en de laatste 3 jaar ook al niet meer als slaapshirts. Die shirts dus. Nostalgie.

Nu dan toch

Elke keer als de kledingkast een opruimbeurt kreeg besloten we (meestal ik) de shirts te bewaren. Weggooien (lees: in de kledingcontainer doen, ik gooi nooit kleding weg) was zo definitief. Tot afgelopen maand. De kledingkast kreeg haar zoveelste opruimbeurt en manlief en ik stonden samen naar een stapel kleding te staren. Hij had zijn nostalgische T-shirt alweer in de kast liggen, ik stond met mijn hemdje in mijn handen. We keken elkaar aan en boem daar was het: het besef dat het goed is. Dat we de shirts niet meer nodig hebben. Dat we nu Olivia hebben. En weten dat we elkaar hebben. Ook zonder die shirts.

Iemand anders’ geluk

Nou ja, misschien dik ik het boem-moment een beetje aan, maar we waren het er spontaan mee eens dat de shirts met de grote stapel kleding mee de container in konden. Na het nemen van een foto uiteraard.

Mijnlevenalsmama | Nostalgie

Ik hoop dat er nog een andere jongen en meid gelukkig mee worden. Of samen gelukkig in worden, dat zou natuurlijk helemaal mooi zijn!

Nog even dit: dat zinnetje op zijn T-shirt was natuurlijk mijn aanleiding om tijdens het aanbieden van een vuurtje (jaja, toen rookten we nog) te zeggen dat dat vast niet waar was. En voor de echt nieuwsgierigen onder jullie: het was bij vrienden thuis, voorafgaand aan een dancefeest. Awakenings in de Westergasfabriek op 25 november 2005, ik heb het kaartje zelfs nog. Het hangt ingelijst bij ons in huis. Over nostalgie gesproken.

2 Responses

    • Gwen

      Haha, ja mijn openingszin was dus ook (Joost was ah bellen en probeerde een sigaret aan te steken bij het kaarsje, dat lukte niet – ik hield mijn aansteker voor zijn neus) – terwijl hij dus ah bellen was haha: “Uhm, ik weet echt zeker dat dat niet waar is.” Hij: “Wat niet waar is?” Ik: “Dat was er op je shirt staat.” Hij lachte en zei iets in de trant van dat daar maar op 1 manier achter te komen was. Ja echt – zo flirterig en erg waren we haha, maar goed – ik was toen pas 20, hij uhmm 22 .. Dus dan mag dat 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.