Rapleymethode en onze kleine meid

geplaatst in: Opvoeding | 9

De Rapleymethode, ofwel: je kindje lekker laten rommelen met eten. Zelf laten eten. Accepteren dat het een bende wordt. Dat er niet heel veel gegeten wordt. En bovenal: genieten van het feit dat jij het handen vrij hebt aan tafel. Want echt, dat is toch wel het allergrootste voordeel als je het mij vraagt. Geen strijd met eten, niet jij een hapje ik een hapje, gewoon jij en je bord en je baby en zijn stukjes eten. Wij zijn fan van de Rapleymethode. En dat geldt, na Olivia, ook voor Quinn.

Mijnlevenalsmama | Rapleymethode

Altijd een bende

Eten volgens de Rapleymethode is, mocht je er nog niet bekend mee zijn, het zelf laten eten van je kindje. Eten in handzaam formaat aanbieden en je kindje zelf laten ontdekken. Laten kliederen. Accepteren dat er soms niet veel gegeten wordt, maar des te meer uitgesmeerd of op de grond gegooid kan worden. Geleerd wordt. Ons motto is: hoe groter de troep, hoe groter het plezier. Ofzoiets 😉 Benieuwd naar hoe het ging bij Olivia? Ik schreef er hier bijvoorbeeld over en zette al mijn tips & trics op een rijtje in dit artikel.

Mijnlevenalsmama | Rapleymethode
Rustig ademhalen en stapje voor stapje de boel poetsen. Hygiënische wegwerpdoekjes zijn mijn beste vriend.
Mee-eten en kokhalzen

Quinn krijgt al sinds ze ruim vijf maanden is in principe wat wij eten, al dan niet aangevuld met een stukje cracker, brood of komkommer. En wat appel, want daar is ze dol op. Daarvoor gaven we wel eens zelfgemaakte prakjes of een geprakte banaan. Alles heel fijn blenden heb ik nooit gedaan. Ze heeft dus vanaf het begin af aan ‘structuur’ gegeten. Of dat altijd goed is gegaan? Nou, ze is nog nooit echt gestikt in een stuk voedsel, maar kokhalzen, daar is onze kleinste boef wel heel goed in. Wat wil je ook, als je twee broodkorsten en een halve olijf naar binnen propt. Olivia at rustiger, laten we het daarop houden. Desalniettemin is Quinn een Rapleytalent, want ze lost het verslikken zelf op met al lachend kokhalzen, probeert alles en vermaakt zich goed aan tafel.

Lees ook:  Pff, sprongetje!
Mijnlevenalsmama | Rapleymethode
Broccoli smeert zo lekker … 😉
Genieten en je handen vrij

Zoals ik hierboven al schreef: het aller-allerfijnste aan de Rapleymethode vinden wij het vrij hebben van onze eigen handen. We eten gezamenlijk, zelfs als Joost of ik er niet is, is alleen eten met de kindjes geen probleem voor de ander. De kindjes eten namelijk zelf. Je hebt er geen omkijken naar. Hoewel, Olivia zit in een periode dat ze nogal wat aanmoediging nodig heeft tijdens het avondeten, maar voeren, dat hoeft niet. En dat is heerlijk!

Ik vind het genieten om te kijken naar mijn etende kindjes. Naar hoe Quinn de pannenkoek achter haar oren smeert of haar hele vuist met een broccolistronk in haar mondje propt. Hoe Olivia keer op keer probeert af te dingen op de hoeveelheid, van het eten dat op haar bordje ligt, die ze moet eten. Hoe ze, als wij al lang en breed aan een kop koffie zitten, nog steeds aan het smikkelen is van haar gebakken aardappels of een stuk banaan deelt met Quinn. Die dat vervolgens deels eet en bij het andere deel ontdekt dat een banaan fijnknijpen een leuk effect geeft tussen je vingers … Het is een bende, dat Rapley’en, maar ach, is dat niet inherent aan kinderen hebben? Dat pak (of twee, drie) hygiënische wegwerpdoekjes bij de boodschappen elke week komt in ieder geval van pas. Hoe milieu-onbewust het ook is, zonder zou ik vast en zeker minder luchtig over het schoonmaken denken. So be it.

9 Responses

  1. José

    Ja, leuk! En inderdaad, het geeft een grote bende. Laatst ging dochterlief met rode biet aan de slag. Nou, dat zat werkelijk overal! Ze krijgt echt nog niet veel binnen, maar het is een groot plezier om ernaar te kijken!

    • Gwen

      Ik ben dus zo’n tuttebol die rode kool en rode bietjes niet geeft omdat ik bang ben dat ik de vlekken nergens meer uitkrijg hihi.

  2. Josan

    Ik wil ook gaan Rapley’en op den duur. Ben heel benieuwd hoe het zal gaan. Dank je wel voor de informatie

  3. Janske

    Lola eet vaak helemaal zelf, maar gepureerde goedjes geven wij haar met een vork of lepel. Hoe doen jullie dat dan? Als ze bijvoorbeeld yoghurt eet ofzo? voer je haar dan of doet ze dat ook zelf? *ben erg benieuwd* 🙂
    Leuke foto’s trouwens.

    • Gwen

      Quinn voer ik nog wat yoghurt, met moeite want ze wil eigenlijk niet gevoerd worden omdat ze het niet gewend is. Als je zoekt op mn site naar yoghurt eten, vind je hele leuke foto’s van Olivia 😉

  4. Jolijn

    Wij wisselen het voeren af met Eden zelf laten eten. het is heeeeerlijk om je kind zo te zien kliederen maar bovenal zien genieten van het zelf eten. Eden is een grote schrokop, maar weet zich (soms met kokhalzen en al) prima te redden. Inderdaad is het een kliederzooi (hoera voor de zomer en het buiten eten), en vinden we soms ook etensresten meters verderop, maar daar moet je je even overheen zetten. Daarnaast is het heerlijk om ook gewoon zelf rustig te kunnen eten.

    Je receptjes zijn erg nuttig en ga ik komende dagen eens proberen voor lunch. Ben benieuwd!

    • Gwen

      Ja precies wat jij zegt, lekker om naar te kijken, maar helemaal heerlijk om zelf je handen vrij te hebben. Benieuwd of de receptjes in de smaak vallen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.