Moeders mét moeders

geplaatst in: Ontspanning | 2

Nee je leest het niet verkeerd, moeders met moeders staat er. Niet Moeders voor Moeders. Een prachtig initiatief, maar daar wil ik het nu niet over hebben. Ik wil het hebben over hoe het als moeder is als je veel contact hebt met andere moeders. Hoe onmisbaar dat contact is en hoe dierbaar, als ik voor mezelf spreek. Moeders mét moeders dus. Omdat er soms niemand is die je beter begrijpt als je last hebt van de sprongetjes van je kind, het slaapgebrek of de dagelijkse rompslomp.

Genieten, zeuren, delen

Ik denk, nu ik alweer 3,5 jaar mee draai in het moederschap, dat het moeder-eigen is om dingen te willen delen. Bijvoorbeeld dingen waar je trots op bent, over twijfelt, je zorgen om maakt en dingen die eigenlijk niemand iets boeit behalve je zelf. Vaders hebben dat niet zo volgens mij. Ze zijn dol op hun kind(eren), trots op ze en delen graag leuke momenten met anderen als de situatie zich voordoet, maar ik kan me niet voorstellen dat papa’s onderling direct zouden Whatsappen over huilende kindjes, de eerste stapjes, doorgelekte luiers en dramatische nachten. Moeders wel.

Er zijn van die dingen die alleen moeders begrijpen volgens mij. Dingen waar je je partner niet direct mee lastig moet willen vallen (“Het eten koken met een dreumes aan mijn benen is echt elke dag een uitdaging.” of “Wat denk je, is dit ene rode puntje misschien een nare kinderziekte?”). Advies vragen over een eerste zwempartij (“Wat voor zwembroekje is handig met een luier eronder?”), welk broodbeleg past bij elke leeftijd, dat soort dingen. Dingen die totaaal niet boeiend zijn, maar op dat moment heel belangrijk voor jou als moeder zijnde. Ik schreef hier al eens over hoe dol ik ben op mijn online vriendinnen. Over de mama-app-groepjes waar ik dagelijks mee klets en over hoe fijn het is om het dagelijks reilen en zeilen te kunnen delen. Om te kunnen genieten van elkaars kindjes, te kunnen zeuren als je een slechte nacht gehad hebt of je kindje weigert te eten en om te kunnen delen. Ervaringen, tips, trics, kadotips, noem maar op.

Lees ook:  Lekker uit eten met de kids!

Mijnlevenalsmama | Mamameeting

Mijn persoonlijke mede-mama-ode

Bovenstaande foto namen we vorige week. Toen sprak ik voor de tweede keer af met de (bloggende) meiden waarmee ik sinds een jaar (gok ik?) dagelijks Whatsapp. Wederom superleuk! De kindjes en mama’s voelen zo vertrouwt, het is net alsof je elkaar al jaren kent en dagelijks ziet. Datzelfde geldt voor de meiden die ik in de blog over online vriendinnen al aanstipte, een kleinere groep mama’s die ik ook dagelijks spreek via Whatsapp. Hen ken ik via Instagram. En tot slot nog een mamabloggers-app, waar we ook dagelijks de dag mee bespreken en elkaar van advies, tips en de nodige afleiding rondom ons gezin (en soms het bloggen) voorzien.

Maar er zijn er meer die een speciale vermelding verdienen. Een mama die me in korte tijd heel dierbaar is geworden en waarvan ik het écht onwijs leuk vind om haar zoontje op te zien groeien. Hem zie ik bijna wekelijks en toch is hij elke keer weer wat veranderd. Bij je eigen kindjes zie je dat niet zo, maar bij een ander des te meer. Of een oude vriendin die bijna mama is en, dankzij haar stuitbaby, straks weet wat ik ervaren heb met mijn geplande keizersnedes. Mijn nicht, met wie ik de zwangerschap van Olivia en haar dochter onwijs close beleefd heb, die ik zeker niet wekelijks spreek, maar waar ik wel altijd mijn ei bij kwijt kan. En andersom. En mijn ‘oude’ mama-vriendinnetje die ik minder spreek dan ik zou willen, maar waarmee het nog altijd goed zit als we elkaar wel spreken. Het is gewoon een moederding denk ik. Dat vertrouwde, dat klankbord, die herkenning. Moeders mét moeders, ik gun het iedereen!

Lees ook:  Plog #6: Zon en mamababymeeting

2 Antwoorden

  1. Wat een mooi stukje en wat waardevol om zo een groep mama’s te hebben waar je alles mee kan bespreken.

  2. Leuk, ik kwam die foto ook al tegen op een paar andere blogs. Heerlijk dat jullie elkaar zo gevonden hebben en kunnen steunen.

Laat een reactie achter