De levenslessen van Kikker (en Vriendjes)

geplaatst in: Ontspanning | 1

Ken je die boeken van die kikker van vroeger? Die slungelige kikker met enorme lange dunne benen, grote ‘snavel’ en zo’n betweterig vriendje dat elke aflevering weer zijn wijsheden moet delen? Ik herinner me hem maar al te goed, hoewel ik eerlijk toe moet geven dat ik er weinig mee had toen ik jong was. Inmiddels is dat totaal anders, want ik ben al net zo’n grote fan van Kikker en Vriendjes als Olivia.

Korte afleveringen

Sinds we Netflix hebben, kijken we Kikker. Volgens mij ben ik de ‘schuldige’, die in plaats van Nijntje een keer Kikker en Vriendjes van Max Veldhuis aanklikte. Olivia was verkocht, want na die eerste keer heeft ze nog maar een keer of drie om Nijntje gevraagd. Hoewel, op het moment van schrijven heeft Peppa Pig aan populariteit gewonnen, maar dat kan morgen weer ‘gewoon’ Kikker zijn.

Het leuke van de afleveringen van Kikker vind ik dat de verhaaltjes kort zijn. In één aflevering van een minuut of 10 zitten 3 verhalen, waardoor kleine kinderen gemakkelijk hun aandacht erbij kunnen houden. De tekeningen zijn rustig en er wordt duidelijk gesproken. Dat is met bijvoorbeeld Pingu wel anders (daarvan is alleen het introductieliedje in verstaanbare taal helaas).

Begrijpelijk én met een levensles

Hoewel ik de levenslessen van Kikker al begreep na de eerste keer kijken met dochterlief, duurde het bij haar natuurlijk wat langer. Gelukkig heeft ze de les van het verhaal waarin het vogeltje dood gaat en Kikker leert dat dood dood is nog niet door, want ik weet zeker dat ik daar dan ook vragen over krijg en stel dat liever nog even uit. Maar, andere dingen heeft ze al wel van Kikker geleerd.

Lees ook:  Netflix tijdens het huishouden

Ik herinner me nog goed dat Olivia een maand of twee, drie geleden op haar kamer aan het spelen was en de pop een pakje aan wilde doen. Het lukt niet en ik hoorde frustratie in haar stem dus ging boven kijken. “Wat is er lieverd?” “Ik ben boos, omdat ik niet poppenpakje aan kan doen.” Bam, wauw, ik was onder de indruk. Mijn kleine moppie van 2,5 benoemde een emotie die precies klopte bij hoe ze zich voelde. Voor het eerst. Dankzij Kikker, want er is een aflevering waarin Kikker op exact dezelfde manier zijn emotie onder woorden brengt. En zo zijn er meer voorbeelden, wat maar weer bewijst dat televisie absoluut iets toe kan voegen aan het peuterleven, mits met mate (maar dat is mijn bescheiden mening).

Dit blogje is geschreven in samenwerking met Netflix. Ik schrijf eens per maand een blog die samenhangt met ‘televisie’ kijken via Netflix binnen ons gezin, aangezien dit hier echt niet meer weg te denken is.

Een Antwoord

  1. Wat leuk! Zelf geen netflix maar erg leuk hoe levenslessen verwoord worden in teken films.

Laat een reactie achter