Moe, misselijk en zoetigheid

geplaatst in: Zwangerschap | 17

Zwanger zijn heb ik tot een hobby verheven. Tijdens mijn eerste zwangerschap wist ik het al: zwanger zijn is zo fijn, zo heerlijk. Ik voelde me zo speciaal, vond het onwijs fijn om continu ‘samen’ te zijn, kroelde me suf met mijn buik, kon goed toegeven aan lui zijn en genoot van elk moment. Hoewel, elk moment? Extreme vermoeidheid, misselijkheid, maagzuur en (zoete) cravings: de mindere kant van de (vroege) zwangerschap.

Lamgeslagen van misselijkheid

Die ellendige misselijkheid, die was ik even ‘vergeten’. Tot halverwege de zesde week voelde ik me prima. Sterker nog: ik had bij vlagen last van mijn bekken, dus wist dat ik zwanger was, maar ik heb meermaals gezegd tegen manlief en een vriendin die al vroeg op de hoogte was, gezegd dat ik misselijk wilde zijn. Gewoon, ter bevestiging. En toen werd ik het. Vreselijk.

Gelukkig heb ik, net als tijdens de zwangerschap van Olivia, geen uitgebreide kotssessies gehad. Mijn zwangerschapsmisselijkheid beperkt zich door een lamgeslagen misselijk gevoel en zweetaanvallen. Het willen spugen, maar net niet hoeven zeg maar. Misschien nog wel naarder dan echt overgeven, hoewel dat me ook geen pretje lijkt. De misselijke vlagen (die zich niet beperkten tot de ochtenden) hielden ongeveer 3 weken aan, want sinds de negende week van mijn zwangerschap voel ik me weer een stuk beter. Ik ben nog wel ‘slap’, vooral als ik wakker word en niet vlak voor het slapen nog gegeten heb, maar gelukkig niet meer zo misselijk dat ik amper boe of bah kan zeggen.

Moe, moe, moe en moe

Bij Olivia was ik vergelijkbaar misselijk. Het begon ook rond de zevende week, maar het duurde toen volgens mij twee weken langer. Ook de vermoeidheid herkende ik direct, hoewel ik dacht dat ik er inmiddels beter tegen zou kunnen. Ik bedoel: we hebben een dochter van ruim anderhalf die slechts de helft van de week doorslaapt, je bouwt een beetje vermoeidheidsresistentie op. Maar niet tegen zwangerschapsvermoeidheid. Zitten op de bank. De hele dag. Ik kan het. Oké, ik zit niet achter elkaar natuurlijk want ik ben ook druk met Olivia en we moeten gewoon eten ’s ochtends, ’s middags en ’s avonds, maar meer dan dat? Nee, niet de afgelopen weken. Ik zei toch in het begin al dat ik zwanger goed kon toegeven aan luiheid? Nou, dat dus. En ’s middags heerlijk met dochterlief mee slapen twee uurtjes, ik houd ervan! Niet dat het helpt, die middagslaapjes, de vermoeidheid blijft gewoon. Maar ach, het hoort erbij.

Lees ook:  De nadelen van een keizersnede

Inmiddels gaat ook dat weer wat beter. Er zijn middagen dat ik ‘relaxen zonder kind’ verkies boven een middagdutje en lekker een serie kijk of ga lezen of laptoppen. De nachten zijn niet denderend. Net als tijdens de zwangerschap van Olivia. Ik word vaak wakker, om te plassen of gewoon om wakker te zijn, en heb veel moeite met weer in slaap vallen. En maagzuur. Ook dat, nu al (dat kan ik me niet herinneren van de vorige keer trouwens). Hoewel, dat lag die twee keer absoluut aan de patatjes van eerder op de avond en de boterhammen met roomboter vlak voor het naar bed gaan. Wakker worden om vier uur ’s nachts met een knorrende maag, ook zoiets. Niet tof.

Kikkertjes als ontbijt?!

Dat blogje van twee weken geleden, over zoetigheid, dat kwam niet uit de lucht vallen natuurlijk. Sterker nog: het is niet helemaal naar waarheid geschreven. Ja, niet zwanger zou het kloppen, maar zwanger is snoepen met verstand onmogelijk. Althans, voor mij. Die eerste weken. Ik heb zelfs één keer ontbeten met een grote hand kikkertjes. Ja, die ‘vieze’ zoete snoepjes. Als ontbijt! Ik kreeg niets anders weg. En gevulde koeken: iK heb ze al meer dan twee jaar niet gegeten (en gemist) denk ik, maar opeens moest ik ze kopen. En op eten. Verschrikkelijk die zwangerschapscravings. Gelukkig is de weegschaal me nog steeds goedgezind en kan ik de eerste twaalf weken afsluiten met een bescheiden +0,5 kilo.

Al met al niet zo erg

En toch, terugkomend op de eerste zin van deze blog: zwanger zijn is mijn hobby. Al die dingen die horen bij een (vroege) zwangerschap neem ik voor lief. Het weegt niet op tegen het fijne warme gevoel. Mijn handen op mijn buik, mijn buik die zichtbaar groeit (hoewel ook dat weer even wennen is), mijn huid die er steeds beter uit gaat zien, mijn haar dat hopelijk straks weer lekker vol oogt en bovenal: het samen zijn. Tot nu toe is deze zwangerschap vergelijkbaar met die van Olivia (zou het weer een meisje zijn?) en voor een verder verloop zoals toen teken ik. Moe en misselijk of niet.

Lees ook:  Een typische 'vrije' dag

17 Responses

  1. Arcadia

    Zwanger zijn is zeker niet m’n hobby, maar de rest is erg herkenbaar: het heerlijke gevoel van zwanger zijn en hoe mooi die periode is, vooral als je je kindje voelt. Hopelijk kun je er tussen de kwaaltjes door heerlijk van genieten.

  2. Jess

    Nou mijn hobby is het deze keer ook niet. Maar dat wist je al ;-) En arghhh die misselijkheid! Hier tot 14 weken wel dagelijks meerdere kotssessies gehad. Bluhhhh! Ik ga trouwens (weer) voor alles dat zuur is.

  3. Linda

    Wat fijn dat het ‘redelijk’ gaat, je in ieder geval positief blijft. Vermoeid zijn is niet fijn maar inderdaad met een extra slaapje op te lossen. Ik was zo blij dat onze dreumes zo goed sliep, op het eind bracht ik ook ons driejarig pleegkind naar zijn kamer voor een uurtje rust.

  4. Tamara

    Tja cliche maar sommige dingen horen erbij he. Ik was eerlijk gezegd het liever kwijt dan de hele avond misselijk. Ik hield dan weinig eten nog binnen. Grappig dat je nu toch echt voor zoet gaat. Ze zeggen weleens dat je eet wat je lichaam nodig heeft

  5. Nicole

    Fijn dat je zo kunt genieten van je zwangerschap. Scheelt denk ik ook dat je last hebt van de ‘normale’ kwaaltjes en meer niet.
    Ik ben er nog niet over uit hoe ik zwanger zijn vind. Zeker het laatste gedeelte vind ik niks!

    • Gwen

      Ja en nee, ik zit ook weer met bekkenpijn vanaf dag 1, mr kan het nu beter handelen en ben bewuster in mijn bewegingen. Het einde is idd niet top, dat afdrogen al een dagtaak is en dan straks ook nog die peuter van ons… We gaan het zien. Voor nu vind ik het allemaal weer even geweldig 🙂

  6. Barbara

    Ik ben heel blij dat ik zwanger ben, omdat ik uitkijk naar een kindje, maar het zwanger zijn zelf vind ik eigenlijk niks aan. En dan ben ik nog wel zo lucky dat ik nauwelijks kwaaltjes heb… Ik ga die buik straks in ieder geval niet missen.

  7. Healthy Mommy

    Zo leuk om dit alles te lezen.. Ik ben het ‘gezwanger’ na twee jaar gedoe wel zat, maar ik kan me zo goed voorstellen dat wanneer je er (weer) voor gaat en zwanger blijkt te zijn dat het weer helemaal the bomb is. Komen er ook buik foto’s? Tja.. Ik ben nu eenmaal heel nieuwsgierig.

    • Gwen

      Ja, maar dat snap ik na jullie ‘lijdensweg’ ook absoluut! Inmiddels een buikfotootje in mijn dagboek van gisteren gezet 😉 Maar, er komen zwangerschapsupdates met foto’s online (als ik weer veel schrijfenergie heb).

  8. D

    Kan me voorstellen dat op het moment dat je zwanger bent je ineens weer denkt “ohw ja” dit hoorde er ook weer bij. Gelukkig blijft er naast de kwaaltjes genoeg over om heerlijk te genieten en straks weer een mooi kindje te mogen verwelkomen!

  9. Petra

    Ik ben na zwangerschap nr 2 niet echt meer fan van zwanger zijn. Ik ben ontzettend misselijk (met overgeven) en moe geweest. Mijn rug vond het allemaal niet grappig en mijn bloeddruk sprong in fase 2 behoorlijk omhoog om vervolgens weer netjes te dalen. Weg het onbezorgd zwanger zijn. En dan heb ik het nog niet gehad over mijn bekken. Nee lichamelijk gezien is zwanger zijn absoluut geen hobby. Maar wat heb ik genoten van het leven in mijn buik. De schopjes, de reactie op je handen op je buik. GENIETEN.

  10. Maris

    Ja je vergeet het weer he? Ook al weet je nog wel dat je moe was, je vergeet hoe moe je nou echt was. Lang leve moeder natuur 🙂 Het zijn even de eerste weken, daarna voel je je weer een stuk beter! Fijn dat je ondanks alles toch geniet!

    • Gwen

      Ja echt nasty die extreme vermoeidheid. Ik ben er inmiddels alweer zo aan gewend dat ik niet meer weet hoe het was om niet de hele dag te gapen haha.

  11. Meike

    Een hobby wil ik het niet noemen, maar ik vond het wel heerlijk. Vooral de bewegingen vond ik fantastisch. Behalve de moeheid, die was vervelend en zorgde soms voor migraine. Ik ben gelukkig niet echt misselijk geweest. Soms een wee gevoel in mijn maag, maar dat was met een bakje Cruesli met yoghurt of gesuikerde spekjes op te lossen, ook midden in de nacht. Geniet van het kleine (grote) wondertje in je buik.

    • Gwen

      En nachtelijke yoghurt haha! At ik echt bijna elke nacht ah einde, was het alweer vergeten 😀

  12. Mama van Jenthe (Kelly)

    Gek hé dat zoveel veranderd in je lichaam. Ik wilde ook zoet! Maar ook veel fruit gegeten dat was soms ook het enigste waar ik leefde. Alleen maar overgeven en 1 appel in 2 dagen brrrr waren de minder leuke dingen. Wat grappig als ontbijt kikkertjes haha dat kon ik ook wel eigenlijk! Van chocola kreeg ik het zuuuuur, nu nog hoor laat staan toen bah. Ik kreeg een tip: een handje vol hazelnoten en in 1x doorbijten en slikken. Hielp soms beter dan Graviscon. Kreeg deze tip van de verloskundige.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.