Vrije dag

geplaatst in: Ontspanning | 7

Al ruim een maand kijk ik uit naar deze week: twee dagen vrij van mijn werk en Olivia gewoon naar het kinderdagverblijf op die dagen. Een soort pre-verlof om de resterende werkweken tot mijn verlof te ‘breken’. Gisteren was het zover: ik bracht dochterlief op haar normale tijd (rond 8 uur) naar het kinderdagverblijf, fietste langs de Albert Heijn voor een lekkere lunch voor mezelf en stapte via de achterdeur het huis weer binnen. Stilte. Het traphekje open en geen geluid. Verschrikkelijk.

Heel erg wennen

Bij mijn vorige baan werkte ik nog wel eens een dagje thuis als dat gemakkelijker uit kwam. Bijvoorbeeld met een nacontrole in het ziekenhuis voor Olivia’s heupen eind van de middag. Dan bracht ik haar naar het kinderdagverblijf en ging thuis aan de slag. Wennen, die stilte, maar omdat ik moest werken voelde het ‘normaal’. Gisteren was anders: ik had mijn kindje weggebracht, naar haar kinderdagverblijfvriendjes Wowan, Lutte en Kluut notabene (Roan, Lotte en Luuk) om zelf een dag te niksen. De ultieme zwangere uithangen: nog een keer lang douchen, televisie (Masterchef Australië) kijken, een dutje doen, lekker lunchen en verder helemaal niks. De hele dag. Het leek me heerlijk. En eerlijk gezegd: dat was het uiteindelijk ook, maar het was even heel erg wennen.

Mijnlevenalsmama | Vrije dag

Die stilte, alleen zijn, niets hoeven doen. Ik kan het haast niet meer, hoewel ik wel merk dat de dagen met Olivia soms erg vermoeiend zijn nu ik meer en meer zwanger ben, is het gewoon mijn dagelijks leven. Zij maakt mijn dag, mijn routine, zij is mijn beste vriendje gedurende de dag. En nu was ze niet bij me. De hele dag! Een groot gemis, ondanks dat het heerlijk was om bij te komen en even volop van mijn zwangere buik te genieten.

Lees ook:  Zwangerschapsverlof!
Nog vier zulke weken?!

Ik kijk uit naar mijn verlof, zowel naar het zwangerschapsdeel als naar het babydeel. Vooral naar het babydeel natuurlijk, maar die 2 dagen per week de resterende zwangere weken na de 36-weken grens leken me ook heerlijk. Inderdaad: leken. Ik weet nu dat het bij vlagen erg eenzaam gaat voelen. Dat ik Olivia mis die dagen. Ondanks dat het veel energie vergt soms en straks hoogzwanger nog meer. Ik weet ook dat ik die rust tegen die tijd nodig heb en misschien de hele dag dan wel benut met dutten op bed en gewoon ‘zwanger-zijn’, maar toch: het wordt raar. Twee dagen per week zonder mijn meisje om me heen. Waarschijnlijk ga ik die weken smokkelen en haar pas rond 9 uur naar het kinderdagverblijf brengen en om 4 uur alweer ophalen. Gewoon, om samen te kunnen zijn. En natuurlijk: ik kan er voor kiezen haar helemaal niet weg te brengen omdat ik toch thuis ben, maar dat is niet verstandig: die rust heb ik nodig. Dat weet ik zeker, mijn lichaam snakt er tegen die tijd naar. Je krijgt niet voor niets zwangerschapsverlof.

Dus ik ga genieten, net als gisteren uiteindelijk lukte. Het had even tijd nodig, tegen lunchtijd was ik een douche, maskertje en vijf afleveringen Masterchef verder en voelde het wat normaler. Vandaag dus weer een vrije dag en over vijf weken tijd voor mijn echte verlof. Ik doe mijn best: ik hang op de bank, draai een wasje, zorg voor lekker eten en kijk mijn favoriete programma’s op televisie. Maar echt leuk is anders: een dag zonder je kindje om je heen. Gelukkig heb ik er nog een die me gezelschap houdt in mijn buik. Ik ben dus niet helemaal alleen!

Lees ook:  Einde verlof

7 Antwoorden

  1. Mijn dochter gaat 1x per week naar de gastouder en op die dag probeer ik het werk van een hele week te doen. Mijn man werkt ook vaak in de weekenden dus uiteindelijk was er geen dag of avond meer over die ik echt aan mezelf kon besteden. Toen ik mij dat realiseerde hebben we de agenda’s naast elkaar gelegd en gekeken hoe het anders kon. En mijn moeder past maar wat graag een dag per week op, dus dat is ook geregeld. De afspraak is nu dat ik op die dag maar maximaal 2 uurtjes mag werken :-). De rest van de tijd doe ik boodschappen, ruim ik het huis een beetje op, ga ik de stad in en spreek ik af voor een kopje koffie hier en daar. Werkt goed!

    • Klinkt goed! Ik pak tussendoor in het weekend ofzo wel momentjes voor mezelf en merk nog niet dat ik grote behoefte heb aan alleen-tijd, maar zo zwanger is wel extra lekker om even niets te hoeven 😉

  2. Toen Ronja begon met de PSZ moest ik ook enorm wennen aan de stilte in huis en nog steeds is het even acclimatiseren, maar daarna geniet ik er vreselijk van. De vrijheid om te doen en laten wat ik wil, op mijn tempo, zonder rekening met iemand te houden. Heerlijk die rust! Vooral nu ik het zo hard nodig heb met die baby in de buik. Lekker genieten dus van jouw stille uurtjes en straks van je verlof.

    • Uiteindelijk was donderdag ook echt lekker, dus van mijn verlofweekjes genieten moet lukken straks. Fijn dat jij ook je rustmomenten kunt pakken als ze op de psz is zeg, scheelt echt!

  3. Dat wordt wennen! Lijkt mij ook raar hoor. Hier gaat Elvy ook echt alleen weg wanneer ik ga werken. Binnenkort gaat hij logeren, wordt al weken geroepen maar steeds schuift het een weekje op. Ik moet de knoop doorhakken en hem laten gaan.

    • Groot gelijk! Olivia is nog nooit uit logeren geweest. Sterker nog: als ik een keizersnede krijg worden dat mijn eerste twee nachten zonder haar. Ik troost me dan maar met het idee dat de baby bij me is en Olivia gewoon met papa is.

  4. Lekker van proberen te genieten en inderdaad vooral je rust pakken. ..Nu het nog kan

Laat een reactie achter