Interieurblunders

geplaatst in: Huishouden | 3

Ons huis is behoorlijk rustig en clean ingericht. Strak, opgeruimd en gezellig, maar dat laatste is een kwestie van smaak want ik weet zeker dat heel veel mensen totaal geen sfeer zien in ons huis. Om te beginnen zijn alle muren in huis wit, ligt overal hetzelfde donkere laminaat en hebben we voor elk raam dezelfde grijzige gordijnen hangen. Ook bij de meiden op de kamer. Joost en ik zijn echter ooit begonnen in een huisje met oranje muren. En een groene badkamer. Over interieurblunders gesproken.

Kleine ruimte, veel kleur

Joost en ik zijn na een kleine twee maanden verkering gaan samenwonen. In een kleine benedenwoning van een meter of 6,5 diep en slechts 3 meter breed. Eén ruimte, met een hele kleine badkamer ernaast. En slechts één groot raam aan de voorzijde. Mijn studentenkamer had als hoofdkleur rood en of het kwam omdat we dat toen allebei zo leuk vonden of omdat ik toevallig vrij veel accessoires in die kleur had weet ik niet, maar we kozen voor rood, oranje en geel in ons kleine huisje.

Achteraf gezien snappen manlief en ik allebei niet hoe we het er anderhalf jaar lang volgehouden hebben, want het was enorm druk. Overal stond iets. Netjes en kaarsrecht, dat dan weer wel. En we hadden het kleurschema tot in de kleinste details, zoals een vergiet, doorgevoerd (onderstaand droogrek stond, zodra de vaat weer opgeruimd was, om het hoekje in de appeltjesgroene badkamer snap je). Het was een gezellig en fijn eerste huisje, maar zoveel kleur in mijn interieur? Never nooit meer!

Mijnlevenalsmama | Ons eerste huisMeer rust en meer barokprint

Toen we anderhalf jaar later onze flat betrokken wisten we precies wat we wilden. Rustigere kleuren, maar toch warmte. We kozen voor beige als hoofdkleur, in combinatie met de zwartbruine lijn van Ikea. De Lack en Expedit meubels. Een grote zwartbruine vakkenkast, hetzelfde soort tv-meubel, een wit salontafeltje, een houten eettafel en twee beige banken. Alles paste (wederom) perfect bij elkaar en toegegeven, het was een heerlijk huis. Voor toen, want inmiddels zou ik het bestempelen als te druk en vooral veel te veel barokprint

Lees ook:  Hippe kinderkleding + winactie

Mijnlevenalsmama | Ons tweede huis

De interieurblunders die me van dit huis te binnen schieten zijn, behalve dat alles dat in een variant met zwart/witte barokprint te koop was ook in die print mee naar huis ging, een langharig (schapenvacht-achtig) vloerkleed terwijl we twee katten hebben, veel te zware velourse gordijnen in de slaapkamer waardoor de roede meermaals naar beneden is gekomen, een vloerkleedje bij het toilet dat moest maskeren dat ik het zeil daar niet netjes rondom gesneden had, een kastje met onwijs veel kleine vakjes voor onze toiletspullen (waterige handen, lekkende flesjes en veel dwarrelend stof zijn een slechte combinatie – voor mij geen open badkamermeubel meer …) en een schoenenrek voor al mijn goedkope plastic pumps in duizend kleuren, waar steeds een kat in sprong.

Ook blunders hier

Inmiddels wonen we 3,5 jaar in dit huis en is de basis nog steeds hetzelfde. Bijvoorbeeld de eerder genoemde vloer en gordijnen, de witte muren en zelfs alle meubels (op de bank en een in-een-vlaag-van-verstandsverbijstering-gekochte open badkamerkast na) zijn nog zoals we het toentertijd ingericht hebben. En toch is ook hier het een en ander veranderd en heb ik de nodige blunders begaan. Zo verscheen en verdween de box en zijn we een boel speelgoed rijker (dat we gelukkig voor een groot deel uit het zicht hebben ’s avonds) maar wat denk je van een wankele sidetable met een vaas met bloemen erop onder de open trap, terwijl de kat dat steeds als shortcut neemt? Of een dekenkist met koeienprint die je al sinds jaar en dag hebt, totaal niet meer past binnen je interieur, maar waar je nog geen afscheid van kunt nemen? Een te grote ladekast op de slaapkamer die prima past in de ruimte, maar dus vooral groot is en eigenlijk voor de helft ongevuld blijft? Of de televisie die we perse op de slaapkamer wilden en alleen tijdens de zwangerschap van en kraamweek bij Olivia intensief gebruikt werd?

Lees ook:  Rust in de slaapkamer

Mijn grootste valkuil is eigenlijk decoratie, want niets, maar dan ook NIETS hier in huis staat langer dan een halfjaar, omdat ik er dan weer op uitgekeken ben. Eigenlijk koop ik dus gewoon te vaak decoratieve prullaria die ik na een tijdje weer zat ben (en naar een kist in de schuur verhuis). Dan zie ik iets bij een ander en bedenk me dat koperkleurige kandelaars mooi staan in ons huis. Uhm nee. Of ik zie een leuke waxinelichthouder, koop die en bedenk me na drie weken dat het te vol is op de tafel. Kleine blunders, die me dankzij de Action niet eens veel geld kosten gelukkig. Mijn smaak qua decoratie hangt samen met het seizoen en mijn humeur denk ik, dus om met twee bekende clichés af te sluiten: niets zo veranderlijk als een vrouw en over smaak valt niet te twisten. En zo is het maar net!

3 Antwoorden

  1. angelique

    Gelukkig heb je er van geleerd zeg maar haha. Ik had toen ik hierin kwam het idee om zoveel mogelijk mint groen te gebruiken…Daar is een jaar later niks meer van te zien haha

  2. Jessica

    Herkenbaar hoor.. wij hebben ooit de grootste muur in de woonkamer behangen met zwart barok behang. Het huis werd er heel donker en druk van dus na een aantal maanden van irriteren heb ik alles van de muur af getrokken. vervolgens keken we maanden lang tegen een kale muur aan haha. wat was dat een opluchting toen dat depressief makende behang eraf was!

    • Gwen

      Hahaha! Herkenbaar idd 🙂 En je kunt je er dan zo aan irriteren opeens he, dan MOET het gewoon weg.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.