Slaapzak vs. beddengoed

geplaatst in: Opvoeding | 14

Olivia sliep vanaf dag 1 (oké, dag 3 want de eerste 2 dagen verbleven we nog in het ziekenhuis) in haar eigen ledikantje. Laag opgemaakt (natuurlijk) en met twee opgerolde handdoeken aan weerszijden. ‘Gewoon’ met een lakentje en dekentje en met een kruikje aan het voeteinde dat tussen de deken zat. De eerste weken stond het bedje aan ons voeteinde en toen ze 8,5 week oud was, is ze naar haar eigen kamertje verhuisd. In een slaapzak, in plaats van een opgemaakt bed.

Inbakeren, maar dan anders

Een bedje dat je opmaakt met een lakentje en een dekentje, ik wist niet beter. Ja, ik wist dat er slaapzakken bestonden, we hadden zelfs al een mouwloze slaapzak in maat 62/68 in huis gehaald. Ik was alleen in de vooronderstelling dat je slaapzakken pas ging gebruiken als het ‘echte baby’ eraf was, rond een maand of 3/4. Tot ik slaapzakjes in maat 50 bij de Hema zag hangen.

Olivia kreeg geen slaapzakje in een kleine maat, maar een nieuwe winterslaapzak in maat 62/68. Met mouwen. Na wat research online en het feit dat dochterlief moeite had met zelf in slaap vallen (lees: gewend was geraakt aan in slaap vallen aan de borst, 8 weken lang), deed ons kiezen voor de overstap van een opgemaakt bedje naar een slaapzak. Wat een zegen. Omdat de slaapzak zo dik was, bleven haar armpjes gestrekt, ze had immers de kracht nog niet om ze iets meer dan een klein beetje te buigen. Ze kon zichzelf dus niet wakker spartelen, dus het had bijna een zelfde soort effect als een Puckababy of inbakeren. Van dat laatste zijn Joost en ik geen voorstander (er zijn online allerlei voors- en tegens over te vinden, wij zijn gevallen voor de tegens) en de Puckababy vond ik, behalve duur, ook te veel weghebben van inbakeren. De winterslaapzak was voor ons een goede middenweg en de perfecte uitkomst.

Lees ook:  Monkeyplatter: leuk serveren voor kinderen

Mijnlevenalsmama | Grote slaapzak

Elke keer rechttrekken

Zoals je hier al hebt kunnen lezen, ben ik nogal een neuroot. Elke keer als Olivia uit haar bed ging, moest ik het dus ook weer netjes opmaken. Een baby gaat bijna 10x per dag in- en uit bed in het begin, dus je begrijpt dat ik hier een dagtaak aan had. En het laag opmaken van een ledikantje is een crime. Het laken zat dubbelgevouwen (en dat moest uiteraard recht van mij), het dekentje ook. Er mocht geen te grote bobbel aan het voeteinde zitten, want dan lagen haar beentjes omhoog en tot slot wilde ik aan de zijkant dat je vanaf beiden kanten van het ledikantje hetzelfde ‘uitzicht’ had, dus dezelfde vouwstrepen. Tja, ieder z’n ding.

Het slaapzakje was dus niet alleen een zegen voor het in-slaap-val-gedrag van dochterlief, het was ook een onwijs eenvoudige oplossing voor mijn neurotische gedrag. Nu hoefde ik alleen de slaapzak maar recht in het midden van het bedje te leggen als ze eruit was.

Tot op de dag van vandaag

Olivia slaapt nog steeds in een slaapzak. Elke nacht. Zonder dekentje, met ‘alleen’ een romper, pyjama en slaapzak. En afgelopen zomer sliep ze in alleen een luier of een mouwloos rompertje, in haar slaapzakje. Sterker nog: toen het een keer zo warm op haar kamertje was dat we de slaapzak weg wilden laten, viel ze niet in slaap.

Mijnlevenalsmama | Slaapzak

Onze dochter is geen rustige slaper. Ze lijkt wat dat betreft een beetje op haar vader: kan midden in de nacht opeens overdwars liggen en is daarnaast ook een buikslaper. Liefst met de billen in de lucht, dat laatste doet Joost overigens niet. Een opgemaakt bedje, of het nu nog volgens de regels (want, een dekbedje mag officieel pas vanaf 2 jaar geloof ik) een laken en dekentje of een dekbed met overtrek is, in mijn hoofd zie ik Olivia stikken terwijl ze met haar hoofd aan haar voeteinde onder de deken ligt.

Lees ook:  10x een dreumes hebben is geweldig

Voorlopig slaapt dochterlief dus nog in een slaapzak, ook al ritst ze hem tegenwoordig na haar middagslaapje open. ’s Nachts wordt ze amper wakker en doet dit dus niet en als ze na de rits aan de drukknopen van haar romper begint, dan gaan we haar slaapzak achterstevoren aan doen. Knappe meid die dat dan open geritst krijgt. Ook al twijfel ik daar op den duur niet aan, dat lukt haar vast.

14 Responses

  1. Healthy Mommy

    Handig artikel. Het is wel voorbij gekomen in één van mijn artikelen, maar zelf weet ik totaal nog niet wat nu handig is of niet. We hebben beiden aangeschaft. We zullen zien wat het beste bevalt..

  2. Jess

    Dat houdt ze lang vol. Wow! Wij zijn overgestapt naar een deken met laken (en kussen ;-)) omdat de slaapzak geen optie meer was voor Sam. Hij wilde echt niet meer! Nu slaapt hij een stuk beter. Halleluja!

    • Gwen

      Gelukkig maar! Het verschilt ook per kindje denk ik. Olivia slaapt zonder dus niet. Inmiddels zit ie wel achterstevoren, want ze bleef hem openritsen voor de lol 😉

  3. joyfromjoyce

    Aron sliep ook heel lang in een slaapzak, tot dat hij met 1,5 op een groot bed ging. Hij wilde niet langer in een ledikant liggen, voelde zich opgesloten. Toen kreeg hij een deken over 🙂

  4. Claire K

    Finn slaapt ook in een slaapzak, heerlijk vind ik het. Altijd warm en geen ‘onder de dekens gevaar’

  5. Linda

    Hier slaapt de jongste in een puckababy, vind het ideaal. Maar hij is er nu bijna uitgegroeid en krijgt dan een gewoon slaapzakje. De oudste slaapt ook nog steeds in een slaapzak. Ze kruipt iedere keer onder de lakens vandaan dus dan blijft ze toch een beetje warm.

    • Gwen

      Ik hoop dat Olivia het ook nog een tijdje volhoudt, ik vind het idd een fijn idee dat ze lekker warm blijft en niet onder de dekens kan komen.

  6. Saskia

    Wat slim om een slaapzak te gebruiken, geeft denk ik toch een geborgen gevoel. Senna heeft eigenlijk nooit een slaapzakje gehad. We hadden ze wel in huis, maar nooit gebruikt.

  7. CrazyGreatLife

    Ik vond de slaapzakken met mouwen altijd maar raar en leek mij niet lekker zitten. Maar ik lees steeds meer ervaringen en redenen waarom het wel handig is. Fijn jullie ervaring te lezen. Nu is een dekentje, lakentje hier nog prima.

  8. mamasgoud

    Leuk blog!
    Vico begon na zijn geboorte in een mozesmandje met laken en deken, daarna met 6 weken alleen overdag in zijn ledikant (laken en deken) maar ’s nachts nog in de mand. Met 8 weken zijn we gaan inbakeren in de Pacco Primo omdat hij zichzelf wakker sloeg/zeer ontrustig sliep. Pacco was heerlijk voor Vico, tevens strak onder een lakentje ingestopt. Hij viel al in slaap als ik de binnendoek dichtdeed. Daarna de Pacco Piccolo waarvan de armpjes eruit kunnen. Het was toen zomer dus geen laken meer gebruikt. Eigenlijk heb je dan dus een slaapzak, maar omdat je de mogelijkheid heb om de armpjes toch in te bakeren kun je langzaam laten wennen eerst met 1 arm los en dan met 2 armen los. In het laatste geval heb je dus eigelijk een slaapzak. Zodoende slaaot Vico nu in slaapzakjes. Als het koud is een gewatteerde (zonder mouwen, tenzij het echt kraakt dat het vriest buiten) van de Hema en als het lekker weer is een dunne mouwloze van de Hema. Ik ben benieuwd waar nummertje 2 in gaat slapen. Het verschilt per kind denk ik.

    Groetjes,
    Francesca

    • Gwen

      Ja volgens mij verschilt het ook per kind idd. Olivia slaapt dus zonder slaapzak echt niet, puur omdat ze het zo gewend is. Hopelijk houdt ze dit nog even vol, ik vind het ideaal! Inmiddels zit ie sinds 2 dagen achterstevoren trouwens, ze ritste hem nu standaard voor het slapengaan open, een beetje koud vonden we 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.