Consultatiebureau

geplaatst in: Gezondheid | 2

Hoewel ik, toen ik nog zwanger was, vaak zat de term ‘consternatiebureau’ gehoord heb, heb ik me nooit druk gemaakt voor een bezoek aan het consultatiebureau. Ik was wel altijd erg benieuwd.

Vooral de eerste paar keren: niet eens zozeer of Olivia voldoende gegroeid was, want ze dronk mijn borsten meermaals per dag helemaal leeg (gevolg: veel periode met extra productie en – weer – stuwing) en haar kleding ging steeds iets strakker zitten. Ik wist dus dat ze groeide en mijn moedergeval vertelde dat dit goed zat. Ik was vooral benieuwd naar de mening van het consultatiebureau, want zelfs een moedergevoel heeft soms bevestiging nodig.

Leuke artsen en rare artsen

De ene keer de arts, de andere keer de jeugdverpleegkundige. Volgens mij gaat het bij elk consultatiebureau op die manier. Ons consultatiebureau heeft alleen leuke en rare artsen/verpleegkundigen. En je weet vooraf nooit wie je hebt.

Om een voorbeeld te noemen: de rare zegt zelf niks. Nee echt, die kijkt je aan en typt op de computer, kijkt naar Olivia, knikt en wacht tot jij gaat praten. Ik houd daar niet van.

Zo heeft ze, tussen de normale vragen door, een keer aan mijn man gevraagd ‘of alles wel goed ging thuis’. Dit omdat hij geërgerd was omdat het (weer eens) een halfuur uitliep en Olivia inmiddels toe was aan een voeding. “Uhm ja, natuurlijk gaat alles goed thuis, alleen mijn dochter heeft honger en ik heb geen borsten.”, aldus Joost. De rare arts begreep zijn humor niet. Natuurlijk.

Lees ook:  Mijn liefde voor wijn met knabbels

Groot hoofd?!

Bij het tweede bezoek bleek Olivia’s hoofd explosief te zijn gegroeid (hun woorden). Het lag uit de curve (een curve op basis van twee metingen is namelijk nogal betrouwbaar heb ik geleerd bij wiskunde vroeger). Dat de assistente de ene keer hoger meet dan de andere keer, doet er vast niet toe. Afijn, drie bezoekjes later was haar hoofdje opeens weer ‘keurig in de curve’. Zij blij, wij blij!

Korrel zout

Voordat ik moeder werd, wist ik al van vriendinnen dat je het advies van het consultatiebureau soms met een korreltje zout moet nemen. Inmiddels weet ik dat dat -tje best weggelaten mag worden.

Ja, ik snap dat ik de tanden van mijn dreumes moet poetsen voor het slapen gaan. Maar als ze ’s nachts nog een keer drinkt, dan moet ik haar tandjes – volgens het consultatiebureau – in een verlichte badkamer (anders zie ik niks), terwijl dochterlief door de borst alweer helemaal rozig is geworden, midden in de nacht nog een keer poetsen. No way, doe mij maar een korrel zout (en een slapende dochter zonder drama midden in de nacht).

De laatste keer tijdens de elf-maanden-controle, werd me op het hard gedrukt dat ik naast de borstvoeding ook echt andere voeding moest geven. Dat geven we natuurlijk ook. Sterker nog: Olivia smult ervan! Die groeit echt niet door drie tot vier keer moedermelk op een dag hoor.

Eigenlijk vond ik het een stomme opmerking. Het gaf me het gevoel dat buitenstaanders wel eens doen: dat het raar is om nog borstvoeding te geven als je kindje ouder dan een halfjaar is. Het consultatiebureau notabene! Maar ja, die korrels zout dus. Ik voed wel door, ook al is het midden in de nacht.

Lees ook:  Stuithoofdje

2 Responses

  1. jess

    Haha, heb je dit gepland met Maris 😉 Mijn ervaringen zijn wisselend. Er is een verpleegkundige waar ik niet zo’n fan van ben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.