Samen slapen

geplaatst in: Opvoeding | 9

Toen ik voor het eerst moeder werd en al in de kraamweek geconfronteerd werd met een baby die het niet altijd even fijn vond om niet in papa’s en mama’s armen te slapen, heb ik heel wat uren zittend met een slapende baby in mijn armen doorgebracht. Mijn eigen ogen met moeite open houdend. Want een (kleine) baby naast je in bed nemen was een no-go. Hartstikke gevaarlijk, onveilig. Olivia sliep vanaf dat ze ongeveer een halfjaar was, als ze echt ontroostbaar was, wel eens tussen ons in in bed. In haar eigen slaapzak, hoog in het bed. Tussen onze hoofdkussens, ver weg van het dekbed.

Ditmaal heb ik het heel anders gedaan en mijn gevoel gevolgd. Quinn sliep al in de kraamweek tussen ons in. In mijn armen, deels onder mijn dekbed. Gevaarlijk? Nee, vonden wij niet. Gezellig? Absoluut! Net als ontzettend handig, want op die manier pakten we alle drie de meest mogelijke uren nachtrust.

Op mijn zij, buik tegen buik

Quinn had veel last van krampjes de eerste weken. En mamahonger. Maar in tegenstelling tot twee jaar eerder toen Olivia klein was, kon ik na een gebroken nacht niet meer verder slapen ’s ochtends. Voor Olivia begint de dag gewoon rond zeven uur, of ik nou geslapen heb of niet. Volgens mij besloot ik al tijdens de vijfde nacht dat samen slapen best kon. Samen slapen betekende slapen, anders was het troosten, knuffelen, een half uur dutten en weer huilen en troosten. Quinn heeft in haar eerste maand meer in mijn armen op ons bed geslapen dan in haar eigen bedje.

Lees ook:  Boxpakjes, yay of nay?

Joost en ik hebben ieder een eigen dekbed. De mijne deed in tussen mijn benen door, terwijl ik op mijn zij lag. Quinn’s hoofdje bleef dus boven de deken en, op basis van moederinstinct denk ik, ik sliep onbeweeglijk op mijn zij. Met een baby tegen mijn buik en met een stijve heup en nek ’s ochtends als gevolg. En dat doe ik nog na de nachtvoeding of als ze onrustig is door doorkomende tandjes.

Geborgenheid, maar verwennen? Nee hoor!

Inmiddels baal ik ervan dat we bij Olivia zo streng waren. Dat tussen ons in slapen eerder uitzondering dan regel was, dat ik haar altijd weer naar boven tussen onze kussens schoof in plaats van haar gezellig in mijn armen te houden. Quinn komt bijna altijd meteen tot rust als ze in mijn armen op ons bed ligt. Meestal begint ze drinkend en drukt zich daarna met haar buik en handjes tegen mij aan. Genieten! Waar ik eerst na een nachtvoeding altijd de intentie had haar weer terug te leggen in bed, val ik nu halverwege het drinken alweer in slaap en wordt een paar uur weer wakker. Met een blote borst. En slapende baby naast me.

Olivia sliep dus lang niet zo vaak bij ons in bed als Quinn, maar ik heb me toen vaak zorgen gemaakt. Verwenden we haar niet te veel? Slaapt ze straks nog wel in haar eigen bedje? Bleek allemaal geen probleem, ze wilde uit zichzelf op een bepaald moment niet meer tussen ons in slapen. Dat zal met Quinn ook wel gebeuren, heb ik alle vertrouwen in. Ze slaapt begin van de avond en overdag prima in haar eigen bedje. Soms ook de hele nacht. En soms dus niet, dan slaapt ze lekker naast ons. Samen slapen, I love it!

Lees ook:  Timelapse-achtig filmpje eerste jaar

9 Antwoorden

  1. Ik lees dit nu terwijl mijn baby met haar buikje tegen mij aan ligt ๐Ÿ™‚ Ben ook zo’n moeder die slaap net iets belangrijker vind dan dat ze in haar eigen bed ligt.

    • Ik denk dat je elk kind makkelijker ermee wordt ook haha. Die uren die we kunnen slapen, moeten we pakken haha.

  2. Same here ๐Ÿ™‚ Of nou ja, ik heb het bij Luuk gewoon gedaan. De eerste week nog op het voedingskussen tussen onze hoofdkussens en daarna lekker tegen mij aan en in mijn armen. Nu wil hij het niet meer. Soms zou ik nog wel eens willen dat hij samen wil slapen. Zou vooral als hij ’s morgens vroeg wakker wordt wel eens fijn zijn ๐Ÿ˜‰

  3. Gewoon je moederinstinct volgen! Het is geen verwennerij, daar geloof ik niet in. Wat is er nou heerlijker voor zo’n klein babytje dan in de armen van mama of papa slapen?! Overigens denk ik ook niet dat het erg is dat je ‘strenger’ bent geweest bij je oudste. Er is geen goed of fout. Alleen ‘anders’ ๐Ÿ™‚

  4. Heerlijk! Zo fijn! Hier ook eerste jaar geregeld dat ze bij ons lag. Zeker bij een nachtvoeding vielen wij samen weer in slaap. Nu als er nog een nachtvoeding is gaat ze recht op zitten en wijst ze naar haar bedje. Helaas niet meer samen slapen.

  5. Het duurt soms even als moeder om je draai te vinden en vertrouwen in jezelf! Ik liet de kinderen ook vaak bij ons in bed slapen, en dat vonden ze heerlijk. Bovendien verminderde het de gebroken nachten, want ik gaf ze half slapend de borst.

  6. Wij hebben het in de eerste week ook gedaan, daarna nooit meer…vanaf dag 2 sliep ze in haar eigen bedje op haar eigen kamertje…ze weet nu niet beter en slaap super goed ๐Ÿ™‚

Laat een reactie achter