Positief beoordeeld

geplaatst in: Gezondheid, Werkende moeder | 2

Afgelopen maandag had ik een halfjaargesprekje op het kinderdagverblijf. Alle kindjes hebben een ‘mentorjuf’. Dit is een van de vaste leidsters op de groep, die de ontwikkeling van het kindje in de gaten houdt en voor de ouders het vaste aanspreekpunt is bij klachten en opmerkingen.

Fijn die bevestiging!

Toen Olivia 7 maanden was, hebben we geen gebruik gemaakt van het halfjaargesprekje, immers: wat kunnen ze zeggen over de ontwikkeling van een baby die voornamelijk op haar rug op de grond ligt (geen grap, vanwege haar Pavlikbandage kon Olivia toen niet veel anders).

Maar nu, nu ze ruim 1 is, was ik wel nieuwsgierig. Gewoon, om nog een keer bevestiging te krijgen dat ons meisje het hartstikke goed doet. Want, mocht het niet lekker lopen op het kinderdagverblijf (veel huilen, slecht eten, noem maar op), dan hoor je dat snel genoeg. en niet pas tijdens het gesprekje. Gelukkig.

Telkens als ik dochterlief ophaal, hoor ik hoe haar dag was. Van hoelaat tot hoelaat ze geslapen heeft en wat ze gegeten heeft. En telkens hoor ik dat ze een goede dag gehad heeft, veel heeft gelachen en lekker geverfd (bijvoorbeeld). Dat is zo sinds Olivia een maand of 5, 6 is. De eerste 2 maanden moest ze best wel wennen aan de drukte om haar heen en haar draai vinden. De ene dag ging toen beter dan de andere, maar nu zie ik een glimlach op haar gezicht verschijnen als ze een van de juffen ziet en is ze, zelfs na een drukke lange dag daar, ’s avonds nog vrolijk thuis. Helemaal gewend aan haar ‘werkritme’ dus.

Lees ook:  Kinderdagverblijf geregeld

En toch is het fijn, die bevestiging. Olivia scoort op alle punten voldoende. Is lekker bezig met haar grove en fijne motoriek, snapt wat bedoeld wordt met ‘aan tafel’ of ‘drinken’ en ‘naar bed’, kan zichzelf goed vermaken tijdens het spelen, trekt naar andere kindjes toe, geniet van het verven en knutselen, drinkt en eet zelfstandig en er waren nog een paar observatiepunten. Dochterlief is goedgekeurd, positief beoordeeld. En dat maakt, ook al stelt het niet zoveel voor, deze mama (en papa) apetrots!

Ook weer goedgekeurd bij CB

Als klap op de vuurpijl zijn we dinsdagmiddag langs het consultatiebureau geweest. De ‘schade’ bedraagt ruim 9,7 kg en een nette 76,5 cm. Dikke prima en goed in haar eigen curve (die zo rond het gemiddelde hangt). De eerste maanden was Olivia’s hoofdomtrek ‘wat’ groot, maar ook die zit de laatste drie metingen goed in de curve en de ruime start had (zeggen ze nu achteraf, ik heb me er dus druk om gemaakt voor niks) alles te maken met de stuitligging. Dan kan een hoofdje anders groeien dan wanneer het in het bekken ligt. Klinkt logisch.

Naast het geven en aannemen van blokjes, stapelen ervan en de standaard babbel over hoe het gaat met eten, slapen en (die is nieuw) tandenpoetsen, stonden de voorlopig laatste prikjes op het menu. Het arme moppie heeft even heel hard gehuild en was daarna weer vrolijk aan het lachen. Niet naar de jeugdverpleegkundige, maar ja, geef Olivia eens ongelijk. Nu maar hopen dat ze volgende week (want: bmr, dus vertraagde reactie) niet ziek wordt van de prikjes.

Lees ook:  Rapleymaaltijd

2 Responses

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.