Olivia als grote zus

geplaatst in: Gezinsleven, Opvoeding | 11

Mijn kleine meisje opeens niet meer alleen als mijn kleine meisje, maar ook als grote zus. Natuurlijk, vaak zat nog mijn kleine meisje, maar ook (en dat is echt van de één op andere dag gebeurd heb ik het idee) echt al een heuse grote meid. Een peutermeid. Met (nog meer dan voor de bevalling van Quinn) een eigen willetje en heel veel eigen karakter- en gelaatstrekjes. Het is niet niks, grote zus worden, maar Olivia is er ontzettend goed in. We zijn zo trots op haar!

Op zichzelf en slecht slapen

De dagen dat ik nog in het ziekenhuis lag waren vreemd. Olivia moest, bij een bezoek aan het ziekenhuis, weinig van mij hebben en ook de interesse voor Quinn daar was minimaal. Maar goed, dat was te verwachten. Dit zou wel goed komen als Quinn en ik thuiskwamen en we, al dan niet in de kraamweek, een nieuw ritme als gezin zouden krijgen.

Jaloers is Olivia vanaf het begin af aan niet geweest. Wel op zichzelf, druk met andere dingen. Haar speelgoed en in ons bed steeds Nijntje willen kijken op onze telefoons en vooral niet te veel aandacht aan Quinn besteden. Wel merkte ze haar aanwezigheid steeds op en gaf haar zo nu en dan, soms met wat aanmoediging van ons, een kusje of aai over haar bol. In de loop van de kraamweek ging het al beter en sindsdien is één van de eerste dingen die Olivia ’s ochtend zegt: “Is Quinn nou?” Evenals dat Quinn elke avond voor Olivia naar bed gaat een kusje van haar krijgt. Ook wil(de) Olivia heel veel helpen. Helpen met het flesje gekolfde melk, helpen met het badje, helpen met verschonen, noem maar op.

Lees ook:  Mama is zwanger #7

Maar, het is niet alleen maar rozengeur en maneschijn. Zo sliep Olivia de eerste twee weken heel slecht (lees: slecht in slaap vallen, vaak klaarwakker midden in de nacht). Vast en zeker veel nieuwe prikkels te verwerken, maar met de krampjes en voedingen van Quinn hierbij opgeteld, sliepen Joost en ik erg weinig. En daarnaast is Olivia soms wat hardhandig en heeft Quinn al de nodige knuffelbeesten in haar gezicht gekregen of wordt de speen haar te pas en onpas ‘aangeboden’. Ze bedoelt het allemaal zo goed, die lieve grote zus van ons.

Mijnlevenalsmama | Grote zus

Peuter-gepuber

Of het echt te maken heeft met de komst van Quinn of gewoon haar leeftijd is, dat weten we niet, wat we wel weten is dat Olivia volop aan het peuterpuberen is. En dat het erger is geworden na de kraamweek. Ons uitproberen. Grenzen opzoeken. Grenzen (proberen te) verleggen. “Of niet.” zeggen op bijna elke suggestie die wij doen. Gaan zitten op de grond of wegrennen als ze iets niet wil. U get the picture.

Inmiddels gaat het beter. Ze is rustiger, slaapt ook weer beter trouwens. Pubert nog wel, maar kan beter met zichzelf om gaan en wij beter met haar. Niet te veel vragen stellen, meer mededelingen doen, dat scheelt. “Echt niet.” of “Of niet.” kan dan niet als antwoord gegeven worden. Structuur, zoals we dus duidelijk niet hadden in de kraamweek en de week daarop (toen manlief nog vrij was), lijkt ook te helpen. Of het feit dat Olivia inmiddels aan onze nieuwe gezinssamenstelling gewend is? Ik weet het niet. Peuter-gepuber hoort erbij, dat is prima, alleen het was wel opvallend erg opeens.

Lief en zorgzaam

Bovenal is Olivia vooral zoals ik gehoopt had, zoals ik was als grote zus en zoals Olivia altijd al was: zorgzaam, geïnteresseerd, lief en trots. Zoals ik al typte aan het begin van dit blogje, ze begint de dag met “Is Quinn nou?” of een vragend “Quinne weg?”, waarbij ze altijd blij richting onze kamer loopt als ik antwoord dat Quinn daar is.

Lees ook:  Plog #5: Vrije vrijdag en me-time met Netflix

Olivia is zelf ook een beetje mama geworden. Van haar pop. Deze was al populair, maar nu nog meer. De pop moet (ook) een slaapzak aan, slaapt naast Olivia in bed, moet mee wandelen en zelfs naast haar op de stoel zitten. Ook krijgt de pop allerlei koekjes en glaasjes water aangeboden en werd zelfs één keer mijn voedingstop omlaag getrokken omdat de pop ook moest drinken. Inmiddels krijgt de pop een flesje, gelukkig. Oh en ook een speen niet te vergeten.

Ook Quinn krijgt koekjes en water aangeboden, wat dan direct wordt beantwoord met een “Quinn niet, Quinn mama borst.”, zo lief! Overigens gaat het ‘delen’ van de borstvoeding met Quinn ook prima en weet Olivia dat ze alleen ’s ochtends en ’s avonds mag drinken. Ik zal hier binnenkort nog een apart blogje over schrijven, dat tandemvoeden van me. Olivia is een trotse grote zus, een geweldige grote zus en stiekem ook nog gewoon ons kleine meisje, gelukkig.

Mijnlevenalsmama | Pop lopen

11 Antwoorden

  1. Fijn dat ze het zo goed doet! Is een hele verandering voor zo’n klein groot meisje 😉 Hayden is ook verschrikkelijk aan het puberen en hij is nog geen eens een echte peuter. Maar ach het hoort erbij.

    • Hier deed Olivia het ook toen ze dik anderhalf was, maar laatst kwam hier nog een schepje bovenop. En nu, nu is ze alweer een week of 2 onwijs lief en helemaal niet opstandig. Het is wat met die kleintjes 😉

  2. Wat fijn dat het zo goed gaat met de zusjes! Wat zullen jullie trots zijn 🙂

  3. Wat fijn om te lezen dat het zo goed gaat! Ik kijk altijd mee via Instagram met alle lieve foto’s<3

  4. Wat mooi om te lezen hoe Olivia omgaat met Quinn. Het puberen zal wel pieken en dalen gaan kennen de komende tijd, maar wat is het ook een leuke leeftijd die terrible two’s.

  5. Mooi om te lezen en herkenbaar. Hier belande Ella ook in de peuter puberteit dat Sam er net was. Gelukkig was het snel over en was ze ook lief en betrokken.

  6. Lijkt me zo bijzonder. Ben enorm benieuwd naar het tandemvoeden,,,

  7. Super lief! Ben benieuwd naar het tandemvoeden.

Laat een reactie achter