Overal speelgoed

geplaatst in: Huishouden | 2

Speelgoed, de hoeveelheid groeit gestaag. Gelukkig maar, want te veel speelgoed werkt niet bij dochterlief. Ze kan een uur spelen met haar blokjes en stapelbakjes, maar als de hele vloer vol ligt met van alles en nog wat, dan verliest ze haar aandacht. Ja, Olivia lijkt op mij. Orde, overzicht en niet te veel afleiding. Joost is ook zo, dus het verbaast ons niets.

Mijnlevenalsmama | Speelgoed in huis

Een vloer vol

Het probleem is momenteel dat Olivia niet weet wat ze fijn vindt. Ze is aan het ontdekken, trekt alles uit de speelgoedkist en plukt alle boekjes van haar boekenplankje. Dan gaat ze even spelen met het een, met het ander, lopen met de loopwagen. En dan? Dan gaat ze dreinen, kijkt om zich heel en pakt niets.

Manlief en ik proberen haar te helpen, ruimen regelmatig wat spulletjes op. Stiekem ook voor onszelf. En dan komt Olivia weer om het hoekje gekropen. Alle boekjes weer van de plank. Het treintje uit elkaar, blokjes over de vloer, een greep naar de xylofoon, een popje in haar linkerhand, een kralenketting om haar nek en het trekbeestje aan haar rechterhand. Tja, keuze genoeg.

Mijnlevenalsmama | Speelgoed overal

Kwestie van wennen?

Misschien is het een kwestie van wennen? Hoewel, ze is voldoende prikkels, speelgoed en kindjes gewend van het kinderdagverblijf. En als ik kijk naar mezelf, dan went het nooit: veel ‘troep’ om je heen. Een drukke werkplek, bah. Maar goed, meer dan af en toe de boel een beetje opruimen en de speelgoedkist regelmatig afsluiten, kunnen we niet doen.

Het is ook wel leuk om te zien, ons kleine meisje dat opeens zo groot wordt. Dat een kwartier boven de speelgoedkist kan hangen en dat vakkundig alle boekjes pakt en op haar tafeltje legt. Om ze vervolgens door te bladeren. Smelt!

Lees ook:  Snottebellen en koekkruimels

Ik ben inmiddels al gewend aan een vloer vol, gaat me prima af. Joost daarentegen kwam van de week beneden (hij was druk aan het studeren boven) en zei dat er een bom ontploft was. Hij opperde een opruimronde en ging aan de slag. Olivia hielp. Van de wal in de sloot. Joost glimlachte, hij gaf het op. Een kwestie van wennen. Het mooie is trouwens dat (getuige ook bovenstaande foto) het hartstikke meevalt met de troep hier in huis. Maar ja, voor zo’n dwangmatige opruimneuroot als ik, is dit een bende.

2 Antwoorden

  1. Ik heb op een gegeven moment alles opgeruimd en 1 ding neergelegd en dat wisselde ik dan om de dag. Want anders was het hier een chaos maar spelen deed hij dan niet./..

    • Dat probeer ik nu ook steeds en dat lukt aardig. Alleen redden we 1 hele dag niet, want ze is na een uur of twee wel uitgekeken op 1 speeltje. Dat was eerst niet zo, dus ik gok -zoals altijd haha- een fase 😉

Laat een reactie achter