8x hoe overleef je niet doorslapen?

geplaatst in: Ontspanning, Opvoeding | 8

Regelmatig hoor ik van andere ouders dat ze respect hebben voor ons nachtleven. Voor de gebroken nachten die we voor lief nemen en het feit dat ik nog energie heb om dingen te ondernemen overdag. Ik hoorde laatst zelfs dat het gek was dat ik er zo luchtig over deed dat de keren dat ik meer dan zes uur achter elkaar geslapen heb in de afgelopen drie jaar op twee handen te tellen zijn. Maar weet je, het went echt. Een goede nacht maakt mij moeier dan een korte nacht met onderbrekingen. De voornaamste reden dat het mij/ons prima af gaat is denk ik acceptatie, maar ik heb nog meer tips om niet doorslapen te overleven. Lees mee!

  • Accepteer het.

“Slaapt ‘ie al door?” is volgens mij de meest gestelde vraag aan nieuwbakken moeders. Mij is ‘ie nog nooit gesteld, maar dat heeft alles te maken met het feit dat ik in een gesprek al vrij snel eruit ‘flap’ dat mijn kindjes slecht slapen. Twee, drie keer per nacht eruit is normaal. Net als maximaal zes uur slaap per nacht. Verdeeld in meerdere blokken. Maar, het is prima. Ik heb me tegen de gebroken nachten verzet tot Olivia een maand of tien was, maar sinds ik het geaccepteerd heb is het een stuk gemakkelijker geworden. Minder vermoeiend ook. Het is zoals het is en ooit wordt het beter.

  • Tel je resterende aantal uren slaap NIET. Ik herhaal: DOE HET NIET!

Ik heb mijn slaap altijd nodig gehad en zéker als de volgende dag een werkdag was en de wekker om bijvoorbeeld zeven uur zou gaan (wakker worden door een wekker … lang geleden), wilde ik niet later dan om elf uur naar bed om aan mijn uren slaap te komen. Als ik dan slecht in slaap kon komen en dan dus rond twaalf uur nog wakker lag werd ik ontzettend gefrustreerd. Ik kon daarna immers nog ‘maar’ zeven uur slapen. Afijn, door die frustratie viel ik nog moeilijker in slaap en uiteindelijk was ik blij als ik rond half twee sliep en eindelijk het “Shit nu-kan-ik-nog-maar-drie-uur-slapen-idee los kon laten.”

Tegenwoordig tel ik nooit meer het aantal uur dat ik nog kan slapen en ben ik blij met elk uur slaap. Niets is meer frustrerend dan je om half drie ’s nachts als je met je baby op schoot zit, te bedenken dat je peuter rond half zeven alweer wakker wordt en je nog maar vier uur kunt slapen. Als het mee zit. Gewoon zodra het kan onder je dekbed kruipen, je ogen sluiten en wakker worden zodra je weer nodig bent. Elk (half)uur is er één.

  • Kijk niet op de klok.

Hangt samen met bovenstaand punt. Hier in huis geldt dus ook dat ik de volgende dag niet kan vertellen hoe laat Quinn voor het laatst gedronken heeft die nacht. Soms weet ik zelfs niet eens of ze nu één of twee keer gedronken heeft, puur omdat ik op de automatische piloot heen- en weer loop naar haar kamer en na de voeding weer zonder na te denken in slaap dommel.

Lees ook:  Poging tot middagdutje
Mijnlevenalsmama | Rise and shine
Rise and shine (and put on some make-up)!
  • Kleed jezelf warm genoeg als je eruit gaat.

Eruit omdat het huiltje klinkt als een dwarszittende boer of je er ‘even snel’ een speen in moet doen? Je oudere kindje dat een nachtmerrie heeft en geknuffeld moet worden? Trek een badjas en sloffen aan als het koud is of drapeer een deken over je benen als je plaatsneemt in een stoel op de babykamer. Zodra de rust wedergekeerd is en je weer onder je warme dekbed kunt kruipen kun je direct slapen in plaats van jezelf eerst opwarmen. Daarnaast word je van kou wakkerder, dus kun je jezelf beter warm en dus slaperig houden.

  • Deel (wat kan) met je partner.

Hoewel de meiden hier meestal mama willen (Olivia roept het, Quinn geeft vooral vanwege mijn borsten), probeer ik waar kan het een en ander met Joost te delen. Zo maak ik hem vaak wakker als Quinn huilt, zodat hij haar uit bed kan halen en in ons bed kan leggen. Daar voed en troost ik haar, om haar vervolgens naar haar eigen bedje te brengen. Scheelt mij een keer heen- en weer lopen op de overloop en Joost slaapt alweer voor Quinn goed en wel aan het drinken is.

  • Kies voor de beste plek om te troosten. Bij ons is dat naast mij in bed. So be it.

Het grote voordeel van borstvoeding geven is, vind ik, dat je het liggend en halfslapend kunt doen. De meningen over samen slapen zijn verdeeld. Voor ons werkt het. Al sinds Quinn nog een heel klein Quinnetje was viel ik al voedend in slaap. Als je eenmaal zo moe bent als ik en drie keer per nacht wakker worden een goede nacht is, kies je vanzelf voor de weg van de minste weerstand en de meeste slaap.

Lees ook:  Jay Gordon: het werkt!

Samen slapen op een matras op de grond van de babykamer? Op de bank slapen en je baby ernaast in de wagen? Samen in bed? Op de logeerkamer? Beneden op de bank zitten, in het ledikantje troosten of een stuk wandelen midden in de nacht? Kies hetgeen dat het beste voelt voor jou en trek je niets aan van wat anderen hiervan vinden.

  • Zorg goed voor jezelf.

Neem een warme douche voor het slapen, ga bijtijds naar bed (of geniet juist van die me-time als ze eindelijk slapen ’s avonds), vraag je partner een keer alvast met de kindjes naar beneden te gaan en plak een uurtje slaap aan je nacht vast ’s ochtends, drink voldoende water gedurende de dag omdat dat het ‘kater-gevoel’ van slaaptekort beter tegen gaat dan een sloot koffie, boek eens een nachtje weg zonder de kids, zoek een hobby, ga sporten. Noem maar op! Slaaptekort of niet, als je goed voor jezelf zorgt kun je het beter handelen, echt waar!

  • Accepteer het. Het is een fase. Het gaat voorbij. ECHT!

Olivia deed er bijna 2 jaar over om door te slapen. En nog wordt ze de helft van de week huilend wakker of zijn er fases waarin ze ’s avonds ook getroost moet worden. En dat is prima, er komt heus wel een tijd dat ze ons niet meer nodig heeft om te kalmeren. Voor Quinn geldt dat ze nog niet eens één is, dus vooralsnog ga ik ervan uit dat ze net als haar zus niet binnen nu en een paar maanden op frequentere basis door gaat slapen. Maar ik weet dat het beter wordt. Net zoals bij Olivia.

Houd moed, het gaat voorbij! Het is een fase! Tegen de tijd dat ze naar school gaan, gaan ze meeste kindjes (van pure vermoeidheid?) beter slapen heb ik ooit gehoord en zodra het pubers zijn, zijn ze hun bed niet meer uit te branden. Het worden niet voor niets te tropenjaren genoemd, accepteer het!

8 Antwoorden

  1. Allemaal zo waar. Ik slaap ook al zolang geen 8 uur. 6 uur achter elkaar ook niet en ik ben moe. Daarom zijn wij moe-der dan iedereen.

  2. Mijn belangrijkste tip is om ergens anders op de dag te proberen om wat slaap in te halen.

  3. Hihi, ja! Als ik vertel dat ik een goede nacht heb gehad als dochterlief maar drie keer bij me gedronken heeft (of was het nu vaker?), dan kijkt iedereen vol medelijden naar me (en betreurt het hen dat ik dochterlief niet beter heb opgevoed). Ach, story of my life momenteel en borstvoeding en samen slapen zorgt ervoor dat het niet veel energie kost. Zes uren achter elkaar slapen is een utopie, maar komt vanzelf wel weer eens (als ik dan niet zelf ’s nachts wakker word omdat ik naar de wc moet ofzo), ooit. Accepteren is inderdaad het toverwoord!

    En slaap inhalen overdag? Zou kunnen, maar ik hou van mijn vrije tijd als dochter slaapt en ik lekker op de bank kan hangen 🙂

  4. Als iemand het weet, dan ben jij het. Vind het zo knap van je. Ik vond het werkelijk verschrikkelijk en was zo blij dat hij beter ging slapen met een fles kunstvoeding in zijn mik halverwege de nacht. Ik hoop dat jij snel weer door mag slapen. Ha alsof je dat nog kan.

  5. Gebroken nachten , daar kon ik eerlijk gezegd nooit aan wennen. Ik heb nou eenmaal vee slaap nodig. Mijn jongste sliep met 8 maanden door, maar is nog steeds een slechte slaper. Dat geaccepteerd hebbende maakt het wel veel gemakkelijker om mee om te gaan! Goeie tip dus!!

Laat een reactie achter