Peuterpuber

geplaatst in: Opvoeding | 13

Toegegeven, officieel mag dochterlief die stempel nog niet ‘dragen’, want ze is nog maar een dreumesje van 1,5. Maar ondertussen … Zucht, wat is ze soms vermoeiend. En wat heeft ze al een eigen willetje. En driftbuien, die ook.

Zo groot en wijs

In twee maanden tijd is ons kleine meisje uitgegroeid tot een grote meid. Ze snapt zo ongeveer alles wat we aan haar vragen, heeft een sterk eigen willetje, verliest haar babyvetjes, kletst de hele dag en sinds ze loopt oogt ze ook nog wijzer en groter dan voorheen. Het enige dat haar gelukkig nog een klein meisje maakt, zijn haar lieve bolle wangetjes. Die mag ze van mij nog wel even houden!

Mijnlevenalsmama | Peuterpuber

Mijnlevenalsmama | Peuter kijkt meeBehalve ontzettend lief en leuk is Olivia ook ontzettend ondeugend en doet het liefst ‘grote-mensen-dingen’. Zoals de woonkamer vegen, meekijken als ik bezig ben met het avondeten, alles poetsen met een doekje, water dat ze geknoeid heeft met een theedoek weghalen en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ontzettend lief zo’n grote meid, tot … ze haar zin niet krijgt.

Tot tien tellen …

Zodra dochterlief haar zin niet krijgt, zet ze het op een gillen. Zo ook vorige week, ’s ochtends vroeg om half 8. Op de fiets. Olivia en ik hadden net onze jassen aan om richting het kinderdagverblijf te gaan, toen ze haar rugzakje met knuffel en speen erin spotte. Die wilde ze dus hebben. En dat mocht niet van mij. Ik tilde een krijsende dreumes op de fiets en begon een liedje te zingen. Het hielp. Bij vlagen, want telkens als Olivia zich realiseerde dat ze eigenlijk aan het huilen was om haar zin te krijgen (geen idee of ze nog wel wist wat ze wilde), zette ze het weer op een krijsen. Ik schrijf expres krijsen, want het is veel harder en hoger dan huilen, er komen amper tranen bij kijken en ze maakt zichzelf zo overstuur dat ze er zelfs van gaat hoesten. Maar zielig? Nee dat vind ik het niet. Nee is nee.

Lees ook:  Linzen en spruitjes

Tot tien tellen. Nog een keer. En nog een keer, dat is het enige dat helpt. Olivia negeren of proberen af te leiden, maar dat laatste pakt niet altijd even goed uit. Soms wordt ze nog bozer. Dat heeft ze van mij. En van Joost. Twee keer genetisch belast dus, arm kind.

Nog erger?!

Zoals ik al zei in het begin: officieel is Olivia nog geen peuterpuber natuurlijk, maar soms hoop ik (waarschijnlijk tegen beter weten in) dat het niet nog erger wordt. Toegegeven: het op de grond krijsen in de supermarkt hebben we nog niet gehad, maar vijf minuten lang krijsen op de fiets is minstens zo erg. Evenals het op de grond gooien van haar soepstengels als ze haar zin niet krijgt, zich overstrekken en achterover laten vallen, haar benen die alle kanten op trappelen als je haar optilt wanneer zij het niet wil en de continue “Nee!” terwijl ze haar hoofd opzij draait als we iets voorstellen dat ze niet ziet zitten.

Misschien wordt het erger, misschien niet. De tijd zal het leren. Voor nu geniet ik van de fijne momenten, de momenten zonder driftbuien. De momenten die de overhand hebben, want dochterlief heeft hooguit drie keer per dag een driftbui, maar er gaan ook gerust drie dagen voorbij zonder driftbui. Soms.

13 Antwoorden

  1. Het word niet erger ze worden slimmer in hun acties haha!

  2. Hahaha, laatst zag ik een jonge moeder op straat met een baby in haar armen en een dreumes krijsend op de grond. En ze keek even naar Mira in de wagen en ging verder met de twee. Toen had ik echt medelijden en dacht ik ”fijn dat Mira nog rustig om zich heen kijkt in de wagen”. Maar nog even en dan zie ik het ons ook gebeuren. Kan ik straks even wensen dat Mira nog klein is en zoet in de wagen zit.

  3. Lijkt me best moeilijk soms, maar het hoort erbij.

  4. Zo herkenbaar. Alles wat niet mag, is zo aantrekkelijk. En bij het woord nee begint ze al te krijsen. Iets niet mogen wordt door madam zeer moeilijk geaccepteerd. Lees: dan zet ze haar keeltje weer op. Ik houd me er maar aan vast dat het een fase is.

  5. Phoe ben ik blij dat ik nog een schattige baby heb als ik dat zo allemaal lees. Tegen die tijd hopen dat ze er gemakkelijk doorheen fietst en anders zien we het wel. Gelukkig zijn mijn vriend en ik vrij nuchter dus van ons zal er geen drama komen

    • Nee, ik laat haar ook gerust liggen krijsen, maar het is wel heel erg irritant hihi. Uiteindelijk (mede door vermoeidheid) krijg je haast zin om te gillen dat je het spuugzat bent, maar ik weet me nog in te houden 😉 Geniet nog maar even van je kleine baby hihi, ik verlang nog vaak terug naar die makkelijke tijd! (maar dat is voor iedereen anders natuurlijk)

  6. Herkenbaar dit 🙂

  7. Ben bang dat ons meisje ook haar buien gaat krijgen.
    Ze doet dat nu soms al.. dat trappelen en overstrekken en krijsen, niet huilen… Puur om te krijgen wat ze wil haha.
    Nu geven we dat haar nu ook gewoon nog.. ze is tenslotte pas 6 weken 😉

  8. Haha ja het wordt wel erger. Maar ook ergens wel weer wat minder erg, aangezien ze wat meer beginnen te begrijpen en je soms dingen beter kan uitleggen aan ze. Komt allemaal wel goed hoor. Die hele peuterpubertijd stelt niet zoveel voor.

Laat een reactie achter