Een echt gezin?!

geplaatst in: Gezinsleven | 7

Met één kind ben je een stel met een kind en met twee kinderen ben je een echt gezin. Althans, dat is wat er gezegd wordt. Persoonlijk vind ik dat niet helemaal waar, want Joost en ik voelden ons met alleen Olivia ook al een gezin en volgens dit gezegde zouden mensen die (al dan niet bewust) één kindje hebben geen gezin zijn. Die uitspraak vind ik dus stom, maar dat neemt niet weg dat wij nu met z’n vieren zijn en dat dat inderdaad nét even anders is dan met z’n drieën.

  • Een kind zorgt voor 2x zoveel wasgoed dan een volwassene, dus ik kan mijn borst nat maken: twee kindjes in huis betekent was voor zes personen, zucht.
  • Olivia is qua avondeten geen grote eter, maar overdag eet ze sinds een halfjaar soms meer dan ik (in niet zwangere staat), dus we beginnen dit inmiddels te merken in de boodschappenuitgaven. En dan gaat Quinn straks dus ook nog mee-eten, wie weet is zij wel direct een grote eter, dat wordt dus bezuinigen op lekkers voor papa en mama.
  • Het is ontzettend leuk om te zeggen “de meiden” of “de kinderen”, ik betrap mezelf er nu (en ook aan het einde van mijn zwangerschap) al op dat ik zoek naar zinnetjes waarbij ik kan zeggen “De meiden dit of dat …” Heerlijk om er twee te hebben, een zegen!
  • Ik heb het nu nog niet meegemaakt, maar ik kan me al wel heel goed voorstellen hoe het straks gaat als ik de deur uit wil gaan met de meiden. Eerst Quinn aankleden en Olivia aansporen haar jas en schoenen aan te doen en dan hopen dat tegen de tijd dat ik Olivia geholpen heb met de laatste voorbereidingen, Quinn niet weer een schone luier nodig heeft. Haar grote zus was altijd ontzettend goed in zulke last-minute-kadootjes en je begrijpt dat als ik met die luier aan de slag moet, Olivia zich inmiddels alweer van haar jas en schoenen ontdaan heeft. Gok ik zo.
  • Je ogen op één kind houden op straat of in de supermarkt is een makkie in vergelijking met twee kinderen die ieder een eigen route kiezen. Ik ben benieuwd! Tot die tijd geniet ik nog even van het feit dat Quinn in de draagdoek of wagen exact dezelfde route als ik ‘volgt’.
Lees ook:  Moederschap is ...

Mijnlevenalsmama | Een echt gezin

  • Twee kinderen met ieder hun eigen leeftijd. En ritme. Geen toelichting nodig, daar gaan de spaarzame vrije momenten tijdens de slaapjes of de vrije avonden op de bank voor papa en mama.
  • Ochtendstress in het kwadraat en dan doel ik niet eens perse op mijn werkdagen strakjes, waarbij Joost en ik dus behalve onszelf, nu twee kindjes toonbaar moeten maken. Nee, ik doel op de ochtendstress met wakker worden, aandacht willen, vieze nachtluiers, drinksessies, washandjes, kleding, een douche voor mezelf en een rommelende maag. Het went vast snel en ik weet dat ik met Olivia al een goede routine heb en heb zelfs al een idee hoe ik Quinn hier ‘in wil passen’, maar op papier ziet het er nu nog uit als een Mount Everest.
  • En tot slot: twee keer zoveel alertheid en zorgen. En herrie, dat ook. Het is niet erg, ik heb het er graag voor over, maar sinds ik moeder ben, ben ik nooit helemaal ontspannen. Ook ’s avonds, als ze slapen, ben je alert op elk geluidje van de kinderen. Overdag zoek ik minstens eens in de twee minuten ‘contact’ met Olivia om te kijken (of horen) of het goed gaat met spelen en datzelfde doe ik met Quinn in de box, wagen of bedje. Je wilt je ervan verzekeren dat het goed gaat met de kinderen, dus je bent nooit ‘niks aan het doen’. Eigenlijk ben ik nu, maar dat is vast omdat het met Quinn weer allemaal nieuw is, dus elke minuut bezig met contact zoeken. De ene minuut met Olivia, de andere met Quinn.
Lees ook:  Tag: Mijn peuter

Dat laatste is bij wijze van spreken natuurlijk, want terwijl ik dit blogje typ en de meiden (ja, ‘de meiden’, zo leuk!) slapen, ben ik alleen bezig met het typen van de juiste woorden en niet met het volgen van hun slaapzuchtjes. Gelukkig maar, er moet nog wel een beetje me-time over blijven, zelfs nu we een ‘echt’ gezin zijn!

7 Responses

    • Gwen

      Een aanrader hoor 😉 Het gaat hier weel vanzelf en zo leuk weer, zo’n baby erbij 😉 Voordeel is ook amper bezoek haha, mensen vinden een 2e kijndje niet zo boeiend ofzo. Lekker veel familietijd dus 😀

  1. Whitney

    Er zijn inderdaad ook momenten waaraan ik denk oh man hoe ga ik dat doen? En denk dan gewoon ze blijven niet altijd klein en nu een goed ritme. De kleinste er gewoon bij denken hihi.. Gebruiken jullie voor Olivia een kinderwagen? Ik vind zo een duo wagen echt niets namelijk.

    • Gwen

      Het gaat hier echt vanzelf 😉 Echt, zo’n makkie weer een tweede kindje erbij. Geen duowagen, wel een plankje waar Olivia op kan staan, maar ja .. Elvy is een stuk jonger nog straks, ik zou toch een wagen overwegen als je veel wilt wandelen. Anders baby in draagdoek en lekker met Elvy naar de speeltuin lopen, dat doe ik ook hier in de straat 🙂

  2. Vlijtig Liesje

    Ik herken toch wel wat in de uitspraak dat je met één kind vooral twee mensen bent met een kind. Zo gauw je er meer krijgt, voelt het anders.

  3. Channah

    Leuk opgesomd zo! Ik kan er (nog) niet over meepraten, maar ben erg benieuwd hoe mijn vriend en ik het met een kindje gaan vinden..

    • Gwen

      Vast heel goed! Het was bij ons althans alsof ze er nooit niet geweest was, toen Olivia eenmaal geboren was. Hetzelfde nu met Quinn erbij trouwens, het gaat vanzelf.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.