Mama is zwanger #2

geplaatst in: Zwangerschap | 9

Inmiddels zit ik alweer in de 18e week, jeetje, wat vliegt de tijd! Alweer bijna op de helft en voor mijn gevoel ben ik nog maar net zwanger. Aan de ene kant ontzettend fijn, want ik kan niet wachten tot ons tweede meisje geboren is, maar aan de andere kant gaat het me allemaal te snel en beleef ik het (helaas toch) minder bewust dan bij Olivia. Wel pak ik elke dag mijn knuffelmomentjes met de baby in mijn buik, maar het is toch anders. Ach, zo zie je maar: geen zwangerschap is hetzelfde.

Easy peasy

Ik heb het al eerder gezegd, maar ik blijf het herhalen: ik vind een tweede zwangerschap een eitje. Easy peasy. En ik weet het: ik ben nog niet op de helft en de (lichamelijk) zwaardere weken moeten nog komen, maar het is meer het gevoel. De rust die ik over me heb, de herkenning van van alles. Daarnaast merk ik een duidelijk verschil tussen fulltime en parttime werken en zwanger zijn. Ik ben echt ontzettend moe na een werkdag, veel meerย dan na een dag met Olivia. En dat is logisch, want op de dagen met Olivia ga ik elke middag braaf mee slapen. Soms met enige tegenzin, maar als ik dan eenmaal onder mijn dekbed lig, ben ik mezelf weer onwijs dankbaar voor het doorzetten van het plan ’s middags een dutje mee te doen.

Afgelopen weekend was voor onze begrippen druk: zaterdag ging ik met Olivia langs Kelly en ruimden we de schuur op en zondag gingen we langs mijn oma en keken ’s avonds voetbal bij de buren. Nu was dat laatste niet echt inspannend (wel voor manlief vanwege de spanning uiteraard), maar merkte ik vooral dat mijn bekken opspeelden na het stuk in de auto heen en terug naar Noord-Brabant. Toch twee keer een klein uur en omdat ik autorijden niet gewend ben (en die houding niet geschikt is voor het bekken), hakte dat er flink in. Dan ben ik weer extra blij mijn huidige werksituatie van slechts 2 dagen werken en op de fiets naar kantoor. Ik wil er, na mijn ‘ervaring’ zaterdag, niet aan denken hoe zwaar deze zwangerschap zou zijn als ik nog 4 dagen op- en neer naar Almere moest rijden. Die reistijd (en het vele zitten op kantoor) waren tijdens de zwangerschap van Olivia echt funest. En toen begon mijn bekken pas later op te spelen, kun je nagaan.

Lees ook:  Het zwanger-zijn missen

Mijn buik blijft een beetje hetzelfde qua formaat als de afgelopen twee weken. Prima, want er valt goed mee te showen, maar hij zit (nog lang) niet in de weg. Ook qua gewicht blijft het schommelen: ik zit al een week of 3/4 rond de +2kg. De ene week is het +2, de andere week is daar opeens weer een halve kg af. Heel erg prima, want eerlijk gezegd hoeft er van mij niet perse weer 18kg bij te komen. Het mag, als het nodig is, maar liever niet. Uiteindelijk moet het er toch allemaal weer af. De baby schopt nu een stuk harder en is ook voelbaar aan de buitenkant. Ook Joost heeft haar nu gevoeld dus, weer een mijlpaal!

Mijnlevenalsmama | Ruim 17 wk zwanger

Zin om te starten in huis

Sinds we weten dat we nog een meisje krijgen, kriebelt het onwijs om aan de uitzet te beginnen. Ik houd me nog in, want weet dat we niet heel veel meer nodig hebben. Zo heb ik voldoende badcapes en wikkeldoeken en verkeren ook de meeste hydrofiele doeken en spuugdoekjes nog in goede staat. Uiteraard ga ik alles nog een keer keuren en zal er heus een en ander de keuring niet doorkomen, dus er moet toch nog geshopt worden. Daarnaast wil ik nieuwe lakentjes op het ledikantje (ja, want roze dat een beetje verwassen is moet vervangen worden toch?) en weet ik nu al dat veel uniseks pakjes in maat 50/56 mijn keuring niet gaan doorstaan. Er komt meer roze bij.

Sowieso komen er ook twee nieuwe boxkleden. Ten tijde van Olivia wilden we nog geen hysterisch roze in huis, maar nu er voldoende speelgoed, een stoeltje, poppenbuggy en keukentje van haar staat, in het roze, mag het boxkleed ook wel roze. Weg met die neutrale grijstinten dus. Ja, ik heb nog voldoende om me op uit te leven, maar moet van mezelf eerst de dozen met spullen van Olivia uitzoeken en ga hier zondagmiddag lekker mee aan de gang. Nu al zin in!

Lees ook:  Dagboek van een zwangere #8

Het kamertje moet nog even geduld hebben (maar stiekem rondkijken en nadenken doen we al wel), want pas als dochterlief in augustus of september over gaat naar haar (nog te maken) peuterkamer, kan ik gaan schuiven en nieuwe decoratie ophangen in de babykamer. Die nestelhormonen zullen nog even moeten wachten. Misschien moet ik me maar eens richten op schoonmaken, want dat schiet er nog steeds bij in. Nog geen greintje nesteldrang te vinden op dat gebied. Best jammer, want ik heb zat klusjes in mijn hoofd zitten om te doen … De keukenkastjes soppen, plintjes grondig afstoffen, de bovenverdieping een grote beurt geven, de badkamertegels stomen enzovoort. Misschien toch wel de hormonen die dat bedenken. Nog nog zin maken.

9 Responses

  1. Monique

    Alweer bijna op de helft! Kan me voorstellen dat zo’n tweede Zwangerschap heel anders verloopt dan een eerste. Maar jij als mamablogger zal er al bewuster mee bezig zijn dan de gemiddelde zwangere toch?

    Wat goed trouwens dat jij middagdutjes doet! Ik kan dat dus niet he. Zelfs in de kraamweek kon ik er maar 1 keer aan toegeven…

    Groot gelijk dat je nu lekker voor roze kiest! Dat bedenken, uitzoeken en shoppen is zo leuk! Maar eerst aan de schoonmaak, haha.

    • Gwen

      Ik ben echt dol op mijn dutjes hihi. Ben ergens ook bang dat Olivia er straks mee stopt, dus ik geniet er nog maar van zolang het kan ๐Ÿ™‚

  2. Arcadia

    Als ik het zo lees, sta je toch behoorlijk bewust in deze zwangerschap. Logisch natuurlijk dat het allemaal sneller gaat en ‘makkelijker’ is dan de eerste keer vanwege de herkenning. Fijn dat het zo goed gaat en je de bekken onder controle kunt houden. Ik vind het erg grappig dat je zo vele roze wilt, zou hier nog een meisje komen, dan zou er geen enkele roze aanschaf worden gedaan. Eerder paars of groen!

    • Gwen

      Leuk om te horen, dat het toch wel bewust is. Voelt toch minder hihi. Hier niet zoveel roze gehad (in het begin), dus dat ga ik nu goedmaken ๐Ÿ™‚

  3. Francesca Vonk

    Fijn dat je het als eitje beleefd. Ik ben nu 33 weken zw van nr. 2 en heb een 1,5jaar jonge dreumes rondrennen. Ik ervaar het momenteel als loodzwaar omdat ik fysiek niet goed met Vico kan spelen, tillen, lopen etc. en hij snapt het niet goed waarom mama steeds moet zitten. Erg frustrerend. Ik hoop dat het voor jouw een eitje blijft. Trimester 2 ging ook super (eitje) maar nu… Poeh… Succes!

    • Gwen

      Ik wacht ook rustig af hoe ik me strakjes voel. Het fijne is dat Olivia iets ouder is dan Vico en ook erg goed loopt, alleen dat puberen en die gilaanvallen, dat is toch wel vermoeiend soms ๐Ÿ˜‰ Maar goed, dat is het niet-zwanger ook. Nog even volhouden meid, je bent er bijna!

  4. Nicole

    Goed dat je al deze dingen zo opschrijft.. dan wordt je ook bewuster.. Je hebt toch nog een mooi bescheiden buikje!

    • Gwen

      Ja echt he. Hij is na de groeispurt tussen wk 12 en 15 eigenlijk niet meer gegroeid de afgelopen 3 weken, maar vind het wel prima. Het is zwanger voor het oog en niet een extra vetrol en nog wel lekker mobiel en nog niet in de weg ๐Ÿ˜€

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.