‘Naakt’ zonder kind(eren)

geplaatst in: Persoonlijk | 11

Ik weet nog goed hoe fijn ik het vond toen ik zwanger was van Olivia, dat iedereen zag dat ik zwanger was. Oké, pas in het tweede trimester maar toch: mensen zagen dat wij een gezinnetje zouden worden. Fijne gedachte vond ik dat, hoewel ik niet weet of ‘fijn’ het juiste woord is, maar weet zo snel niet hoe ik het anders kan omschrijven. Ik was zichtbaar een bijna-mama, leuk! Speciaal ook.

En toen werd dochterlief geboren en gingen we vaak samen op stap. Ik was zichtbaar een mama, geweldig. Tot het moment dat ik ‘even snel’ alleen heen- en weer ging naar de supermarkt. Wat voelde ik me eenzaam. Net als die eerste weken na mijn verlof alleen in de auto. Ik zette de radio niet megahard omdat in mijn hoofd Olivia er (in mijn buik) last van zou hebben, maar ik was allang bevallen. Raar dat zoiets zolang in je systeem blijft.

‘Gewoon een jonge vrouw’

Ik voel me zonder Olivia erbij gewoon een jonge vrouw. Voor de buitenwereld welteverstaan, want zelf voel ik me evenveel mezelf als met Olivia erbij. Ik zie er, vind ik, niet uit als een moeke, dus wie in de supermarkt ziet mij dan als mama? Niemand. Nou ja, als ze kijken naar wat ik koop waarschijnlijk wel, maar hoe vaak gluren mensen lang genoeg in je karretje om dat te zien? En buiten dat: niemand is ermee bezig of ik wel of niet een mama ben, terwijl ze boodschappen aan het doen zijn, behalve ik. Ik voel me geen zichtbare mama en dat vind ik stiekem erg jammer. Ik ben zo trots op het mama-zijn.

Lees ook:  Borstvoeding tijdens de zwangerschap

Mijnlevenalsmama | Naakt zonder kids

Niet zwanger van de eerste

Nu ik weer zwanger ben, kwam het besef van het ‘onzichtbaar-mama-zijn’ twee keer zo hard binnen. Ik loop met mijn bolle buik door de Action en koop een stel rompers. In dit geval voor een bevallen vriendin trouwens, niet eens voor onze eigen baby. En iedereen kijkt naar me bij de kassa. Vooral vrouwen. Ze denken vast: “Ahh, wat lief: ze is zwanger en koopt alvast van alles.” In werkelijkheid kijkt er waarschijnlijk niemand naar me bij de kassa trouwens, dat speelt zich af in mijn hoofd. Ofzoiets.

Ik schreef al eerder dat ik werk boven een winkelcentrum, dus op woensdag en donderdag ga ik steevast even shoppen in de pauze. Hema, Action, Zeeman, Kruidvat, Wibra. Kortom: de winkels waar je moeders aantreft. Om over de hoeveelheid mensen in het winkelcentrum nog maar te zwijgen. Dan sta ik bijvoorbeeld met mijn zwangere buik in de kassarij en is er naast mij een meisje of jongen met een driftbui. Ik wissel blikken uit met de betreffende moeder en zij zegt met haar ogen min of meer “Wacht maar meisje.” Tegen mij dus. Ik kan het negen van de tien keer niet laten om te zeggen dat ik er ook zo één thuis heb. Best erg, want wat heeft die vrouw daar nou aan. Maar goed, dan ben ik tenministe, in ieder geval voor haar, zichtbaar een mama. En geen bijna-mama. Het is maar waar je je druk om kunt maken, maar het voelt fijner om zoiets te zeggen. Of om opvallend mijn peuterdingen (als ik die toevallig gekocht heb) op de loopband te leggen. ‘Zie je wel, ik heb ook al een kindje!’.

Lees ook:  Newborn, maar geen box

Ik heb het trouwens ook met mannen hoor, niet alleen met vrouwen. Dat ik denk dat ze naar mijn buik kijken en denken dat ik zwanger ben van de eerste. Jammer vind ik het, dat ik niet gewoon zonder Olivia erbij uit kan stralen dat ik al moeder ben en dat ik gezegend ben met nog een kleintje op komst. Tja, het zij zo. En wat ik eerder al typte: waarom denk ik daar in godsnaam over na? Geen idee, ik voel me gewoon naakt zonder kind(eren) en dat lijkt me alleen maar een goede moedergewoonte eerlijk gezegd.

11 Responses

  1. Roos

    Hahaha dit is herkenbaar hoor! Ik denk altijd bij de kassa als ik zonder Ayden ben maar wel luiers ofzo koop dat mensen misschien denken dat ik oppas. Trouwens ook wel met Ayden erbij, denk ik dat mensen dat misschien denken. Ik zeg ook altijd nee tegen de kassabon, want als mama heb je die bon niet nodig en als oppas wel om je geld terug te vragen als je wat gekocht hebt voor de kleine. Achterlijk, maar he, je kan er maar mee bezig zijn ;).

    • Gwen

      Hahaha, ook echt om die reden hihi! Ik wil nooit bonnen omdat ik ze toch een meter verderop alweer weg wil gooien 😉

  2. Arcadia

    Ik sta er niet zo diep bij stil, maar heb wel hetzelfde gevoel als ik zonder Ronja ergens ben. En ik spreek dat dan ook vaak uit, zodat ze er toch een soort van is. Wat voor mij fijn is, is dat iedereen in de winkel ons kent als gezin, dus wéét dat ik moeder ben. Dat scheelt!

  3. Joyce

    Ontzettend herkenbaar! Toevallig zei vandaag iemand hier in de winkel: “Is dat jouw zoon???” Ik wist helemaal niet dat je al moeder bent!
    Ergens kwetste dat gewoon, niet normaal eigenlijk hahahaha.

  4. Monique

    Jep, herkenbaar! Voel me als ik alleen ergens ben niet anders dan voordat ik moeder werd maar heb dan wel altijd de neiging om Lise even ter sprake te brengen. Misschien omdat ik haar dan minder mis?

    • Gwen

      Ja zoiets idd, of omdat je graag wilt dat anderen weten dat je Lise hebt. Dat idee heb ik meestal bij mezelf. Zeker nu zwanger, zo van: uhm ja maar ik heb al een kind hoor, het is niks nieuws! Haha!

  5. Healthy Mommy

    Herkenbaar! Zo herkenbaar. Na Lize vond ik dat nóg pijnlijker… Want ik kon niet te pas en onpas zeggen; ik heb er ook één, zo simpel lag het niet. Als ik zonder Yara op pad ga voel ik me niet compleet en toch is het soms ook best fijn om even snel door een winkel te crossen. Zonder gesjouw of geduw. Zonder me te ergeren over te smalle wandelpaden in het Kruidvat of mensen die constant willen kijken en voelen naar en aan Yara. Tja… Eigenlijk ben ik dan ook weer zo trots als een aap met 7 lullen.. Euh, staarten dat ik die ergenissen voor lief neem.

    • Gwen

      Maar serieus, wie ooit heeft bedacht dat het Kruidvat zo vol moet staan, terwijl wij mama’s toch echt de doelgroep zijn, verdient een kogel 😉 Haha!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.