Een slaapritme creeren

geplaatst in: Gezondheid | 5

Een baby heeft nog geen ritme. Geen dagelijkse routine in het aantal eet- en slaapmomenten en in veel gevallen zelfs een omgekeerd ritme. Dat wil zeggen: overdag meer wakker dan’s nachts. Niet echt handig, zeker niet als je al een ouder kindje hebt met wel een vaste bedtijd en wakker-wordt tijd. Vooral die laatste maakt dat na de ochtendvoeding verder slapen er niet meer in zit. Helaas. En ook die vaste bedtijd van een ouder kindje past niet altijd even goed bij je baby zonder ritme.

Joost heeft vaak zat Olivia’s avondritueel op zich genomen, terwijl ik Quinn voedde, Joost haar vervolgens even knuffelde zodat ik Olivia een knuffel kon geven en nog even laten drinken, om vervolgens weer verder te gaan met het voeden van Quinn. En dan was het beneden nog een zooitje met speelgoed en het avondeten op tafel. Tijd om Quinn in een soort ritme te krijgen toen ze een week of 8 was dus, vonden manlief en ik.

Slapen in bed

Een klein babietje is heerlijk om te knuffelen en op je borst te hebben liggen. Quinn sliep (slaapt) heerlijk op ons, dus de eerste weken genoten we hier onwijs van. ’s Avonds op de bank, televisie of laptop aan, Olivia op bed en dus even babyknuffeltijd. Heerlijk, maar na een week of 6 begonnen we onze ‘eigen’ tijd te missen. Die twee uur die over blijven nadat het huis aan kant is, brood gesmeerd is en de kleren voor de volgende dag klaar liggen, als Olivia slaapt en wij dus even samen op de bank kunnen zitten. Al dan niet met televisie en laptop erbij. Kopje thee of een wijntje. Even helemaal niks.

eigenkamertje_mijnlevenalsmama
Bijna 9 weken oud, de eerste nacht op haar eigen kamertje. Spannend!

Het werd tijd om Quinn een ritme aan te gaan leren. Niet qua voedingen, want ik voed op verzoek, dus daar zit geen vast ritme in (en dat hoeft ook helemaal niet), maar wel qua slapen. En dan vooral: slapen in haar eigen bedje en niet in de box of op schoot.

Lees ook:  Waarom niet (door)slapen leuk is
Avonden opofferen om avonden terug te krijgen

Hoe we het gedaan hebben? Heel simpel eigenlijk: ik heb avonden opgeofferd om onze avonden terug te krijgen. Toen Quinn bijna 8 weken was besloot ik op zondagmiddag dat het tijd was dat ze tegelijk met Olivia naar bed zou gaan. Ik zou haar voeden tot ze bijna in slaap was en haar dan in haar bedje leggen. De volgende stap werd trouwens om het bedje van onze kamer naar haar eigen kamer te verplaatsen, zodat wij ook onze slaapkamer weer terug hadden.

Drie avonden lang heb ik bijna non-stop op onze kamer gezeten met een half-slapende of juist klaarwakkere baby, die, zodra ik haar in haar bedje legde, begon te jammeren. Even laten jammeren is prima, maar zodra het jammeren doorzet en verandert in huilen pak ik haar weer op. De meningen zijn hierover verdeeld, maar dit is onze opvoedtactiek: niet laten huilen. Punt. Quinn valt overigens altijd met een paar huilkreetjes en wat gejammer in slaap, maar dit gaat echt op een bepaalde toon en duurt slechts 5 minuten. Gevolgd door bijna een halfuur kreunen en draaien. Een onrustige inslaper, net d’r moeder. Na die drie dagen ‘samen inslapen’ vond ze het opeens prima. Quinn sliep in haar eigen bedje, Joost en ik zaten weer samen op de bank. Overigens werd ze in die week vaak na een uur weer wakker en hebben we haar ook nog een paar keer in haar slaapzak mee naar beneden genomen als ze wakker werd, omdat aanleggen aan de borst niet hielp (of niet kon omdat ik een wijntje gedronken had), maar ze snapte het principe: wassen, slaapzak aan, drinken, boertje, knuffelen en in bed.

Mijnlevenalsmama | In het grote bed
Maar (uit)slapen in het grote bed hoort er ook nog bij natuurlijk!

Dutjes in eigen bed en naar haar eigen kamertje

Oké, het ’s avonds in haar eigen bedje slapen was een feit, maar van een ritme gedurende de dag en vaste slaapjes was totaal nog geen sprake. Quinn viel vaak in slaap direct na een voeding of tijdens het knuffelen. In onze armen dus. Sliep lekker in de wagen tijdens het wandelen, tegen mij aan in de draagdoek, of pakte haar dutjes terwijl ze in de box lag. Helemaal prima, maar niet altijd even handig met oog op het creëren van een soort dagritme. Begrijp me niet verkeerd: ik weet dat je een baby niet in een ritme kunt dwingen en dat was/is ook helemaal niet onze bedoeling, maar ochtend- en middagdutjes in haar eigen bed wilden we wel aanleren. Zowel voor Quinns rust, als voor die van ons en om meer privémomenten met Olivia te kunnen creëren.

Lees ook:  Pavlikbandage

Om een lang verhaal kort te maken: Quinn slaapt sinds ze 9 weken is in haar eigen kamertje en doet daar ook haar dutjes. Hoewel het ochtenddutje ook vaak in de wandelwagen gebeurt als we erop uit gaan. Ze is een ochtendslaper: ’s middags gaat het allemaal even wat moeizamer en doet ze vooral korte slaapjes. De avonden lopen hierdoor nog niet zo soepel omdat ze tijdens het avondeten vaak oververmoeid en dus huilerig is en Joost en ik daarna beiden een kind onder onze hoede nemen om de meiden zo snel mogelijk in bed te kunnen krijgen. Maar, het begin is er. We hebben een slaapritme, soort van.

5 Antwoorden

  1. Manon

    Wij doen precies hetzelfde met het gaan slapen, jammeren is prima, maar met huilen pakken we hem op. Hij sliep echt geweldig de afgelopen 2/3 weken, rond 20:00u… Maar toen begon sprongetje nr 4 en het is weer helemaal omgeslagen 🙁 Achja, oooooit, ooit zal hij zeggen: yo mam, pap, ik ga slapen. Waar we hem vervolgens op zondagochtend 11:00 u moeten wakker maken 😉 haha.

  2. marlies

    wij hebben dat ook zo aangepakt met onze kindjes. Ik heb een dochtertje van vier en een tweeling van nu bijna twee. Toen de tweeling net geboren was, zaten wij elke avond als onze oudste dochter sliep, elk met een huilerige en onrustige baby in de armen in de zetel. Niet erg goed voor onze rust, én ook niet voor die van hen (vond ik). Rond 8 weken zijn we ook begonnen met hen in hun eigen kamertje te leggen. Het heeft wel wat langer geduurd dan drie dagen vooraleer ze dat ok vonden. We waren net die periode op vakantie met vrienden, en ik herinner me BBQ-avonden, die mijn man en ikzelf in de babykamer doorbrachten met verdrietige kindjes. Ik was ook best jaloers op babietjes die op die leeftijd gewoon in de relax in slaap vielen, en dan verder sliepen in hun bedjes. Zo waren mijn kindjes niet. Maar het is goed gekomen. Alleen is het een periode waarvan ik blij ben dat ze achter ons ligt… Succes verder met de twee meisjes. Je doet dat erg goed!

  3. Desiree

    Fijn is dat! Hoewel de eerste weken met baby op de borst ook super fijn zijn. Skyler heeft ook een prima ritme. Slaapt ’s ochtends twee keer een uur en ’s middags drie uurtjes. Dan gaat ze om half zeven naar bed en slaapt ze tot half zeven/half acht. Heerlijk! Skyler slaapt nog wel bij ons op zolder omdat Hayden sinds ie ziek is geweest onrustig slaapt en ik bang ben dat Skyler daar wakker van wordt als ze op dezelfde verdieping als hem ligt. En zolang ze nog in de wieg past wil dat prima.

  4. Susan

    Naar aanleiding van jou blog heb ik gisteravond ook doorgezet met mijn dochtertje van 14 weken. Hier ook avonden onrustig en ik was zooo toe aan een avondje op de bank zonder kind in mijn armen.
    Ze sliep ook niet meer beneden. Sterker nog, overdag ging het ook steeds moeizamer. Ik stond haar minuten (soms was ik een uur bezig) lang in slaap te wiegen en voeden en na 45 minuten was ze weer wakker.
    Nu even laten jengelen (ik had tijd nodig om te ontdekken dat het echt jengelen was en niet huilen, ze is mijn eerste. Merk jij trouwens dat het me je tweede makkelijker is om te ontdekken wat ze nodig heeft?) en ze sliep!
    Gisteravond nog twee keer kort geweest om te voeden maar ze sliep direct weer door. Zo genoten van mijn avond!!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.