Waarom ik ben gaan bloggen

geplaatst in: Ontspanning | 17

Een tijdje geleden vroeg iemand op social media mij waarom ik eigenlijk ben gaan bloggen. Waarom ik zoveel persoonlijks online zet en dagelijkse dingen deel. Vandaag dus een blogje hierover.

Een eigen hobby

Mijn (volgens mij) eerste blogje heette “Eindelijk een hobby” en zo voelt het nog steeds, als een hobby. Mijn blog, mijn plekje, mijn uitlaatklep. Met terugkerende en een gestaag groeiend aantal bezoekers, die dus ‘toevallig’ meegenieten van mijn hobby. Iets voor mezelf, waar ik me uren in kan verliezen, maar soms ook dagen niet mee bezig kan zijn. Hoewel, toegegeven, je automatisch in de ‘blogtrekjes’ rolt en leuke onderwerpen dus direct in een concept plaatst of foto’s maakt waar je meteen een blogje omheen verzint. Ter plekke, in je hoofd. En toch: bloggen is geen verplichting, ik doe het als ik er zin in heb.

Eerst minder persoonlijk

In het begin schreef ik een stuk minder persoonlijk. Ik heb wel altijd Joost, Olivia’s en mijn eigen naam genoemd, maar deelde behalve mijn profielfoto geen foto’s. Evenals de meeste dingen over ons privรฉleven, het was echt minder persoonlijk. Dat persoonlijke is gegroeid, steeds in overleg met manlief trouwens.

Zo deelde ik in eerste instantie ook geen foto’s, vervolgens wel maar alleen in heel klein formaat. Inmiddels deel ik wel veel foto’s, maar nog altijd maximaal 400 pixels breed, geen heel hoge resolutie dus. Expres en met de vermelding van mijn url, gewoon omdat dat beter voelt. Alsof ik dan meer in de hand heb dat er minder kan worden ‘gekloot’ met onze persoonlijke kiekjes.

Lees ook:  DZP: een week zingen
Wat wil ik in de toekomst?

Zoals ik al zei in het begin: mijn blog is mijn hobby. Ik vind het erg leuk om een toename in het aantal lezers te zien en steeds meer reacties te krijgen. De groei leidt tot leuke samenwerkingen, maar meer dan af en toe samen met Joost en Olivia lunchen verdien ik er niet aan. En dat is niet erg, dat is niet het doel. Hoewel, stiekem lijkt het me heerlijk om fulltime te bloggen en dus altijd vanuit huis te werken, maar dat is toekomstmuziek, voor nu is mijn blog gewoon mijn favoriete uitlaatklep.

17 Responses

  1. Petra

    Ik sta er precies zo in. Het is heerlijk om je gedachtes op papier te zetten. Bovendien vind ik schrijven heel leuk.

  2. Linda

    Leuk om te lezen waarom je bent begonnen met bloggen, dat bepaalt toch ook voor een groot doel de manier waarop je blogt.

  3. Janske

    Ik heb precies hetzelfde… het is ook een soort verslaving… lekker nieuwe gedachtes delen!

    Ik hoop dat je nog heeeel lang blijft bloggen… Want ik lees je blog met veel plezier!

  4. Stephanie

    Je hebt een leuke blog ๐Ÿ™‚
    Ik heb niet zoveel moeite met het delen van foto’s, nooit gehad ook. Heb er ook nooit zo over nagedacht, misschien moet ik dat toch maar eens doen haha ๐Ÿ˜›

  5. Madelon

    Zo sta ik er ook in. Al kies ik er bewust voor niet persoonlijk te bloggen en geen herkenbare foto’s van mijn zoontje openbaar op de blog te zetten. Het schrijven is voor mij echt ontspannend. En dat kan ik goed gebruiken haha.

  6. Meike

    Je blog is leuk om te lezen. Ik ben met dezelfde reden gaan bloggen. Ik ben nu meer thuis en wil graag wat om handen hebben. Het is fijn om lekker te schrijven en lezen.

  7. Miranda

    Ik ben Maart 2006 gaan bloggen door onze wens voor een zwangerschap, daarna was het zwangerschap, dana haar geboorte….en nu? Nu is Dana al bijna 7,5 jaar ๐Ÿ˜‰ en blog ik nog steeds. Bloggen is gewoon leuk. Super leuk om jou motivatie te lezen.

  8. Maaike

    Bij toeval kwam ik je site tegen en heb even wat blogjes zitten lezen. Hartstikke leuk en leest heel fijn.
    Ik ben in 2005 begonnen met bloggen tot 2012. Ik schreef alleen over de kinderen.
    Door omstandigheden bijna 2 jaar niet meer geschreven en begin dit jaar begon het weer te kriebelen. Heerlijk is het weer om te schrijven en merk ook dat het een echte uitlaatklep is. Deze keer niet meer specifiek over de kinderen maar echt dingen die mij bezig houden.

    Ik kom gauw weer eens lezen bij je.

  9. Maris

    Ik doe dat trouwens ook. Met die foto’s. Mijn foto’s zijn max 650 pixels breed en altijd met een watermerkje. Vind ik ook prettiger. Maar goed… ik denk dat ik toch wel vrij persoonlijk blog haha

    • Gwen

      Denk ik ook wel ๐Ÿ˜‰ En eens dus: het voelt gewoon fijner om je stempel op die foto’s achter te laten en ze niet te groot online te zetten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.