Een jaar geleden

geplaatst in: Persoonlijk, Zwangerschap | 14

Vandaag is een dag met een dubbel gevoel. Mijn laatste dag zwanger van Quinn, mijn laatste dag alleen met Olivia, wie weet is het zelfs mijn laatste zwangere dag ever! Je weet immers nooit hoe dingen lopen. Zenuwen gieren door mijn lichaam, ik weet wat me morgen te wachten staat bij de keizersnede, maar of dat nou echt een voordeel is? De ervaring met de ruggenprik bij Olivia toentertijd was niet fijn en ook de na-pijn aan de keizersnedewond de dagen na de ingreep herinner ik me nog maar al te goed.

Blijdschap overheerst, morgen kunnen we ons tweede meisje eindelijk in onze armen sluiten. Als alles maar goed gaat … Haar longetjes de overgang van baarmoeder naar koude OK direct ‘verwerken’, de gynaecoloog mijn buik netjes open maakt, het infuus me niet al te veel pijn doet en laat godzijdank die ruggenprik goed gaan. Ergens ben ik onwijs blij als morgen voorbij is, maar tegelijkertijd wil ik het beleven. Voelen. Ervaren. Ik weet dat die eerste ontmoeting magisch is en dat ik op dat moment niet wil dat ‘morgen’ voorbij gaat. Ik ben verdrietig omdat ik na de keizersnede sowieso twee nachten in het ziekenhuis moet verblijven. Twee nachten zonder mijn grote prinsesje, zonder Joost. Dat ik mijn huishouden uit handen moet geven aan man en schoonmoeder, dat Joost en ik morgen naar het ziekenhuis gaan en we ons laten mee zuigen in de bevallingsbubbel, terwijl Olivia misschien ook wel onwijs gespannen is en ik haar niet kan knuffelen of troosten. Zou ze het überhaupt allemaal door hebben met haar net-twee-jaar?

Mijnlevenalsmama | Een jaar geleden
Een jaar en vier dagen geleden maakte Joost stiekem deze foto. Een foto die me onwijs dierbaar is geworden. Quinn in mijn buik en een intense knuffel met Olivia. Mijn laatste momenten als mama van één, waar ik me nu niets meer bij voor kan stellen. Quinn is niet meer weg te denken, het blijft gek me te realiseren dat ze er toen gewoon nog niet (echt) was.

Tussen twee en drie mag ik bellen naar Verloskunde en hoor ik hoelaat de keizersnede gepland staat. Om vijf voor twee hang ik aan de telefoon met ze. De OK staat gepland om half vier. Wat? Half vier?! En ik moet vanaf klokslag zeven uur nuchter blijven? Ja dat moet. Dat wordt afzien, hoe ga ik dat in godsnaam volhouden? En waarom pas om half vier? Afijn, het is even schakelen, ik hoopte Quinn immers eerder in mijn armen te hebben de dag erna, maar hoe het ook zij: morgen is ze er. Morgen. Nog heel even geduld.

Geduld dat ik vul met boekjes lezen op de bank met Olivia, nauw contact met vriendinnetje Roos die bevalt van haar knapperd en oefenen met twee kindjes als de overbuurvrouw vraagt of ik even op haar baby van 4 maanden wil passen als zij haar oudste door de regen van het kinderdagverblijf ophaalt. Olivia is lief voor het buurmeisje, ik smelt en wrijf voor de zoveelste keer over mijn buik. Nog even lieve Quinn, morgen ontmoeten we elkaar. Dan kan ik je ruiken, voelen, in je ogen kijken. Je knuffelen. Nog heel even lieverd, bijna, bijna!

’s Avonds check ik voor de laatste keer de bevallingstas, geniet ik extra van het voedingsmoment met Olivia omdat ik haar de dagen erna ’s avonds geen slaapmutsje kan geven omdat ik in het ziekenhuis lig, kletsen Joost en ik liefkozend tegen onze buik, besluiten we het ledikantje alvast naar onze kamer te schuiven en werp ik een laatste blik in de babykamer. De laatste keer het muziekdoosje bij mijn buik terwijl we in bed liggen. Nog één nachtje zwanger. Nog één nachtje jij zo dichtbij mij als niemand (nou ja, behalve je zus dan) kan zijn. Nog even lieve Quinn, morgen sluiten we je in onze armen. Morgen ben je er.

14 Antwoorden

  1. Wat een prachtige foto! Super aandoenlijk hoe je zo bewust je laatste dag als mama van 1 hebt kunnen afsluiten. Mooi 🙂

  2. Wat mooi en lief Gwen! Veel plezier met je oliebolletje vandaag 😜

  3. Wat een onwijs mooi en lief stuk:) zo gek lijkt me, dat je door de geplande keizersnede zo precies weet wanneer je laatste dag zwanger is. Maar ook mooi, zo heb je het heel bewust kunnen afsluiten.
    Gefeliciteerd met die lieve knappe dochter van je!

  4. Wauw wat heb je dit mooi geschreven en die foto is prachtig! Vorig jaar was gisteren mijn uitgerekende datum en ook die zorgde al voor een traantje. Laat staan 9 december, de dag waarop èvi is geboren.

  5. Wat mooi en lief beschreven gwen! Kan me voorstellen dat inderdaad ook vandaag een bijzondere dag is!

  6. Je hebt het echt heel erg mooi omschreven. Zo raar dat het nu alweer zo lang geleden is, terwijl je er toen natuurlijk ontzettend naar toe leefde.. De tijd vliegt echt!

  7. Wat een liefdevolle blog heb je geschreven en wat een schitterend moment is vast gelegd met die foto.

  8. Ahh, heel mooi! Ik vond het ook steeds jammer dat de zwangerschappen voorbij waren…

  9. Kippenvel die foto Gwen! En mooie woorden!

  10. Die foto, echt prachtig zeg! Heel mooi!

  11. wat mooi en lief geschreven. Het lijkt me zo bijzonder om precies te weten wanneer je kindje wordt geboren..

Laat een reactie achter