Gebroken avonden

geplaatst in: Gezinsleven | 13

Het begin van dit blogje schrijf ik rond kwart over negen ’s avonds. Op de grond van Quinns kamer, naast haar ledikant, met mijn smartphone waarop ik typ half weggemoffeld onder haar bedje, zodat ze niet vol in het licht zit. Maakt overigens niets uit, want mevrouw is toch al klaarwakker. En vrolijk, zolang ik naast haar zit althans. Gebroken avond nummer vijf. Deze week. De totale telling ben ik allang kwijt, maar nu, na al vier avonden op rij nul me- of us-time begint het me op te breken. Het komt goed, het is een fase. Dat weet jij, dat weet ik. Maar vervelend is het wel, die gebroken avonden.

Tandenleed en verlatingsangst

Quinns ondertandjes braken door toen ze 4,5 maand oud was. Ze heeft er even last van gehad, maar dat viel in het niet bij de pijn die ze had toen beide voortanden doorbraken. En nu zijn de hoektanden boven aan de beurt. Weer tegelijk. Het is wat, dat tandenleed. Olivia had er ook altijd veel last van. Zetpillen, een kuur met druppeltjes of die nieuwe verzachtende gel van Chamodent van VSM en andere ouderwetse trucjes zoals natte washandjes, niets lijkt voldoende te helpen.

Tandenpijn en verlatingsangst (want: krijsen zodra wij de kamer verlaten) is geen goede combinatie. Het is een vermoeiende combinatie, zowel voor Quinn als voor ons. Quinn is een volhouder, een kindje dat niet opgeeft en bij wijze van spreken uren kan huilen. Ze kan zichzelf enorm overstuur maken en is wat dat betreft net haar moeder of zus. Ik houd er niet van ons mijn kindjes te laten huilen en doe het eigenlijk nooit, maar de afgelopen dagen is het toch af en toe voorgekomen. Als je alles al hebt geprobeerd en je baby zich blijft overstrekken en niets goed, dat is even een paar minuten afstand nemen de beste optie. Om je er vervolgens weer met goede moed in te storten. Althans, zo werkt dat hier.

Lees ook:  Lief Dagboek juli '16
Mijnlevenalsmama | Tandenleed
De speen losjes in de mond hangend, een slaapzak die vochtig is van het kwijl en alleen op de buik liggen geeft wat rust. Tandenpijn ten voeten uit hier in huis.
Maar weer vroeg in bed. Met baby.

Na anderhalf uur heen- en weer lopen en/of alleen maar in de babykamer vertoeven geef ik het op. Dan maar weer vroeg naar bed. Met Quinn naast me. Snel even douchen en mijn tanden poetsen, terwijl Joost met Quinn speelt of knuffelt op ons bed. Het grote nadeel van borstvoeding denk ik: je kindjes willen bij verdriet ’s avonds en ’s nachts het liefst mama. Joost kan dus lekker nog een (half)uurtje op de bank zitten en iets voor zichzelf doen. Ik benijd hem. Maar ja, het is niet anders.

Overigens is in het grote bed liggen met Quinn tegen me aan niet zo leuk als het klinkt, want ze is onwijs goed in overstrekken en zich wegduwen van je als ze pijn heeft. Maar uiteindelijk valt dat warme lijfje tegen me aan in slaap en eerlijk? Er is niets fijners dan dat. Genieten in het moment, hoe moeilijk dat soms ook is met een hoofd dat overuren draait van dingen die ik had willen doen. Had moeten doen (bloggen, verjaardagscadeau voor Olivia zoeken, fotoboeken bijwerken …). Morgen weer een dag. En hopelijk een avond.

NB. Ik schreef dit blogje vorige week donderdag, dat was de vijfde avond (en nacht, maar goed – dat is niets nieuws hier in huis) op rij. Pas woensdagavond (dus na elf rommelavonden) ging het iets beter en was ik niet meer de hele avond boven. Sinds gisteren is het echter weer raak, dus hopelijk komen die hoektandjes snel door en/of eindigt het sprongetje want we snakken naar weer wat me- en us-time ’s avonds.

Lees ook:  Waarom wij geen goede slapers hebben

13 Responses

  1. Elvira

    Ik haalde ooit bij de apotheek Gengigel Baby. Het leek wel te helpen. Dat het helpt, heb ik onlangs zelf ervaren, toen het me de nacht doorhielp net voor een ingreep (ontzenuwing) bij de tandarts – ik zat met een gigantische ontsteking en die zalf heeft bij mij toch echt een tijdje flink verdoofd, zodat ik eindelijk kon slapen. Maar goed, het zal inderdaad wel een combinatie van pijn en mama-honger zijn, en dan kan je wellicht smeren wat je wil… Goeie moed!

  2. Sa

    Jouw blogjes over het niet altijd goede slspen motiveren me. Fijn om te weten dat ik niet de enige ben met een oververmoeide baby die savonds heel haar bed doorrolt en wilt spelen. Lijkt soms bijna op fora dat alle babys van 19-7 doorslapen

    • Susan

      Ja dat gevoel ken ik. Overal waar je leest slapen baby lekker door! Dan zit ik met een baby die lekker wakker is tot 23:00…. en dan denk ik waarom gaat het hier zo moeilijk???

      Ken nog een leuke engelse blog over slecht slapen van babys waar ik soms ook van geniet (zo herkenbaar): http://www.stolensleep.com (geen aandelen, ken de blogster niet maar vind hem leuk!)

      • Gwen

        We zijn echt niet alleen! Gelukkig had ik na Olivia de hoop op een slapende baby al opgegeven, maar nu weet ik het zeker. Mocht er een derde komen, dan is het vast ook geen slaper 😉 Maar ooit, ooit, wordt het beter!

  3. Monique

    Klinkt zwaar meis. En het is precies wat je zegt: je weet dat het een fase is, maar als je er middenin zit heb je niet zoveel aan die wetenschap. Wordt Olivia niet wakker van Quinns rommelige avonden? Dat lijkt me dan helemaal zwaar. Als er twee wakker zijn… Hopelijk gaat het snel wat beter en hebben jullie je me-/us-time terug!

  4. Susan

    Ja het is zwaar en ik benijd mijn man ook. Zeg soms ook weleens: jij kan nog even lekker bank hangen en doen wat jij wilt. Maar als ik dan boven ben met mn dochtertje en ze rustig in slaap valt en ik op mn tablet rondsurf of een boek lees is dat eigenlijk ook wel goed.

    Hier nog een enkele avond voor mezelf gehad. Mijn dochter slaapt net voor of rond etentijd een half uurtje (dan is ze echt moe). Daarna douchen we en is ze de hele avond bij ons. De hele avond boven zitten doe ik niet meer, daar werd ik gek van. Slapen deed ze toch niet. We drinken onze koffie en thee en hebben gezellige familietijd totdat ze moe word tussen 21:00-22:00 en dan ga ik naar boven met haar.
    Ik ga er vanuit dat ze op den duur van 3 naar 2 slaapjes gaat overdag en dat ze vanzelf eerder moe word s avonds.

    • Gwen

      Ja ik hoopte dat bij Quinn ook, maar die slaapt overdag nog maar 1x en is alsnog actief ’s avonds. Maar weet je, echt, ooit gaat het over. Houd moed! Dat doe ik ook, zittend op de slaapkamervloer in de babykamer (alweer!). ZUHCT.

  5. Odile

    Klinkt zo herkenbaar! Het gaat hier al bijna 2 jaar zo, gebroken avonden en nachten, op wat zeldzame momenten na. Het is soms zo verschrikkelijk frustrerend en vermoeiend! Zeker als je moeders hoort waarvan hun kindjes bijna altijd keurig slapen 🙁

  6. Desiree

    Dit vind ik nog erger dan s nachts niet doorslapen. Gelukkig zijn het maar fases, maar op het moment zelf zijn die best pittig. Succes!

  7. iooon

    Oef ik vind het zo knap dat je dit volhoudt. Eon is ook een volhouder maar huilt zichzelf gelukkig wel zo moe dat hij dan bij mij in slaap kan vallen. En áls hij slaapt, dan slaapt hij diep en kunnen we hem over leggen in zijn eigen bed. Ik vind het dan wel zo vermoeiend. Niet alleen dat je op blijft maar het huilen alleen al lijkt echt energie uit je lijf te slurpen. Hopelijk gaat het met Quinn snel beter!!

    • Gwen

      Quinn is echt niet over te tillen ook, direct wakker als ik beweeg. Maar goed, ik houd moed. Oooooooit wordt het beter 🙂

  8. Laura

    Heel herkenbaar, gelukkig werd het bij ons beter (meestal, niet altijd) nadat we wisten dat onze dochter een koemelkallergie heeft. En daar had ze ook last van met borstvoeding omdat ik boter en yoghurt at. Sterke!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.