Nacontrole heupdysplasie

geplaatst in: Gezondheid | 12

Afgelopen dinsdag was het zover: we moesten langs het ziekenhuis voor een laatste controle van dochterliefs heupjes. Ruim een jaar nadat we van de orthopeed met de behandeling mochten stoppen, moest er een controlefoto gemaakt worden en keek de orthopeed nog eenmaal naar de stand van Olivia’s heupjes.

Uitstellen helpt niet

De afspraak van dinsdag stond natuurlijk niet al een jaar in de agenda. We moesten zelf bellen zodra Olivia goed zou lopen en meestal is dit rond de leeftijd van anderhalf zei de orthopeed vorig jaar tegen ons. Ik bleef het bellen voor een afspraak uitstellen, want toen Olivia eenmaal liep, liep ze ook direct goed en stevig. Ik had de afspraak dus al meteen kunnen maken, maar het duurde een maand voor ik de moed had om te bellen. Waarom? Angst. Ik wist dat er nog een keer naar haar heupen gekeken moest worden, maar ik was bang om tijdens die afspraak te horen dat het allemaal niet goed zat en we toch weer met een behandeling moesten starten. De arts van het consultatiebureau trok me, zonder dat hij het wist, over de streep door tijdens ons laatste bezoek te zeggen dat Olivia goed liep en dat als haar heupen niet goed stonden, je dat juist op deze leeftijd zou zien aan haar loopje, maar dat ze preventief al eerder screenen omdat de behandeling dan gemakkelijker is. Ik belde en maakte een afspraak.

Foto en bevestiging
De foto maken was zo gepiept, uiteraard met papa aan haar zijde omdat de de rontgenzone voor mij een no-go area was, maar Olivia bleef goed liggen. Ze vond alleen de ruimte met vreemde mensen een beetje overweldigend, dus gooide boos haar speentje weg en ging huilen. Goed, de foto zou intern doorgezet worden en wij liepen richting de orthopeed. Die liep uit. Drie kwartier. Ik heb sowieso een hekel aan wachten, maar omdat ik me hiervoor al zo druk maakte, leek het wachten alleen maar langer te duren. Olivia hield zich gelukkig goed. Ze liep rondjes, at crackers en sjanste erop los. Joost en ik als trotse ouders aan haar zijde omdat ze iedereen inpakte met haar glimlach en gegiechel. En toen waren we eindelijk aan de beurt.

Lees ook:  Borstvoedingsweek 2015

Alles zag er goed uit, zo fijn! Haar heupjes zitten mooi in de kom en als ze met (leren) lopen in de kom blijven, zitten ze goed. We zijn er dus officieel vanaf, zo blij! Wel zullen we bij ons tweede kindje ook een echo laten maken als hij of zij 3 maanden is. Doordat hij of zij een zusje heeft met heupdysplasie heeft, zeker als dit tweede kindje ook nog eens een meisje is, spreek je van een verhoogd risico. De orthopeed gaf aan dat we de echo via de huisarts aan kunnen vragen, maar als zij moeilijk doen of dit bij het consultatiebureau neerleggen, mogen we weer contact met hem opnemen. Fijn, want ik ga echt niet wachten op het consultatiebureau. Zo’n echo en bij twijfel direct een foto geeft meer duidelijkheid en dan zouden we, indien nodig, sneller het een behandelingstraject kunnen starten. En mocht het zo zijn, so be it: been there, done that. Soort van natuurlijk, want het is bij elk kindje weer anders.

12 Responses

  1. Linda

    Wat fijn dat ze er vanaf is. Drie kwartier wachten, pff. Hopelijk gaat het bij jullie tweede beter.

  2. Nicky

    Dat uitstellen van afspraak maken ken ik veel te goed, doe ik ook zo nu en dan. Angst om slecht nieuws te horen overheerst duidelijk.
    Wat fijn dat haar beentjes helemaal in orde zijn, dat is voor jullie een zware opluchting.

  3. iris

    Fijn dat ze goedgekeurd is! Ik snap dat het nu weer spannend is voor jullie kleine. Ik ben zelf ook geboren met een heupdysplasie, dus mijn uk heeft ook een verhoogde kans. Nog maar even afwachten…

  4. Manon

    Ah wat fijn dat ze (en jullie!) er vanaf zijn 🙂 Ik ben zelf ook met heupdysplasie geboren dus als ons kindje straks geboren is moet hij ook extra gecheckt worden. Ben benieuwd hoe dat gaat bij mezelf, vroeger heupdysplasie en dan straks bevallen!

    • iris

      Ik had er met mijn vorige bevalling geen last van of door. Bij mij letten ze er wel extra op door een aantekening in t dossier.

    • Gwen

      Ik heb eigenlijk geen idee hoe dat zit met HD en bevallen, houden ze je extra in de gaten strakjes? Jullie kindje, ook al is het een jongetje en heeft hij dus minder kans op HD, bijtijds laten checken is idd fijn. Uiteindelijk viel de behandeling ons mee, maar dat is mede omdat ze het zo vroeg ontdekten en Olivia dus nog niet druk was met kruipen etc.

  5. Odile

    Wat fijn dat het nu goed is! Duimen dat jullie kindje dat over een paar maanden geboren wordt, geen heupdysplasie heeft. Het lijkt me toch wel een gedoe!

    • Gwen

      Het was idd niet altijd even fijn, maar wende toch ook heel snel. Uiteindelijk wordt je makkelijk met zo’n spreidbroekje en vlogen die 4 maanden voorbij. Het was vooral in het begin even slikken, de eerste week als zowel kind als ouders er nog niet aan gewend zijn. Persoonlijk zou ik het bij een tweede minder erg vinden, omdat we nu al weten wat we kunnen verwachten.

  6. Nicole

    Wel goed die controle! Ook al snap ik de angst wel.. Toch fijn want dan kun je er wel iets aan doen ook!

  7. Geertje

    Wat fijn dat alles nu goed is en jullie niet meer terug hoeven te komen! Ik herken wel veel in je verhaal wat betreft afspraken maken…. Laura heeft strabismus (kijkt scheel) en is hier al een keer aan geopereerd. Iedere keer dat we nu terug moeten, zijn we bang om te horen dat ze weer geopereerd moet worden… en die kans is groot helaas. Ach…. ook dan slaan we ons er wel doorheen…. Voor jullie is het in ieder geval over…

    • Gwen

      Kan ik me heel goed voorstellen! Wat naar dat die kans zo groot is dat ze weer geopereerd moet worden, mr ad andere kant fijn dat het kan zeg mr, hoe rot ook voor jullie drie. Hier idd afgerond nu, mr we moeten nog maar afwachten hoe het bij nr twee is strakjes.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.