Van geen speen naar speen

geplaatst in: Gezondheid | 1

Waar mijn oudste dochter toen ze nog geen maand oud was al duidelijk gehecht was aan haar speen en direct de Difrax combi/natural (dus met zo’n bol uiteinde in plaats van aflopend) accepteerde, moest de jongste er niets van weten. Ik denk zonder overdrijven dat we bijna 10 soorten spenen geprobeerd hebben, ze bliefde het niet. Tot een maandje geleden. Goddank.

Tepel als speen

Ik vind borstvoeding geven geweldig en zou niets anders willen, er is alleen één ding dat minder fijn is: het moment waarop je kindje halfslapend aan je tepel blijft zuigen en zodra je met je vinger het vacuüm verbreekt huilend wakker schrikt. Olivia kon ik op zo’n moment vaak troosten door razendsnel het speentje in haar mond te doen. Quinn niet. Die is direct klaarwakker. En dat is helemaal niet erg met een klein baby’tje, maar op een bepaald moment (ze was toen acht maanden gok ik) begon ik om bovenstaande reden toch flink te balen van het gebrek aan een speen bij dochterlief. Mijn tepel was haar speen.

Toch maar weer een speen gekocht

In de tussentijd heb ik meer dan eens een speentje tevoorschijn gehaald om te kijken wat Quinn ermee zou doen, maar elke keer weer werd ze boos zodra ze de speen zag. Niks geen behoefte aan zuigen op zo’n stuk plastic. Iets in me dacht altijd: handig, dan hoeven we dat ook niet af te leren. Maar het knaagde, want zou dochterlief niet iets rustiger in slaap kunnen vallen als ze wél een speen had?

Lees ook:  Meer groenten eten, de tips

Olivia had rond deze leeftijd veel baat bij de speen omdat het zuigen de druk in haar mondje bij doorkomende tandjes wegnam. Dit wilde ik ook voor Quinn. Afgelopen maand waagde ik een nieuwe poging. Met een Bibi-speen met schuin uiteinde en warempel: ze hield hem langer dan 5 seconden in haar mond! Ze pakte hem zelfs uit mijn handen toen ik hem even later van de grond pakte nadat ze hem uit haar mond liet vallen. We besloten van deze interesse gebruik te maken en dochterlief de komende dagen de speen op te dringen. In bed wel te verstaan, want een speen buiten het bedje na de 1e verjaardag deden we bij Olivia ook niet meer.

Het werkt! Mijn tepel wordt nog steeds het liefst als speen gebruikt en zo gemakkelijk de tepel voor de speen verwisselen als bij haar zus lukt bij Quinn niet, maar ze accepteert de speen wel. Ze pakt hem zelf zodra we haar in bedje leggen en gooit hem netjes terug in het ledikant als ik haar eruit til als ze wakker is.

Pas een speen in tweede levensjaar

Van geen speen naar een speen en dat in het tweede levensjaar – als je me dit een aantal maanden terug had verteld had ik je voor gek verklaard. Waarom iets aanleren dat je pakweg een jaar later weer af wilt gaan leren? Ik koester nog steeds de hoop dat mijn kleine meisje zo verknocht raakt aan de speen dat ik haar gemakkelijker van de borst kan halen na het voeden en ze zelf weer in slaap leert vallen ’s nachts vanwege een speentje in haar mond. Dus ja: een speen aanleren in het tweede levensjaar kan best.

Lees ook:  Wat eet ik zoal op een dag?

  1. Vlijtig Liesje

    Ik vind dit een prachtig voordeel van de realiteit van het moederschap! En ik snap helemaal dat je haar een speen hebt gegeven. Dingen zijn zelden eenvoudig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.