“Goed zooo!”

geplaatst in: Opvoeding | 10

Alweer een tijd geleden las ik iets over het wel of niet belonen van je kind. Het ging om de dagelijkse dingen, dingen die eigenlijk normaal zijn, maar die je uit automatisme beloond. Hierdoor zou je kindje gaan denken dat het heel bijzonder is wat hij of zij doet, een applaus verwachten en niet weten dat het iets volstrekt normaals is. Een voorbeeld? Het weggooien van iets in de prullenbak, een stukje brood aan een vorkje prikken, een snottebel afvegen met een doekje. De dagelijkse dingen dus.

Mijnlevenalsmama | Scheppen zandbak

Mijnlevenalsmama | Samen scheppen

Benoemen is ook belonen

Joost en ik gebruiken het ontzettend vaak: “Goed zooo!”. Ja, ook bij de kleine normale dingen. Maar, we proberen te minderen. We benoemen Olivia’s gedrag en belonen haar op die manier. Dus in plaats van het (overdreven) “Goed zooo!” zeggen we: “Wat kun jij dat goed zeg, je brood eten met een vork.” of “Goed gedaan, vieze luiers horen in de prullenbak.” En weet je: Olivia glundert er niet minder om. Misschien zelfs wel meer, we steken immers meer tijd en woorden in de beloning en behandelen haar als één van ons.

Maar, we blijven enthousiaste ouders

En toch, of je er nu op let of niet: we blijven enthousiaste ouders. Ouders die een hoge stem op zetten, van oor tot oor lachen en Olivia knuffelen en optillen als ze iets doet dat in onze ogen geweldig is. Terwijl het eigenlijk best normaal is. Maar ach, niet voor een dreumes van bijna 20 maanden. We goed zooo-en dus nog wel wat af hier in huis, maar een stuk minder dan voorheen. Of in ieder geval een stuk bewuster dan voorheen en dat werkt ook.

Lees ook:  Zonder speen!

 

10 Antwoorden

  1. Belonen en complimenteren blijft altijd aftasten. Goed dat je het gedrag erbij benoemd, dan leert ze ook wat ze goed doet. Ze heeft hier nu zelf door dat als ze iets goed kan we zeggen grote meid. Met als gevolg dat ze nu zelf gaat vissen naar complimentjes en vraagt ‘meit meit’ en in haar handjes gaat klappen.

  2. Ik denk dat het per kind verschilt of het goed is of niet en elke ouder aan moet voelen tot waar ze kunnen gaan en wanneer ze te ver gaan. Stel Olivia was vier, dan zou je ook niet meer enthousiast GOED ZO roepen als ze iets aan een vorkje prikt, terwijl dat nu nog een prestatie is. Zo zie ik het iig wel. Er zijn ook ouders die geen complimenten meer geven, maar het doen vanuit hun gevoel, ik combineer de twee, want ik vind complimentjes echt wel kunnen! Bouwt zelfvertrouwen op en geeft ze een veilige omgeving.
    En wij zijn ook enthousiaste hyper ouders. 😉

  3. Zit wat in wat je zegt, lijkt me wel goed!

  4. Ik doe dat automatisch al, zal met mn opleiding te maken hebben.. dingen benoemen. Hetzelfde geldt voor corrigeren… benoemen hoe het hoort en niet wat fout is.. Zelfs nu ze nog zo jong is..

  5. Ik denk dat je de goed balans hebt gevonden. Belangrijk is inderdaad dingen benoemen. Dit maakt voor kinderen zo veel meer duidelijk. En lekker enthousiast blijven…dat mag toch?!

  6. Ik vind het heerlijk als een kind zelf kan beoordelen of hij is goed heeft gedaan of niet…
    Door onze “goedzo” maatschappij halen we dit uit de kinderen en hebben ze vaak bevestiging van buitenaf nodig om te beoordelen of ze iets goed gedaan hebben… Zo jammer!
    Ik vind belonen dus inderdaad ook echt iets waar je over na moet denken als ouder… Helemaal niet belonen doen wij niet maar wel met mate…

  7. Ik ben van mening dat wanneer je je kind teveel beloont je faalangst in de hand werkt. Een kindje kan onzeker worden als je opeens niét ‘goedzooo’ zegt. Nu Evie nog zo klein is zeggen wij nog heel veel goedzo, met een hoge stem en veel enthousiasme om haar te stimuleren door te gaan met iets als oefenen met kruipen. Straks moeten we dat echt gaan minderen om geen verkeerde signalen af te geven.

    • Ja precies, en dat minderen is best wel moeilijk in het begin, mr alles is ook bijna een enthousiaste kreet waard hihi, nu nog.

Laat een reactie achter