Lieve baby #2

geplaatst in: Zwangerschap | 10

Nog niet zo lang geleden schreef ik mijn eerste blogbrief aan jou, maar ik heb je zoveel te vertellen en zoveel liefde in me voor jou, dat ik weer een brief wil schrijven. Inmiddels zijn we alweer ruim 32 weken ‘onderweg’, dus kunnen we je over ongeveer 8 weken in onze armen sluiten. Mijn officiële uitgerekende datum is nog minder dan 2 maanden van ons af, maar stiekem denk ik niet dat je die datum ‘gaat halen’. Dit heeft alles te maken met mama’s voorgevoel dat we weer een keizersnede gaan plannen. Of mama’s wens, misschien zeg ik het dan beter, hoewel jij degene bent die (net zo eigenwijs als je grote zus) in stuit ligt en mama’s gevoel dus alleen maar versterkt sinds de 18e zwangerschapsweek.

Hoe het ook gaat gebeuren: je wordt geboren kleine meid en daarna kunnen we je eindelijk zien, knuffelen, kussen, in onze armen sluiten en van je genieten. Kunnen we je, nog veel meer dan nu via mijn buik, laten voelen hoeveel we van je houden en hoe fijn het is om bij ons te zijn. We zijn zo dankbaar dat jij onze tweede dochter bent. Dat jij ons gezinnetje komt versterken, wij onze liefde wederom mogen verdubbelen en nog zo’n kleine meid hebben om van te houden. Het is, ook al hebben papa en ik het al eens meegemaakt, weer zo bijzonder allemaal.

Mijnlevenalsmama | Lieve baby

Je komt in een gespreid bedje terecht, een huis vol liefde, aandacht, ruimte en speelgoed en een mama die de luxe heeft om parttime te werken en veel tijd met jou en Olivia door te brengen. Een papa die hard werkt om dit waar te kunnen maken en daarnaast het liefst al zijn vrije tijd aan zijn drie meiden besteedt. Je gaat het allemaal ervaren strakjes lieverd, maar eerst nog even groeien. 

In mijn buik, jij en ik samen één. Ik blijf het echt ontzettend fijn vinden om alle dagen samen door te brengen. Je krijgt het wat zwaarder te verduren dan je zus toentertijd, omdat ik nu vaak druk met haar ben en dus iets meer buk, waardoor jij je direct laat voelen omdat je dit niet prettig vindt. Maar, we hebben ook heel veel lekkere rustmomentjes. Met z’n drietjes. Je zus, jij en ik. Met een boekje en haar ellebogen die je soms lichtjes tegen je hoofd stoten, gevolgd door een aai van mij of een kus van Olivia. Of onze momentjes samen. Jij die je volop laat voelen als ik mijn hand op mijn buik leg. Of probeer te slapen, op de bank hang ’s avonds. Laten we ook de momentjes met je papa erbij niet vergeten. Jullie vijf minuten elke avond als we al in bed liggen, waarbij ik me zoveel mogelijk terug probeer te trekken en je vader met jou laat kletsen en knuffelen. Genieten!

Lieve kleine meid, we kunnen niet wachten om je te ontmoeten over een maand of twee. Ik ben zo nieuwsgierig aan je en wil zo graag aan je ruiken en je kleine vingertjes aanraken. Je tegen mijn borst aan voelen en naar je kijken terwijl je ligt te slapen. Ik hou van je lieverd, tot snel!

 

Lees ook:  Huh, geen stuitligging?!

10 Responses

  1. Roos

    Waterlanders, alweer! Ik begin nu ook steeds nieuwsgieriger te worden naar ons 2e ventje, best gek om dat te hebben, ken dat gevoel helemaal niet hihi!

  2. Rachelle

    Nou dikke tranen hier hoor, het kan niet anders dan dit kleine meisje in een huisje vol met liefde terecht komt waar ze enorm welkom is en waar nu al heel erg veel van haar gehouden wordt. Geniet nog even van je laatste loodjes.

  3. Odile

    Ah, spannende laatste weken. Geniet er nog lekker van, voor je het weet ligt de kleine meid in je armen!

  4. Janske

    Wat kan een verlangen naar iemand die je nog nooit “ontmoet” hebt onvoorstelbaar groot zijn… Je bent er bijna… geniet nog even van dat wondertje in je buik… en voor je het weet dan is ze er…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.