Weer lekker spelen

geplaatst in: Gezinsleven, Opvoeding | 6

De ergste piek is achter de rug heb ik het idee. Olivia kan weer lekker (en zelfstandig) spelen. Een tijdje. Een verademing, want deze sprongetjesfase kostte me aardig veel energie. Het is nog niet voorbij, dochterlief slaapt bijvoorbeeld nog steeds erg onrustig, huilt regelmatig als ik opsta na een tijdje met haar op de grond te hebben gespeeld en er is nog meer sprongetjesleed. Maar als ik de ‘afleidtactiek’ toepas, gaat ze negen van de tien keer verder spelen. Alleen.

Nieuwe vaardigheden

Het los lopen, waar ik eigenlijk van dacht dat dit sprongetje daartoe zou leiden, laat nog op zich wachten. En dat is prima. Dochterlief houdt zich bezig met vormen: met houten puzzels, haar vormenstoof, het bouwen van torens en losstaande ‘flatgebouwen’ met blokjes (bij voorkeur op de onderste traptrede) en met het aan en af doen van mama’s kralenketting.

Mijnlevenalsmama | Weer spelen

En, maar dat is geen vormenvaardigheid te noemen, Olivia duwt de kinderstoel door de hele kamer, probeert dingen op het tafelblad te leggen (te hoog) en kan nog net niet op de bank klimmen. De kussentjes daarin tegen kunnen prima van de bank getrokken worden en liggen erg lekker op de grond. Maar moe? Nee, dat zijn meisjes van ruim 13 maanden niet meer. Die gillen als je ze in bed legt en die slapen nog maar 1x per dag, ook al wrijven ze al in hun oogjes om tien uur.

Echt dreumesmeisje

Kleine meisjes worden groot. Echt groot, lang ook. En vooral heel (eigen)wijs. Ik lig dagelijks dubbel om Olivia’s blikken, om haar wijsneuzengezichtje en bijvoorbeeld om het feit dat ze dondersgoed doorheeft dat manlief en ik glimlachen om haar tijdens het eten. Ze er vervolgens een schepje bovenop doet en dan keihard lacht om zichzelf (en wij met haar).

Lees ook:  Quality time met Madaga

Met dit dreumesmeisje komt trouwens ook een boel huilen-om-haar-zin-te-krijgen-gehuil. Dat negeer ik, zo goed en zo kwaad als het kan. De afleidtactiek werkt. Meestal.

Mijnlevenalsmama | Eigenwijsje

6 Responses

    • Gwen

      We wilden eerst de onderste vier treden dichtmaken, maar een kindje van een vriendin besloot ook nooit achterom erop te klimmen, dus hebben besloten te wachten tot ze een keer actie ondernam. Tot op heden nog nooit gebeurd. We hebben wel gewoon traphekjes aan de voorkant, op de eerste trede, want ze klautert zo naar boven. Jep, met open treden, maar ik loop er altijd nog gewoon achter. Ben vroeger ook met een open trap opgegroeid, dus misschien wat nuchterder hierin 😉 Mijn agnst was dat ze via de acherkant erop zou klimmen en dat gebeurt, even afkloppen, nog niet 🙂

  1. Roos' Blog

    Jemig wat zijn dr haartjes al lang zeg! Leuk hihi! Olivia deed eerst nog 2 slaapjes? Ik krijg Ayden (hoe moe ook) echt geen tweede x in bed s middags haha, nooit gelukt ook.
    Ayden is ook een huilen/driftig worden om zijn zin te krijgen artiest. Alleen spelen gaat hem nog niet zo goed af, zijn concentratie is max een paar minuten en dan tijgert hij weer de kamer door opzoek naar iets om zich op te trekken hihi.

    • Gwen

      Ja, meestal sliep ze ’s ochtends en dan einde van de middag nog een keer. En nu moet ik haar ochtendslaapje steeds onwijs rekken, omdat ze het anders ’s middags niet meer volhoudt tot het eten. Joost is altijd pas rond 7u thuis, dus eerder eten we niet. Dat haar lijkt elke dag wel gegroeid te zijn trouwens, zo leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.