Knopen onder toeziend oog

geplaatst in: Huishouden, Persoonlijk | 4

Vorige week moest ik een aantal boodschapjes halen in het winkelcentrum.  Niets nieuws natuurlijk: dat doe ik regelmatig. Dit keer moest ik behalve langs de bakker en de Albert Heijn (wat vaak voorkomt midden in de week, om wat aanvullende boodschappen te halen), ook langs het Kruidvat, Hema en de bank.

Draagdoek mee

Het was wisselvallig weer, dus met de kinderwagen heen- en weer lopen tussen de buien door, was geen optie. Het is ongeveer een kwartiertje wandelen, maar nog geen 5 minuten op de fiets. Olivia en ik namen dus de fiets. En draagdoek. No worries: niet tijdens het fietsen, maar in de doek in het winkelcentrum.

Ik ben inmiddels gedreven in het knopen van de draagdoek, dus ook knopen onder toeziend oog lukt prima. Op mijn buik. Op mijn rug knopen is een heel ander verhaal. Een ingewikkeld verhaal. Een verhaal dat ‘gemakkelijk’ begint, met een ‘Superman-worp’.

Op mijn rug knopen

Ja echt een Superman-worp, zo heet het als je je kindje met doek en al op je rug ‘slingert’. Eigenlijk alsof je je rug gaat afdrogen en de handdoek over je schouders slingert. Maar dan met een doek van 5 meter. Zie je het voor je?

Ik niet. Nou ja, eigenlijk wel. Op YouTube. Maar nog niet in het winkelcentrum. Aan Olivia ligt het niet, die werkt best wel mee als ik thuis aan het oefenen ben. Maar het wil nog niet echt. Dat ligt ook aan mijn oefenfrequentie. Eigen schuld.

Samen genieten

Het blijft heerlijk, je kindje zo dicht bij je. Je handen vrij en lekker kusjes geven tussendoor. Ik vind het genieten, elke keer weer. Olivia bij me in de draagdoek. Ik doe het eigenlijk veel te weinig, meestal alleen als het handig is. Een stuk wandelen in de buurt, met dochterlief in de doek, doe ik bijvoorbeeld niet. Waarom niet eigenlijk? Geen idee. Het weer is momenteel ook niet echt fijn.

Lees ook:  Baby in de draagdoek
Mijnlevenalsmama | Draagdoek knopen
Geen foto in de doek, wel van Olivia die – voor we weggingen – mijn boodschappenlijstje van tafel gritste.

Hopelijk durf ik snel buitenshuis een ‘supermannetje’ te wagen, dat trekt vast nog meer bekijks dan dochterlief onder toeziend oog op mijn buik knopen.

Wel jammer dat ik haar op mijn rug geen kusjes meer kan geven, maar het feit dat het dan iets minder zwaar is en Olivia lekker om zicht heen kan kijken, zonder achterover te hangen, weegt zwaarder.

Ps. Je kunt nog t/m vrijdag 8 november meedoen met de winactie voor een van de doe-het-zelf-pakketjes van Lizl.nl. Kijk hier wat je  precies moet doen.

4 Responses

  1. Donsjes

    Die zwaai heb ik totaal nog niet onder de knie, en die is ook voor de ErgoBaby erg handig. Ik heb kleine man eigenlijk nog nooit echt op de rug gedragen, omdat ik hem er alleen niet in krijg. Wat voor draagdoek heb je?

    • Gwen

      Ik ook nog niet hoor, vandaar dat ik nog steeds op mijn buik knoop. Dat wordt met ongeveer 10kg en dochterlief die alles wil zien, best zwaar nu. Heb een Girasol (Diamond Graphite is de kleur). Heerlijke doek vind ik het! Wel wat dik voor de zomer, dus reden genoeg om een zomerdoek aan te schaffen volgend jaar 😉

  2. kungslilja

    Wat leuk! Ik draag ook veel en vind het altijd leuk om te zien/lezen als iemand anders dat ook doet. Ik draag eigenlijk alleen nog maar op m’n rug. Heerlijk, de moeite van het oefenen helemaal waard! Een tip die misschien kan werken: maak een snelle knoop in beide kanten van de doek, zodat je niet twee meter stof los hebt hangen tijdens het supermannetje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.