Weer wennen, zo’n wendag

geplaatst in: Werkende moeder | 6

Aanstaande zondag loopt mijn verlof officieel ten einde, dus volgende week begin ik weer met werken. Weer werken betekent dat Quinn nu ook naar het kinderdagverblijf gaat. En dat is wennen. Vooral voor papa en mama.

Ieder een eigen groep

De meiden zitten ieder in een aparte groep op het kinderdagverblijf. Een weloverwogen keuze, omdat ze al vijf dagen per week samen thuis zijn en Olivia haar eigen vriendjes heeft op haar groep. We wilden niet dat ze daarnaast nog ‘moest’ gaan moederen over Quinn. Een keuze waar we nog steeds achter staan en die echt perfect lijkt, aangezien Olivia écht heel leuk speelt met haar vriendjes daar en Quinn thuis natuurlijk al veel aandacht opeist. Laat onze grote meid in haar eigen groep maar lekker zichzelf zijn, op haar eigen plekje, in plaats van dat ze dat plekje gevoelsmatig misschien met Quinn moet gaan delen.

Toch weer een ‘niet-leuk’ gevoel

Hoewel het ons tweede kindje is en we het kinderdagverblijf kennen, vind ik het niet leuk om Quinn straks weer twee dagen per week weg te brengen. Ze is nog zo klein! Joost heeft hetzelfde, hoewel we weten dat het goed komt. Ik schrijf dit blogje woensdagavond en morgen (vandaag voor jullie dus) is Quinns eerste wendag. Ik breng ’s ochtends Olivia, als ze weer beter is (geveld door een griepje met koorts), naar haar eigen groep en steek dan met Quinn de gang over. Naar haar groep.

Eerst een intakegesprek (wat is haar ritme ongeveer, hoeveel drinkt ze, slaapt ze met speen en knuffel etc.) en vervolgens laat ik Quinn daar achter. Ik ga niet huilen. Denk ik. Want zoals gezegd: ik ken het daar, ik weet hoe het is en eraan toe gaat. Ik weet dat Quinn nog veel slaapt en het vast prima doet daar die paar uur. Waar ik me wel een beetje zorgen over maak is het drinken, want hoewel we bijtijds zijn begonnen met regelmatig een flesje gekolfde melk te geven, begon Quinn rond 10 weken met flesweigeren. Precies zoals haar zus deed. Stiekem hoop ik dat ze dan, net zoals Olivia, toch tevreden is de hele dag. Met amper wat te drinken. Dat ze daarna de hele avond aan de borst hangt neem ik voor lief, liever dat dan horen dat ze heel de dag gehuild heeft.

Lees ook:  Dat was schrikken!

Tja, het is weer wennen, zo’n wendag. Morgenochtend fiets ik alleen naar huis, plof op de bank, kijk een serie, typ een blogje, drink koffie, gooi een was in de wasmachine, schud de bedden op, bereid het avondeten voor, drink nog een kop koffie, eet een boterham, typ nog een blogje en ga mijn moppie weer halen. Zoiets. Of, ik plof op de bank, barst in tranen uit, duik van ellende onder een warme douche, raap mezelf bij elkaar en geniet even van de rust in huis. Kan ook. Either way: die wendagen zijn er voor de ouders, Quinn kijkt vast haar ogen uit en is ongetwijfeld blij me weer te zien daarna. Het leukste van je kindje wegbrengen is nog altijd het ophalen!

Aanvulling ’s avonds: het liep even anders, ik had geen kindvrije ochtend. Olivia was nog ziek en ik ben nu ook door de griep geveld. Echter: Quinn is wel een paar uurtjes gaan wennen. En dat ging goed, heel goed! Ik ben blij! En nu snel beter worden allemaal.

6 Antwoorden

  1. komt vast goed…ben je een beetje aan het genieten van je vrije ochtend? Knuffel!

    • Helaas, het liep anders. Olivia was nog ziek en bleef dus thuis, ik ben zelf ook ziek, dus moest mezelf en een ziek kindje meeslepen naar het kdv om Quinn te laten wennen, maar … dat ging goed! Ze sleip even, dronk haar flesje en was vrolijk – ik ben trots!

  2. He wat balen zeg…fijn dat Quinn het wel goed heeft gedaan. Beterschap samen!

  3. Beterschap gewenst. Hopelijk wen je weer beter als je aan het werk moet.

  4. Oei wat lijkt me dat moeilijk. Gelukkig heeft Quinn het naar d’r zin gehad. Beterschap voor jou en Olivia!

  5. Jeetje wat gaat dat snel he verlof. Ben best jaloers op die Zweedse mama’s. Hoop dat het ondertussen wat beter gaat met jullie.

Laat een reactie achter