Zonder pavlik

geplaatst in: Gezondheid | 6

Het is inmiddels alweer ruim 5 maanden geleden, dat we Olivia’s pavlikbandage weggooiden. Na vier maanden behandeling, was de heupkom goed gevormd, de heupdysplasie was verdwenen. Het enige dat ons (nog steeds) rest is een nacontrole als ze anderhalf is, ergens eind maart/begin april 2014. Als ze goed loopt (en daar ga ik gemakshalve met anderhalf jaar maar vanuit).

Slechts een herinnering

Zo goed als ik me de geboorte van Olivia nog herinner, zo slecht herinner ik me de periode met de pavlik. Ik weet het nog wel hoor. Ik weet nog hoe onhandig het was als ze ’s nachts verschoond moest worden, hoe we ’s avonds al na moesten denken over haar kleding van de volgende dag (omdat ze voor het slapen haar romper en legging al aan kreeg) en hoe blij ze was als ze een halfuurtje zonder pavlik mocht spelen voor het slapen gaan. Ik herinner het me, maar het is ver, heel ver weg.

Het went zo snel

Allebei, zowel met als zonder bandage, went echt heel erg snel. Ik weet nog dat toen Olivia dat ding kreeg op een vrijdag, we zondagmiddag al redelijk gewend waren. En elke dag wenden we meer. Tot het gewoon dagelijkse kost was, na een week of twee ofzo. Niets was meer onhandig, het halfuurtje spelen ’s avonds zat in de dagelijkse routine en het ’s avonds bepalen wat voor romper en legging met welk shirtje gecombineerd moesten worden ook.

Mijnlevenalsmama | Zonder pavlik

Na 2 maanden gingen we op controle bij de orthopeed. We mochten afbouwen! Zes weekjes nog, minder uren per dag. Wat een opluchting, wat ontzettend fijn dat er zoveel vooruitgang geboekt was. Olivia droeg haar spreidbroekje vanaf het slapen ’s avonds tot na haar ochtendslaapje, daarna ging ‘ie af. Tot het weer avond was. Die middagen zonder wenden snel. Zoveel gemak bij het verschonen, een baby die alle kanten op kon rollen en vrolijk spartelde met haar beentjes.

Lees ook:  Pavlikbandage

Geen geremde ontwikkeling

Toen bleek dat dochterlief behandeld moest worden voor heupdysplasie, was ik vooral bang voor de onhandigheid die zo’n spreidbroek met zich meebrengt en haar ontwikkeling. Ik was bang dat ze heel veel achterstand op zou lopen. Pas zou gaan kruipen als leeftijdsgenootjes allang zouden lopen bijvoorbeeld. Mijn angst sloeg (achteraf) nergens op. Ja, een aantal kindjes uit Olivia’s groep op het kinderdagverblijf tijgerden al, Olivia lag stil. Op haar rug, want met die bandage om vond ze op haar buik liggen helemaal niks. Ze bewoog dus niet veel. Ze kletste des te meer. En toen de behandeling klaar was? Toen tijgerde dochterlief binnen een maand megahard door de kamer. Niks geen achterstand.

Weer een echo alstublieft

Voor Olivia moesten we, toen ze drie maanden was, een echo laten maken. Een routine-onderzoek, omdat ze in stuit lag. Heupdysplasie komt vaker voor bij stuitliggingen en dan ook nog vaker bij meisjes dan bij jongens. Er zit bij ons beiden geen heupdysplasie in de familie, het is bij dochterlief echt ontwikkeld door haar ‘foute’ houding in mijn buik. Het bot van haar bovenbeen drukte onvoldoende tegen haar heupkom, deze was dus te ondiep. Door de behandeling met de pavlikbandage werd het bot in de kom geduwd en kreeg deze de juiste diepte. Maar, ‘gewoon pech’of niet, bij een tweede kindje wil ik, stuitligging of niet, weer een routine-onderzoek. Gewoon, om het zeker te weten.

Ps. Je kunt nog t/m vrijdag 8 november meedoen met de winactie voor een van de doe-het-zelf-pakketjes van Lizl.nl. Kijk hier wat je  precies moet doen.

6 Responses

  1. Jess

    Wij hebben die 3 maanden echo ook gehad. In vorm met de stuit ook inderdaad. Hier was gelukkig alles goed. Lijkt me heftig zo’n bandage. Maar goed, wat moet dat moet. Als het goed is, is er de rest van Olivia’s leven niets mis meer met haar heupjes.

  2. donsjes

    Wow, zo’n bandage ziet er wel ‘veelomvattend’ uit. Het is wel geruststellend om te lezen dat ze er weinig last van ondervond, in die zin dat ze gauw genoeg door het huis banjerde, net als leeftijdsgenootjes dat zouden doen. Lijkt me een hele opluchting.

  3. yazylicious

    Fijn dat ze geen achterstand heeft gekregen. Lijkt me maar niets voor zowel ouders als baby om met zo’n bandage te zitten. Alhoewel wat je zelf al zegt, het went.

  4. DjeauOui

    Bij is onze kleine man (ondertussen al 7,5) is deze week heupdysplasie vast gesteld. Woensdag maar ik naar Pellenberg voor een 2e opinie. Ik lees hier dus ‘met plezier’ mee. Fijn dat je dochtertje nu alle vrijheid heeft om lekker zorgenloos groot te worden!

    • Gwen

      Oehh, spannende tijden komen eraan dus! Echt, het is even doorzetten, maar je raakt er snel aan gewend. Het is voor jullie als ouders erger om te zien (welke behandeling hij ook krijgt) dan voor hemzelf. Hopelijk valt het net zo ‘mee’ als bij Olivia, die was er na 5 maandjes weer vanaf 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.