Lief Dagboek #37

geplaatst in: Gezinsleven | 4

Wat een week. Een vermoeiende week. Wat zeg ik: de meest vermoeiend week sinds tijden. Olivia besloot vanaf dinsdagavond namelijk dat ze niet meer wilde slapen. Lees: keihard beginnen te huilen en uit bed blijven komen om vervolgens alleen maar met ons te willen knuffelen. Ik houd het op verlatingsangst. Dinsdagnacht sliepen we dus ongeveer 3 uur, woensdag iets langer, maar met z’n drieën in ons bed en zo ging het door. Maar goed, overdag was er genoeg om foto’s van te maken, kijk mee!

Mijnlevenalsmama | Lief Dagboek #37Dinsdagochtend wandelde ik met Olivia naar het tuincentrum. Een uitje dat we bijna wekelijks doen, even rondlopen en naar de konijntjes en vissen kijken. Heel erg leuk! Ditmaal liep er een jongetje van haar leeftijd rond en gingen de kindjes keihard heen en weer rennen tussen de grote vijver en de bakken met vissen waar Olivia op de foto voor zit. En ondertussen keihard giebelen samen, zo schattig!

Na het middagdutje aten we samen druiven en kreeg Olivia de slappe lach, ik maakte een heel aantal foto’s van haar vrolijke gezichtje. Genieten dat koppie! ’s Avonds aten we pastasalade. Dat had ik al een tijd niet gemaakt en maakte ik vroeger heel vaak. ‘Gewoon’ heel veel bij elkaar gooien en wat dressing erbij maken. Ditmaal gebruikte ik komkommer, cherrytomaat, feta, paprika, peterselie, olijven en rode ui en maakte een dressing van mosterd, olijfolie, witte wijn azijn, zwarte peper en yoghurt. Het was echt heerlijk!

Dinsdagavond brachten we Olivia naar bed en leek alles normaal te verlopen, de kaarsjes aan, brood smeren voor de volgende dag en lekker samen op de bank voor ‘Uitstel van Executie’ en ‘Dubbeltje op zijn Kant’. Totdat ze dus wakker werd na een halfuurtje en maar bleef huilen. We hebben de programma’s ombeurten ‘gevolgd’, terwijl de ander aan het troosten was en dochterlief tig keer terug in bed legde. Uiteindelijk viel ze rond twaalf uur in slaap, om rond drie uur weer anderhalf uur wakker te zijn en gelukkig tussen ons in nog even te slapen tot de wekker. Vermoeiend, maar wisten wij veel dat het heel de week zo zou zijn.

Woensdagochtend dronk ik dus sinds tijden weer een kop koffie. Een heerlijk cappuccino van de espressobar vlakbij mijn werk. Sinds ik zwanger ben, moet ik nog weinig van koffie hebben, maar een goede cappuccino gaat er soms toch in. Ik heb me ingehouden en er geen slagroom bij besteld, trots op mezelf.

Lees ook:  Only the (not so) lonely

Mijnlevenalsmama | Lief Dagboek #37We zijn al een tijdje aan het nadenken over een verjaardagskado voor Olivia en ik zag op Instagram een onwijs leuk huisje in de vorm van een theepot van My Little Pony Mini. Ik vond er een voor een heel zacht prijsje op Marktplaats en kocht alvast 2 minipaardjes bij de Action. Met kam, want Olivia is dol op haren kammen. Van haar, van mij en dus ook van de paardjes.

Ook kocht ik, donderdag, wat leuke dingen voor mijn zusje haar ‘nieuwe’ huis. Ze is bij haar vriend ingetrokken en vrijdagochtend zouden Olivia en ik voor het eerst op bezoek gaan. Ik kocht pannenlappen en ovenwanten met kaarshouders en een opbergmandje. Het viel in de smaak, zo bleek vrijdag!

Vrijdagmiddag kwam mijn kraampakket binnen, met warempel een leuk kadootje erin. Een badcape zonder megagroot ‘CZ’ erop en verder natuurlijk de kraamverbanden en dergelijke. Ach, been there, done that: je hebt ze nu eenmaal nodig, die grote inlegverbanden. Op de achtergrond zie je Olivia druk in de weer met haar paardjes trouwens.

Mijnlevenalsmama | Lief Dagboek #37De eerste foto staat niet helemaal op de goede plaats, want die nam ik donderdagavond. Nadat Olivia woensdagavond weer niet wilde gaan slapen en we, nadat Joost bij haar op de kamer slapen geprobeerd heeft, haar bij ons in bed genomen hebben, was het donderdag hetzelfde verhaal. De omgekeerde psychologie maar eens proberen: uit bed en met ons Expeditie Robinson kijken. Dochterlief heeft een uur lang hyper-de-pieper (want: al oververmoeid van 2 slechte nachten natuurlijk) gespeeld beneden en naast ons op de bank gezeten. Ze viel warempel in slaap toen wij ook naar bed gingen om tien uur. Zucht, eindelijk!

Overigens was het vrijdagmiddag tijd voor een ‘geen-dutje’ vond ze en ben ik ’s avonds, na die heerlijk pizza op de foto omdat Joost een uitje had met zijn werk, heel de avond met Olivia bezig geweest. Niet slapen ’s middags was dus ook geen oplossing. En ze slaapt wel een beetje hoor, in mijn armen of als ik naast haar lig, maar zodra ik (of Joost) de kamer verlaat is het huilen. Verlatingsangst denken we. Misschien vanwege de baby die steeds ‘echter’ voor haar wordt? Op het moment dat ik dit blogje typ op zondagavond slaapt ze alweer anderhalf uur in haar eigen bed. Hopelijk zet dit door, want na 5 avonden geen moment voor onszelf waren we heel erg toe aan een paar uur op de bank hangen samen en ons eigen bed weer met z’n tweetjes delen. Fingers crossed!

Lees ook:  Dagritme peuter en dreumes

Die foto rechtsboven is van zaterdagmiddag, toen Joost met Olivia even bij het overbuurjongetje was spelen. Olivia wilde in de wipstoel van de baby omdat ze wilde ‘papen’. Logisch, die moeheid. Hadden/hebben papa en mama ook last van inmiddels.

Zaterdagmiddag kwam de Marktplaats-aankoop binnen en omdat ‘ie niet duur was en ze al zo druk aan het spelen was met de paardjes, besloten we hier mee te wachten tot haar verjaardag. Over de kado-inspiratie hiervoor schrijf ik een apart blogje binnenkort. Het ponyhuisje valt in de smaak, het muziekje vinden wij even wennen (hard!), maar het is onwijs leuk om haar zo leuk te zien spelen.

Zondagochtend ontbeet ik met een mugcake met heel veel speculaaskruiden, ontzettend lekker. Verder hadden we een hangdagje, ook wel eens lekker. Manlief was (is) snotverkouden en Olivia erg aanhankelijk. Veel knuffelen, boekjes lezen en buitenspelen dus. Ondertussen vouwde ik een was op en ’s avonds dweilde Joost de vloer. Business as usual op zondag. Overigens deden we nog iets dat erg nodig was: de douchecabine een grote beurt geven. Ik doe wekelijks de glazen wand en kraan en dergelijke, maar Joost schrobte nu ook de randjes van de vloer. Fijn, want mij lukt dat dus niet meer nu.

Maandag heb ik geen foto’s gemaakt, maar wel een fijne dag gehad. ’s Ochtends kwam mijn schoonmoeder gezellig op de koffie en die ging na de lunch weer weg. Met een stapel hydrofiele doeken. Die gaat ze voor me strijken, omdat ik het zo verschrikkelijk vind. Onwijs lief! Mijn plan was om met de laatste afleveringen van The Kardashians op de bank te ploffen tijdens Olivia’s dutje, maar stiekem was ik toch wel zo moe dat ik ook even ben gaan liggen. Het hakt erin, zo’n slapeloze week, op naar een week met meer slaap!

 

4 Antwoorden

  1. Gezellig om zo te lezen over je beslommeringen!

  2. Wat vervelend dat Olivia zo slecht slaapt, hopelijk gaat het deze week beter en kun je wat bijkomen. Gebrek aan slaap kun je nu natuurlijk niet gebruiken met die laatste loodjes!

  3. Poeh, pittig zeg, die korte nachtjes. Hopelijk kun je gauw langer slapen ’s nachts! Super schattig die my little poney spulletjes 🙂

    • Gelukkig gaat het sinds twee avonden/nachten weer beter 🙂 Dat paardenspul maakt het zo leuk om een meisje te hebben hihi. Ik heb stiekem ook al vaak de haren vd ponys gekamd 😉

Laat een reactie achter