Too much to do, too little time

geplaatst in: Huishouden, Persoonlijk | 3

Ik wil vaak zo veel. Echt heel veel. Liefst tegelijk, maar in iedergeval op dezelfde dag. En dat gaat dus niet. Het ‘rare’ is dat dat veel willen per dag verschilt.

Twee soorten dagen

Er zijn dagen dat ik opsta en helemaal niets perse wil doen die dag. Dat ik gewoon mee ga in het ritme van dochterlief, wat kleine huishoudelijke dingen doe en de momentjes dat Olivia mij niet ‘nodig’ heeft benut met laptoppen. Bloggen, foto’s van mijn telefoon halen, nutteloos rondsurfen, blogs lezen, noem maar op. Ik vermaak me wel tijdens die spaarzame momentjes.

En dan zijn er de dagen dat mijn hoofd overstroomt van de dingen die ik wil. Dingen die ik moet. Negen van de tien keer leg ik mezelf al die taken op hoor, het is niets dat niet kan wachten tot morgen en toch moet het perse vandaag. Dat is nou precies het probleem, want juist dan gebeurt er namelijk vrij weinig. Dan klap ik dicht, schiet in de stress en mis het overzicht. Door drie zelf opgelegde klusjes voor die dag en dertig klusjes die nog in mijn hoofd hangen. Heel vervelend, maar gelukkig ken ik mezelf en herken ik deze dagen meestal voor ze ten einde lopen, dus sla ik aan het schrijven. To-do-lijstjes, eindeloze lijstjes.

Inzicht en wegstrepen

Het fijne aan een to-do-lijstje is dat het me inzicht geeft en ik dingen weg kan strepen. Zo stond het eerstejaarsalbum van Olivia lang bovenaan mijn lijstje. Het irriteerde me, maar op een of andere manier irriteerde het me niet voldoende, want ik heb het album pas twee weken geleden afgerond.

Lees ook:  Tag: Domestic goddess

Het schoonmaken van de ventilatieroosters bij onze ramen en de kapjes van het afzuigsysteem staan ook al heel lang op mijn lijstje. En die dingen irriteren me mateloos, maar helaas: hiervoor moet ik op een ladder staan (en dat vind ik doodeng), dus ik heb Joost zijn hulp nodig. Hem irriteert het nog niet zo, dus ik moet accepteren dat ze nog even op mijn lijstje blijven staan. In ieder geval tot na zijn tentamens.

Gisteren heb ik heel veel dingen ‘weggewerkt’. Wekelijkse dingen, dat dan weer wel. Maar toch: de rest van het weekend hoef ik me niet druk te maken over de vloer, de toiletten, de douchecabine, de was, het plastic tafelkleed dat nodig aan beide kanten geschrobt moest worden, de koelkast die wel een doekje kon gebruiken en de ramen die op ooghoogte van Olivia vol zaten met plakhandjes.

To-do-lijstje is nooit af

Dit weekend heb ik dus ‘vrij’. Vrij van wekelijkse huishoudelijke taken en vrij van een paar andere dingen die echt gedaan moesten worden. Ik verzin wel weer wat nieuws, zo stroomt mijn hoofd as-we-speak alweer vol met zaken als een doekje door Olivia’s kamer, randjes op zolder die stofhappen en de vitrinekast die wel weer een beurt kan gebruiken. Het houdt je bezig, zo’n to-do-lijstje.

3 Antwoorden

  1. Ergens wel goed zo een to-do lijstje 🙂 Zo weet je wat je nog moet doen.
    Al mag je soms ook gewoon eens ‘niets doen’ hoor!

    • Tja, niets-doen vind ik moeilijk. Maar het lukt hoor – al is dat ‘niets’ dan wel bloggen of tv kijken, dus niet helemaal niets haha.

  2. To-do lijstjes ik heb ze ook. Er komt geen einde aan lijkt het wel. Wel heel handig vind ik zelf geeft me overzicht en rust in me hoofd.

Laat een reactie achter