10-jarig jubileum met de liefste

geplaatst in: Relatie | 1

De titel zegt genoeg, vandaag vieren Joost en ik ons tienjarig jubileum. Of nou ja, eigenlijk vieren we het niet. We doen niets bijzonders, dat ‘past’ niet bij ons, uiteindelijk is vandaag gewoon vandaag en is tien jaar ‘gewoon’ tien jaar. Toch wil ik er op mijn blog bij stil staan en beseffen manlief en ik vandaag nét even wat extra hoe bijzonder het is wat wij hebben, hoe blij en gelukkig we met elkaar zijn en hoe ver we gekomen zijn in de afgelopen tien jaar.

25 november 2005

Het was vrijdagavond en ik had al weken kaartjes voor Awakenings in de Westergasfabriek in Amsterdam, maar mijn feestmaatje liet me eerder die week weten dat zij haar kaartje ging verkopen, daar we die zaterdag erop ook al een feestje op de agenda hadden staan. Even twijfelde ik, zou ik mijn kaartje ook verkopen? Ik deed het niet. In plaats daarvan haalde ik woensdagavond een collega over met mij mee te gaan en togen we vrijdagavond naar feestvrienden van me alvorens we gezamenlijk naar Amsterdam af zouden reizen. En daar was Joost. Zittend op de bank bij die feestvrienden, een shirt aan met een opvallende tekst, een glimmend oorbelletje, opvallend mooie ogen en een telefoon tussen schouder en oor waardoor hij zijn sigaret niet aan kreeg. Ik bood hem een vuurtje aan. We hadden een geweldig dancefeestje, zoenden, dansten, wisselenden nummers uit en die maandag erop zagen we elkaar weer. Dit voelde goed, echt goed! We besloten het rustig aan te doen.

Lees ook:  Ode aan manlief
7 december 2005

So much voor rustig aan doen, want nog geen twee weken later, precies 10 jaar geleden, spraken we ’s ochtends in bed de legendarische woorden: “Zijn we dan nu vriendje en vriendinnetje?” “Ja, dat lijkt me leuk” uit terwijl mijn huisgenootje riep dat de afbakbroodjes klaar waren. De rest is geschiedenis.

Mijnlevenalsmama | Tien jaar samen

Op naar de volgende tien

Een tien jarig jubileum klinkt ontzettend lang. En dat is het natuurlijk ook, maar het voélt niet zo lang. Ik weet het nog als de dag van gisteren. Wij, allebei nog studerend, op mijn studentenkamer, lallend langs de grachten van Utrecht na een avondje stappen, al samenwonen na 2 maanden relatie (we werden voor gek verklaard door onze omgeving), ons eerste ‘huisje’, een stapel films hurend bij de Videoland (ja, want dat deed je toen nog) om ons een weekend lang met lekkers op te sluiten, de nodige feestjes en partijen platgelopen, Joost zijn eerste ‘echte’ baan, de verhuizing naar een grotere woning, onze eerste vakantie (zie foto van Kreta hierboven), de series 24 en Lost bingewatchen, gezinsuitbreiding met kat Nala, mijn afstuderen, een koophuis, sparen voor nieuwe inboedel, verhuizen en toen kwam Olivia.

Tussendoor kozen we voor een geregistreerd partnerschap dat we twee jaar later omzetten in een huwelijk én beleefden we de nodige andere hoogte- en dieptepunten. Al met al zitten we in een stuk rustiger vaarwater nu, maar minstens net zo leuk. Stabiel, veilig, gelukkig, compleet zijn de woorden die me terwijl ik dit typ te binnen schieten. Ik kan me geen betere man wensen, op naar de volgende tien. Ik hou van je lieverd!

Lees ook:  Morgen ben je jarig lieverd!

Een Antwoord

  1. Ik kan me die beginperiode nog goed herinneren! Mooi om te zien dat je relatie zo’n ontwikkeling meemaakt he. Ik kan ook met weemoed terugdenken aan de beginperiode dat ik Dave ontmoette (nu zes jaar geleden). Wat bizar dat het bij jou en Joost alweer tien jaar geleden is. Van harte gefeliciteerd, het is toch een prachtig jubileum, mag je best trots op zijn (en ik vind dat je het ook een heel klein beetje mag vieren, al drink je er maar een lekker glaasje rood op ;-)).

Laat een reactie achter