Borstvoedingsproblemen

geplaatst in: Gezondheid | 13

Ja, je leest het goed. Ik had ze, borstvoedingsproblemen. Met Quinn en de start. Ik, die al ruim 2 jaar Olivia voed en dus direct melkproductie voor mijn tweede dochter had en ook de nodige ervaring met aanleggen en verschillende houdingen heb, heb een turbulente eerste week gehad vanwege de borstvoeding. En mijn hormonen, want eigenlijk mag ik niet klagen. De voeding stroomde meteen, Quinn hapte goed aan en klokte de eerste slokken melk weg op de uitslaapkamer, ze produceerde prima (spuit)luiers en komt aan. Maar, langzaam.

Al een peuter voeden is ‘nieuw’

Al bij de intake op de kraamafdeling van ons ziekenhuis heb ik aangegeven dat ik Olivia nog voedde en dat ik dus direct melk voor de baby zou hebben. Dit is genoteerd. Ons ziekenhuis heeft daarnaast een WHO-borstvoedingscertificaat en een lactatiekundige rondlopen op de afdeling, dus ik had er alle vertrouwen in. Echter, gedrogeerd door de pijn van naweeën en morfine heb ik geen moment aan het inschakelen van de de hulp van die lactatiekundige gedacht.

Het feit dat ik al melk had, was nieuw voor de verpleging en dus hoefde ik Quinn niet perse elke 3 uur aan te leggen. Immers: mijn productie was al op gang en zodra Quinn dronk kreeg ze voeding binnen. Konden haar darmen dat wel aan? Vroeg ik mij af. De verpleging ook. Maar goed, Quinn produceerde direct goede plas- en poepluiers en was tussen de drinksessies door erg tevreden. Niets om ons zorgen over te maken. Tot het weegmoment de ochtend na de geboorte.

Grote terugval in gewicht

Quinn bleek zo’n 300 gram afgevallen. Nu is dat niet heel raar, gezien het feit dat ze met een geplande keizersnede geboren is. Het schijnt dat het geboortegewicht van de kindjes dan een beetje ‘vals’ is omdat ze zodra de moeder aan het infuus ligt, voor de operatie, via de placenta het nodige vocht binnen krijgen. Dat vocht verliezen ze dus weer na de geboorte, terwijl het wel bij het geboortegewicht gerekend wordt. Afijn, ongeveer 300 gram terugval dus. Valt te overzien, ze drinkt goed en er is melk, dus dat komt wel goed. Ik voed op verzoek, iets dat ik bij Olivia ook heb gedaan, in het ziekenhuis en er zit zo nu en dan zelfs 4,5 uur tussen de voedingen. Mijn gevoel zegt me niks (want: pijn en pijnstillers), ik vertrouw op de verpleging die vertelt dat het prima is om op verzoek te voeden.

Mijnlevenalsmama | Borstvoedingsproblemen

De dag erna blijkt Quinn echter weer afgevallen te zijn. De dag dat ik door de gynaecoloog ’s ochtends vroeg al ontslagen ben en de dag nadat Quinn al ontslagen is, een domper. Zeker omdat het nu om bijna 10% terugval gaat, er vindt overleg met de kinderarts plaats en we worden alsnog ontslagen, maar met het verzoek bij te voeden met afgekolfde melk. Kunstvoeding weiger ik pertinent, dus de kolfspullen worden thuis tevoorschijn gehaald.

Lees ook:  Ons weekmenu
Focus op cijfers, vermoeiend!

Quinn is een onwijs tevreden baby, eigenlijk vergelijkbaar met haar zus. Verschonen vindt ze niks en drinken doet ze wanneer het haar uitkomt. De tactiek die ons nu is opgelegd werkt gevoelsmatig dus niet, maar we volgen de experts. Dat wil zeggen: de kraamhulp en de verloskundige, die ons beiden op het hart drukken bijvoeding aan te bieden na de voeding en Quinn om de 3 uur op ons verzoek aan te leggen. Ze komt aan. De eerste paar dagen. Gestaag, maar dat mag de pret niet drukken. Echter, ik maak me elke ochtend nerveus voor het weegmoment. En dat terwijl ik een tevreden baby zie! Ze ziet niet geel, is alert als ze wakker is, laat van zich horen als ze het ergens niet mee eens is (verschonen bijvoorbeeld) en drinkt als ze dorst heeft. Niet lang en geen twee borsten, maar waarom zou je langer dan 5 minuten klokken als je kleine buikje daarna vol voelt?

Halverwege de kraamweek wordt het bijvoeden met pink en spuitje ‘verplicht’ door de verloskundige tot bijvoeden met de fles. Mijn hele gevoel gilt ‘Nee!’, maar ik geef toe. De cijfers tellen, die weegschaal moet omhoog. Quinn neemt nog zo’n 20cc afgekolfde moedermelk na een voeding, meer niet. Ik kolf zo’n 4x per dag en mijn productie was dus totaal niet afgestemd op mijn kinderen. Dat voelt naar, heel naar. Daarnaast moeten we 2 extra dagen kraamhulp aannemen omdat Quinn onvoldoende is aangekomen. Dagen die ik niet meer nodig heb, omdat ik me weer goed voel en dagen die ervoor zorgen dat Joost en ik ons een beetje aan onze kraamhulp zijn gaan irriteren, terwijl het een hartstikke lief mens was! Maar goed, we zitten de dagen uit en aan het einde van de kraamweek is Quinn nog ‘slechts’ 200 gram van haar geboortegewicht verwijdert. Ja, dat is nog steeds veel, maar niet te veel en zoals ik al schreef: ze oogt gezond, drinkt goed en buiten dat deed Olivia er ook 15 dagen over om haar geboortegewicht weer aan te tikken. Blijkbaar werkt dat gewoon zo bij mijn meisjes.

Terug naar ons gevoel

Na de eerste dag bijvoeden met fles merkte ik nog geen verschil, tijdens de tweede dag echter vond ik dat Quinn onrustiger aanhapte aan de borst. Immers, die moet ze vacuüm trekken, bij de fles is het een kwestie van de speen in je mond nemen en zuigen. Huilend zat ik de laatste nacht van onze kraamweek met een baby die niet echt aan wilde happen. Joost heeft de fles bijvoeding resoluut leeggegooid. We zouden ons gevoel weer gaan volgen, het was immers nog maar één ochtend kraamhulp die ons te wachten stond, met nog één weegmoment.

Lees ook:  Als je kindje ziek is ...

Gelukkig, 40 gram aangekomen. En nu weer voeden op verzoek. Quinns verzoek wel te verstaan. Soms zit er 2 uur tussen een voeding, soms 4 of 5 en soms krap een uurtje. Nog steeds drinkt ze het liefst maar één borst, maar goed: die zitten door het kolven nog pijnlijk vol, dus logisch dat dat voldoende is. Ik voel me weer rustig, zelfverzekerd was ik al want ik heb geen enkel moment getwijfeld of het wel goed ging met Quinn, ondanks het gewichtsverlies of de geringe toename. Ergens volgende week komt het consultatiebureau langs en zal ze weer gewogen worden. Eerlijk gezegd verwacht ik niet dat ze dan haar geboortegewicht alweer aan tikt, maar dat is niet erg, lekker in haar eigen tempo.

Smetje op kraamweek


De focus op getallen, zucht. Ik snap dat het voor instanties zoals het kraambureau, de verloskundige (die, zoals ik heb begrepen, tot 6 weken na de bevalling eindverantwoordelijk is voor mij en de baby) en consultatiebureau telt dat de cijfers kloppen, maar zij zien Quinn niet. Daarnaast wordt er geen rekening gehouden met het ‘valse vocht’ in het geboortegewicht vanwege de geplande keizersnede. Hier wordt momenteel onderzoek naar gedaan in het UMC, maar omdat dit nog loopt, is het alleen een aanname dat dat de reden is dat baby’s van geplande sectio’s meer terugvallen in gewicht.

In het ziekenhuis is de ‘fout’ gemaakt om lang tussen de voedingen te laten, waardoor Quinn onnodig is afgevallen en wij daarna met de gebakken peren zaten. Ik ben er heel verdrietig om geweest (maximale kraamtranen), boos ook. En ik baalde van het kolven en bijvoeden. Waarom ik?! Om nu te zeggen dat het onze kraamweek verpest heeft, nee, maar een smetje op de kraamweek was het zeker wel, de focus op Quinns gewicht en het bijvoeden. Ik ben blij dat dat voorbij is!

13 Antwoorden

  1. Ik heb net de 4mnd dip achter de rug. Gewicht van mn meisje knalde omlaag. Niet leuk om te zien op die grafiek… Toen kreeg ik ook nog griep, voedden lukte niet.. Dus dan maar liggend kolven. Nu lijkt het weer goed te gaan maar ik heb meerdere malen gedacht dat het voorbij was. Zoonlief overigens bijna 11 mnd gevoed… Fijn dat het bij jou ook weer goed gaat! Top!

  2. Mijn gevoel zei ook al snel bij het lezen eerst voeden op vaste tijden. Maar het belangrijkste is inderdaad dat ze er gelukkig en gezond uit ziet en dat doet ze zeker. Geniet ervan! Gaat tandem voeden ook??

    • Ja achteraf had dat ook gemoeten en hadden ze me dat vanuit het zhuis moeten laten doen. Stomme fout van hen dus, echt balen. Maar ja. Olivia houdt zich redelk aan ochtend- en avond en de rest is voor Quinn om te groeien, maar soms wil ze een slok terwijl Quinn drinkt 🙂 Heb er iig een mooie tandemfoto van 😀

  3. he wat balen zeg dat het allemaal zo moeizaam moest gaan…hopelijk gaat het vanaf nu weer gewoon op jullie eigen tempo…succes!

  4. Wat ontzettend vervelend dat jullie je zo noodgedwongen moesten focussen op de cijfertjes, heel erg jammer! Gelukkig kunnen jullie nu weer doen wat goed voelt en wat het beste is voor Quinn.

  5. Ik herken die focus op de getallen enorm. Fay was juist meer dan 10% afgevallen dus ook wij waren er enorm mee bezig. Elke dag een huilend kindje en moeder, kindje was enorm ontevreden maar in het ziekenhuis hadden ze haar al teveel verwend met de fles. Want: spoedks en daarvoor al 3 dagen en nachten op en weeën. Betekent een moeder die niet meer bij zinnen is!

    • Jammer he, die focus op gewichtscijfers bij die instanties 🙁 Het heeft het voor mij echt een beetje verpest in het begin, terwijl dat echt niet nodig was nu. En bij jou dus idd de bv-start verknald 🙁 Hopelijk is het je met een tweede wel gegund meis!

  6. Zeker bij je eigen gevoel blijven. Ben benieuwd hoe het gaat met beiden voeden, ga je daar over bloggen?

  7. He wat vervelend! En niet fijn van het ziekenhuis en kraamhulp dat dit zo moest gaan… Mijn dochter viel in de kraamweek ook redelijk af en dreigde richting de -10% te gaan. Maar, lang leve de kraamhulp die wij hadden! Een doorgewinterde dame met veel ervaring (ook met borstvoedingshulp). Zij gaf aan dat als we aan de verloskundige het gewichtsverlies zouden doorgeven ik waarschijnlijk ook had moeten kolven en bijvoeden en dat terwijl zij zo ook al zag dat er echt wel genoeg melk was (stuwing!!) en het meisje het prima deed. Hebben we dus lekker niet gedaan en het is helemaal goed gekomen, lekker in haar eigen tempo!
    En dan nu, weer lekker verder met genieten van jullie roze wolk! 🙂

    • Ik wou dat wij zo’n kraamhulp hadden! Deze hield zich echt aan de regels en was best onzeker in dat opzicht. Belde twee x extra de vk nog voor overleg over het gewicht. Jammer, maar niets meer aan te doen helaas. Nu lekker ons eigen ritme volgen en Quinn drinkt op haar eigen verzoek echt heel goed 😀

      • Was ook echt heel blij met de kraamhulp!
        Lekker jullie eigen ritme volgen inderdaad, je gevoel zit vaak goed!

  8. Zo herkenbaar die focus op getallen…
    Hier ook bij onze dochter nog meer afname van gewicht op dag 6 terwijl ze zich juist verslikte door mijn overproductie en we daarom moesten gaan kolven. Oftwel genoeg intake bij een tevreden, niet-gele en alerte baby met goede plasluiers. Ondanks onze eigen medische achtergrond liet de kraamzorg zich niet geruststellen. De volgende dag bleek het gewoon een weegschaalfout te zijn…

Laat een reactie achter