Lief Dagboek #38

geplaatst in: Gezinsleven | 0

Afgelopen week was een fijne week. Lekker weer, hoewel ik het vaak alweer te benauwd vond in mijn zwangere toestand en een dochter die weer sliep. Vooral dat laatste was een verademing na vorige week. Wel heb ik niet superveel foto’s gemaakt, geen idee waardoor dat kwam: ik vergat het gewoon. Maar, ik heb toch het een en ander te delen gelukkig!

Mijnlevenalsmama | Lief Dagboek #38Dinsdagochtend begon erg gezellig. Olivia las mij voor uit de Jij&Jekinderen terwijl ik op het toilet en later in de douche stond. Sinds een tijdje laat ze zulke tijdschriften en boeken zonder kartonnen bladzijden ook gewoon heel. Merken we echt aan hoe groot ze wordt. De bovenste foto zou eigenlijk onderaan moeten staan, want dat was het avondeten. Niet het ontbijt, gelukkig. Rode kool met aardappel met kruiden en olijfolie uit de oven en vegetarische worstjes. Die laatste zien er niet uit, maar zijn erg lekker.

Ik besloot dinsdag de diepvries te ontdooien. Dit stond al weken op mijn to-do-lijstje, maar bleef ik maar uitstellen. Net zoals het schrobben van de oven. Ook maar meteen gedaan. Dit alles met behulp van dochterlief, die het huishouden afwisselende met kliederen met een beker water in de tuin. Olivia kan uren zoet zijn met wat water en twee bekertjes: steeds overgieten en als er iets naast gaat haalt ze de handdoek van het haakje. Superschattig! Ze mag ook regelmatig binnen met een beker water spelen van ons, hoewel we daarna de vloer dus goed moeten drogen, maar het is fijn om haar een halfuur druk bezig te zien met ‘niks’.

Mijnlevenalsmama | Lief Dagboek #38De lunch van dinsdag: champignons, tomaat en ui gebakken. Ben ik echt gek op! En een gekookt eitje. Ik zei tegen Olivia dat we zo direct een boterham gingen eten en dat mama lekker een eitje ging koken, waarna ze de hele middag “Eitje koken.” zei, met een heel lief stemmetje. Smelt!

Lees ook:  Lief Dagboek #35

Woensdagochtend verwende ik mezelf onderweg naar kantoor met een cappuccino met slagroom. Moet kunnen op zijn tijd. Ik printte het mijlpalenboekje van Olivia. Vanaf dag 1 tot aan nu, bijna 2 jaar, heb ik allerlei mijlpalen bij gehouden. Dingen als het groeien naar een andere maat, wanneer ze haar benen in de lucht ging gooien, klanken die ze produceerde en de laatste tijd vooral nieuwe woorden of woordzinnen. Nu ze bijna 2 is, gaat alles in een razendtempo en vergeten we veel woordzinnen op te schrijven. Ik heb dus besloten om dit boekje af te sluiten en ga er straks voor de baby weer een bijhouden de eerste twee jaar. Op mijn werk printte ik de PowerPoint in boekvorm en deed er nietjes in. Leuk voor in de bewaardoos van Olivia. En extra leuk voor ons om dit allemaal nog eens door te lezen, zoals we donderdagavond deden.

Woensdagavond bracht ik namelijk door in het ziekenhuis. Ik schreef er zondag al over in mijn zwangerschapsupdate. Niets aan de hand uiteindelijk, maar ik voelde de baby wat minder dus de verloskundige stuurde me naar het ziekenhuis voor een CTG van de hartslag van de baby.

De onderste foto is van vrijdagochtend en maakten we speciaal voor papa. Jammer van de rode oogjes, maar ze lachte zo lief en wilde graag haar ketting om. En ik deed weer eens twee knotjes in plaats van een staartje. Een echt dametje zo, ben zo verliefd op haar! We deden vrijdag niet zoveel: op de fiets naar de Albert Heijn, een dutje en lekker buiten spelen. Het was een heerlijke bijkomdag voor zowel Olivia als mij na twee dagen kinderdagverblijf en werk. Vrijdag is meestal zo’n rustdag, houd ik van!

Lees ook:  Lief Dagboek #44

Mijnlevenalsmama | Lief Dagboek #38’s Avonds aten we een broodje hamburger. De vegetarische hamburgers van de AH zijn echt ontzettend lekker. Olivia moest er niets van hebben, het broodje. De hamburger ging er wel in gelukkig.

Zaterdagmiddag kwam mijn schoonmoeder hierheen en bleef eten. We aten lekker wraps. Oh en kijk Joost en Olivia eens gezellig kleuren samen, vind ik erg leuk om te zien! Olivia werd verwend en ging zowel met oma als na het eten nog eens met oma en papa naar de grote speeltuin bij ons in de buurt. De laatste keer terwijl ik lag uit te buiken op de bank.

Zondag besloot ik wat van Olivia’s haren af te knippen omdat vooral haar pony erg lang werd. Ik schrijf hier van de week nog een apart blogje over, omdat ik eigenlijk in mijn broek scheet en deed alsof het een eitje was: het haar van mijn dochtertje knippen. Maar goed, het resultaat mag er zijn!

Tot slot maakte ik zondag foto’s van de babykamer om hier een blog over te kunnen schrijven. Die is namelijk helemaal af inmiddels en ik word er zo blij van! ’s Avonds Olivia in bad en naar bed en papa en mama op de bank. Op naar een nieuwe week!

 

 

Laat een reactie achter