Twee zwangerschappen, zo hetzelfde

geplaatst in: Zwangerschap | 14

Je hoort vaak dat iedere zwangerschap anders is. Zoals ieder kind anders is. Dat je bij de één niet misselijk was en bij de ander wel en bij de eerste zoveel kilo aankwam en bij de tweede zoveel. Noem maar op. Ik heb al in meerdere blogjes vergelijkingen gemaakt met deze zwangerschap en die van Olivia. Logisch vind ik, ze lijken namelijk ontzettend veel op elkaar. Gelukkig, want ik vond mijn zwangerschap van Olivia (op de bekkenpijn na) een hele fijne en tot nu toe verloopt deze dus net zo fijn. Vandaag een lijstje met dingen die erg vergelijkbaar zijn in mijn twee zwangerschappen.

  1. Bij Olivia was ik bij vlagen misselijk tussen de 7e en 15e week. Met een piek tussen de 9e en 11e week. Ik heb welgeteld 2x gespuugd, de buikgriep die Joost en ik beiden te pakken hadden rond 11 weken buiten beschouwing gelaten. Ditmaal was ik erg onzeker in het begin en eigenlijk aan het wachten op misselijkheid (want misselijk betekent bevestiging). Die kwam, precies met 7,5 week. Hij duurde tot ruim in de 11e week om vervolgens nog een paar keer te zorgen voor braakneigingen tot een week of 14. That’s it. Welgeteld 3x echt overgegeven. En tig keer het idee te hebben dat dat nodig was, maar zonder resultaat. Vergelijkbaar met de zwangerschap van Olivia dus.
  2. Ik kwam 2 jaar geleden overal een beetje aan. Mijn bovenbenen oogden voller, mijn billen vulden meer legging en mijn bovenarmen werden zo mogelijk nog fatsiger (ik heb nu eenmaal een complex voor wat betreft mijn bovenarmen, die zijn altijd al fors geweest). Ook kreeg ik opeens, naar het schijnt door de hormonen, veel meer cellulitis op mijn bovenbenen en billen. Het is inderdaad allemaal weer minder geworden binnen een halfjaar na de bevalling van Olivia. En daar ga ik nu weer vanuit, want inderdaad: het ging/gaat dit keer precies zo. Alles is een beetje voller (en dus kloppen de verhoudingen wel mooi) en ik heb weer meer putjes op mijn billen. Dit was trouwens ook, rond een week of 9/10, de reden dat ik tegen Joost riep dat het wel weer een meisje moest zijn. Mijn zwanger-zijn zat namelijk overal, niet alleen in mijn buik.
  3. De eerste weken een onrustige huid en veel neiging om alles met BBB-cream vol te smeren. Om vervolgens een stralend huidje te krijgen tegen het einde van het eerste trimester. Toen en nu, exact hetzelfde. Ook mijn haar trouwens: van een vette coupe die elke dag gewassen moest worden in het begin, naar een volle coupe in het tweede trimester die nu langzaam alweer wat slapper wordt in het derde trimester.
  4. Ik voelde me tijdens mijn eerste zwangerschap amper anders onder invloed van hormonen. Oké, soms kon ik een beetje (veel) snauwen, maar kwam misschien eens in de twee weken voor (zegt ook Joost) en ja, ik kon tranen in mijn ogen krijgen om te stomste dingen, maar ik voelde me niet anders. Er zijn zat vrouwen die de maanden na de bevalling nodig hebben om weer ‘zichzelf’ te worden en zich ook weer zichzelf te voelen. Ik heb dat nooit gehad, dat gevoel. Dit keer geldt hetzelfde: ik voel me niet anders onder invloed van de hormonen, hoewel ik af en toe wel chagrijnig kan doen en kan snauwen. Deels hormonen, deels slaaptekort vanwege een spokende bijna-peuter en het structureel minder (diep) slapen sinds ik moeder ben.
  5. Toen ik zwanger was van Olivia was ik vanaf een week of 5, dus ongeveer een week na de positieve test, moe. En dat bleef ik. Tot het einde. En daarna, maar dat is toch een ander soort moeheid. Moe zijn kreeg een heel andere betekenis tijdens mijn zwangerschap. Gewoon moe zijn van het moe zijn of een slechte nacht, kan ik veel beter handelen dan deze lusteloze moeheid. Het totale gebrek aan energie. Terwijl mijn ijzerspiegel ontzettend hoog was. Hoog is zelfs, maar wederom hetzelfde dit keer: ik ben moe. Moe. Moe. Moe. Ik weet dat het voorbij gaat, dat ik straks bij vlagen weer bruis van de energie, zelfs na een veel te korte nacht en veel te drukke dag met twee kindjes. Dat het optillen van mijn arm dan niet meer voelt als te veel moeite. Ik kijk er naar uit, een einde aan deze zwangerschapsmoeheid.
  6. Het hangt samen met bovenstaande twee dingen: slecht slapen. Waar ik in het begin van de zwangerschap slecht sliep onder invloed van hormonen, slaap ik halverwege slecht door tig keer plassen en aan het einde door het gebrek aan een fijne lighouding. Het hoort erbij. Ik klaag niet, ik weet dat ik een slechte slaper ben, altijd al. En zwanger al helemaal. Het is deze zwangerschap exact zoals twee jaar geleden: ik kom slecht in slaap en wordt minimaal 3x wakker. Een nacht met 4 uur slaap achter elkaar is uniek en geeft me direct een uitgeslapen gevoel. Het is niet anders, het wordt weer beter.
  7. Toen ik zwanger was van Olivia begon ik in het derde trimester vocht vast te houden. Niet extreem veel, maar voldoende om er last van te ondervinden. En inderdaad: sinds week 26 merk ik dat ik vocht vasthoud. Minder dan 2 jaar geleden, maar wat niet is kan nog komen. Ik hoop het niet, we zullen zien.
  8. Ik plaste me een ongeluk toen ik zwanger was. Vanaf een week of 15/16, eigenlijk toen ik Olivia begon te voelen. Psychisch omdat ze misschien op mijn blaas trapte? Wie weet, ik ben sowieso ‘een plasser’. Een psychische ook, want als ik denk dat ik moet, moet ik ook direct. Afijn, ik plaste gedurende de hele zwangerschap minimaal 10x per 24 uur. Ik hoopte dat het hoorde bij die ene zwangerschap, want elke keer naar het toilet moeten en ook ’s nachts sowieso 3x je bed uit moeten is niet fijn. Maar, je raad het al: het is nu precies hetzelfde. Ik plas veel. Misschien hangt het samen met dat vocht vasthouden, maar ongeacht of ik veel drink (dat doe ik) of niet (dat heb ik geprobeerd om minder te hoeven plassen ’s nachts), ik plas. Niets aan te doen.
  9. Mijn bekken kwamen in opstand rond de 22e week van mijn zwangerschap van Olivia. Met 24 weken ben ik minder gaan werken en rond 27 weken zelfs nog een dag minder. Warempel: rond 30 weken werd de pijn minder, dat kwam vast door het mindere werken. Dacht ik. Ditmaal wist ik nog voor ik getest had dat ik zwanger was, omdat ik direct mijn stuitje (bekken) op voelde spelen de week ervoor. Dat kon niet missen! En het klopte. Ik bleek zwanger. De bekkenpijn bleef. Ik ben niet minder gaan werken omdat ik nu maar 2 dagen werk, maar ik ben wel bewuster gaan bewegen. Rond 25 weken besloot ik niet meer naar mijn werk te fietsen, maar de bus te nemen. En nu, rond 30 weken, is de pijn aanzienlijk minder. Wie weet komt het door het rustiger aan doen, maar ik denk ook dat de hormonen in mijn lichaam veranderen nu de bevalling dichterbij komt. Wat het ook is: het verloopt exact zoals bij Olivia. En daar teken ik voor, want binnen een week na de bevalling was ik bekkenpijn-vrij.
  10. Tijdens de zwangerschap van Olivia kwam ik 18 kilo aan. Ik at niet extreem ongezond, hoewel ik wel meer snoepte dan normaal, maar de kilo’s vlogen er gewoon aan. Ook vocht natuurlijk, die laatste 2,5 kilo was absoluut alleen vocht, die kwam er binnen een week of twee bij namelijk, maar dat terzijde. 18 kilo erbij en binnen 6 maanden na de bevalling was er weer 18 kilo af. Binnen een jaar zelfs 21, ik was (ben) blij dat dat zo makkelijk is gegaan! Momenteel steven ik op hetzelfde getal af. In de eerste 10/12 weken van de zwangerschap kwam ik nog niets aan, dus langzaam durfde ik te denken aan het aankomen van slechts 10 kilo. Inmiddels ben ik dus 30 weken zwanger en heb ik die 10 kilo al aangetikt. Niets meer aan te veranderen. Ik weet dat ik niet gekker doe qua eten en snoepen dan 2 jaar geleden, dus ik heb er vertrouwen in dat het weer goed komt strakjes. Voor nu ben ik blij met weer 18 kilo bij de eindstreep of liever nog iets minder. We zullen zien.
Mijnlevenalsmama | 2x 27 weken zwanger
Qua kilo’s mag het dan gelijk op gaan, qua omvang gaat het nu een stuk sneller. Links 27 weken + 1 dag zwanger van Olivia, rechts 27 weken + 3 dagen zwanger van ons tweede prinsesje.

 

Lees ook:  Mama is zwanger #2

14 Responses

  1. Joyce

    Wat leuk om te lezen dat het zo op elkaar lijkt. Hier is het compleet verschillend. Op zich ook wel een beetje logisch maar toch haha

    • Gwen

      Ja hihi, je beleeft het dit keer bewust! De laatste weken bij Aron verliepen best soepel toch? Hopelk de rest van deze zwangerschap ook. Dat maakt het genieten makkelijk 🙂

  2. Nicky

    Leuk om te lezen. Minder leuk dat je vocht vasthoudt, hopelijk neemt het niet toe. Mijn zwangerschappen waren ook wel erg vergelijkbaar; zie, ziek en ziek, overmatig brakken en ziekenhuisopnames.

  3. Monique

    Mooi om al die overeenkomsten op een rijtje te zien. Volgens mij kan het inderdaad ook juist enorm verschillen, maar dat is bij jou dus niet zo. En gelukkig maar, gezien de fijne zwangerschap! Moe was ik trouwens ook, pfff… Compleet lamlendig gewoon. Ik kan me voorstellen dat je wil dat dat snel over is. Ik ga voor je duimen!

    • Gwen

      Ja echt die moeheid. Ergens ben ik bang dat het niet meer weggaat haha, maar Joost verzekerde me dat het na Olivia ook weer weg is gegaan. Gewoon moe zijn is echt anders dan die lamlendigheid.

  4. Janske

    Wat fijn dat het zo goed met je gaat! Hopelijk is mijn tweede zwangerschap totaal anders. .. Ik had alle kwaaltjes. .. En vooral heel erg veel last van extreme jeuk over mijn hele lijf de laatste helft van mijn zwangerschap. .. Dus maar 2 uur slaap per nacht en heel veel slechte medicijnen tegen de jeuk. ..pffff… Dat wens Ik niemand!

    • Gwen

      Bah 🙁 Ik had wel veel jeuk ah einde bij Olivia, de laatste drie wk. Door het vocht volgens mij. Gebruikte er mentholpoeder voor. Hopelk dit keer niet!

  5. Arcadia

    Leuk zo’n vergelijking! Hier tot nu toe weinig hetzelfde, veel anders en gelukkig maar. Ben benieuwd hoe de zwangerschap verder gaat. En echt super fijn dat deze zwangerschap voor jou weer relatief makkelijk gaat! Nog even en je kunt weer op je roze wolk heerlijk genieten van een prachtige kraamtijd.

    • Gwen

      Zeker gelukkig! Is ook niet de bedoeling dat vergelijkbaar wordt bij jou 😉 Enne, hoeft ook niet hoor – Roos tikt nu ook al allerlei weken na Ayden aan zeg maar 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.