Proppen maar!

geplaatst in: Opvoeding | 5

Proppen, het gebeurt de hele dag hier in huis. De wasmand vol proppen, ik mijn dekbed en kussen 2x per nacht ‘opproppen’, de vuilnisbak vol proppen, onze mond volproppen. Olivia’s mond vol proppen. Zij haar eigen mond hoor, wij verplichten haar tot niks op eetgebied (inderdaad, weer die Rapleymethode).

Ongeluk in de tunnel

Dochterlief heeft iets nieuws ontdekt de afgelopen week. Het volproppen van haar mond. Niet een beetje, maar echt extreem vol.  Vijf olijven tegelijk en dan glimlachen vol. Of 3 gedroogde abrikozen (gesneden op rozijnformaat) achter elkaar in haar mondje stoppen. En mij dan heel eigenwijs aankijken (zie foto). Waarop ik, of zoals met die olijven wij allebei, helemaal dubbel lig van het lachen. En ze het dus blijft herhalen.

Mijnlevenalsmama | Proppen maar!

Een foto maken op het juiste moment lukt me, door die lachtstuip en Olivia’s onverwachte moment van uitvoering, niet. Maar ik blijf proberen. Een dreumes van 1 die je ‘een ongeluk in de tunnel’ toont, is best uniek lijkt me.

Troep hoort erbij

Op eerdere etensblogjes, zoals de yoghurt, krijg ik veel reacties. Over de Rapleymethode, het geduld dat je ervoor nodig hebt, de troep en viezigheid die niet te overzien is. Het valt allemaal mee, echt. Ik dacht van te voren niet dat ik het aan kon: mijn kind zelf laten kliederen. Ik wist wel dat ik het zo wilde, dochterlief zelf laten ontdekken.

Het geeft rust aan tafel, Joost en ik eten zelf een warme maaltijd en Olivia zit niet te gillen voor een nieuw hapje. Het is onwijs gezellig aan tafel, die stukjes aardappel tussen mijn tenen neem ik dat halfuurtje per dag voor lief. Het grappige is namelijk dat dochterlief tijdens haar boterham en fruit minder knoeit dan tijdens warme gerechten. Terwijl ze alles even graag eet.

Lees ook:  Rapley: Tips & trics

Zelfs ik kan het!

Maar goed, zelfs ik kan het. De dwangmatige neuroot en controlfreak met een lichte vorm van smetvrees als dingen niet netjes gebeuren of er netjes uitzien. Ja, zelfs ik. Waar ik in de eerste maand nog met een nat doekje naast de kinderstoel zat om de broodkruimels direct op te kunnen vegen, kan ik nu zelfs Olivia’s slab uit doen, haar kleding uitkloppen en haar vervolgens badderen en voeden. Wetend dat beneden een gigantische zooi ligt te wachten.

Een nat doekje over de grond en langs de tafel, de slab (met mouwen) uitspoelen, de kinderstoel afdoen met Dettol en keukenrol en voldaan op de bank neerploffen. Troep hoort erbij, hoewel ik de voorkeur geef aan opgeruimde troep. Dat dan weer wel.

5 Antwoorden

  1. Het is zooooo herkenbaar en je schrijft het zoals ik het zou zeggen: “..kan ik nu zelfs Olivia’s (Chelsea’s ;-)) slab uit doen, haar kleding uitkloppen en haar vervolgens badderen en voeden. Wetend dat beneden een gigantische zooi ligt te wachten…”

    Heerlijk om je blog te lezen, wetend dat we niet de enige zijn die met dit ‘probleem’ zitten. Ik vind het niet echt een probleem, maar je moet je er wel bij neerleggen. Waar een kind zelfstandig (Rapley) eet, komt er ook eten op de grond.

    • Heerlijk he! Kun je dat zelfs met je huidige hormonen en nesterldrang? 😉 Knap van je! Ik ben bang dat ik dan meteen aan de poets ga, daarna pas badderen haha

  2. Nu je het zo beschrijft, voel ik bij mezelf een ander pijnpuntje, dat ik misschien ook eens met mijn man moet bespreken. Met z’n allen aan tafel. We moeten daar toch echt eens werk van maken, zeker in het weekend. Een goed voorbeeld doet veel (hoop ik?)

    Maar dat snoetje is echt wel té grappig! Ik kan me voorstellen dat je in een deuk ligt!

  3. Ik ben benieuwd of ik dan net zo makkelijk erin wordt als jou als ik kinderen heb haha

Laat een reactie achter