(geen) Sinterklaas vieren

geplaatst in: Opvoeding, Persoonlijk, Relatie | 2

Donderdagavond hebben we, net als half Nederland, Sinterklaas gevierd. Althans: mijn schoonmoeder kwam bij ons eten en we hadden kadootjes voor elkaar gekocht. Het was geen Sinterklaasavond zoals de meeste Sinterklaasavonden, maar voldoende Sinterklaas voor ons. Lees: ons huispak, een juten zak, elkaar, kadootjes en verse kruidkoek. En spruitjes (Olivia’s nieuwste lekkernij) met aardappelpuree.

Mijnlevenalsmama | Sinterklaas vieren

Mijnlevenalsmama | UitpakkenOlivia vond het uitpakken echt leuk, in tegenstelling tot haar verjaardag, begrijpt ze het nu echt en scheurt de boel (met een beginnetje) zo open. Naast een prinsessenjurkje (voor de kerstdagen) en Sinterklaasboekje, is dochterliefs eerste Duplo-setje een feit. Een schot in de roos, het Assenpoestersetje dat ze van Sinterklaas (lees: mijn schoonmoeder) kreeg. Uiterst geconcentreerd ging Olivia, gekleed in haar prinsessenjurk, aan de slag met de blokjes. Het allerleukste? De koets die open en dicht kan.

Mijnlevenalsmama | Geconcentreerd spelenEigenlijk geven Joost en ik niet zoveel om Sinterklaas. We hebben er dit jaar verder niets aan gedaan, dochterlief snapt het toch nog niet. En eerlijk gezegd: we weten nog niet wat we volgend jaar doen. Of we dan de intocht bekijken op televisie of de plaatselijke intocht bezoeken, schoenen zetten, ik weet het niet. We hebben nog een jaar de tijd om erover na te denken en voorlopig mogen we vanmiddag nog een keer Sinterklaas vieren. Gedichtjes en een kadootje met mijn familie en hopelijk nog meer Duplo voor Olivia!

2 Antwoorden

  1. Ik vind sinterklaas ook niks aan. Ik ben er zelf dan ook niet mee groot geworden.

Laat een reactie achter