Jay Gordon: het werkt!

geplaatst in: Opvoeding | 5

Kort geleden konden jullie lezen dat ik, na de zoveelste nacht met heel veel hysterisch en dwingend gehuil van dochterlief die niet meer verder wilde slapen, de methode van Dr. Jay Gordon een kans wilde geven. Of eigenlijk: het was mijn laatste hoop. Zoals de titel al aangeeft: het werkt! Wat een zegen, we slapen! In deze blogpost zal ik de methode kort doornemen en vertellen hoe de stappen bij ons zijn verlopen. Ik hoop alle wanhopige ouders met dreumessen zoals Quinn een hart onder de riem te kunnen steken: het kan – met heel veel doorzettingsvermogen en een lange adem kan ook jouw kindje door leren slapen.

Jay Gordon methode in het kort

De beste man, kinderarts van beroep, beweert dat met zijn aanpak het slaappatroon van ELK kind doorbroken kan worden en ALLE kindjes goed kunnen leren slapen. Het is een aanpak die specifiek gericht is op kinderen ouder dan 1 jaar die, al dan niet met de ouders in één bed slapen en meermaals per nacht wakker worden om uit gewoonte bij hun moeder te drinken en zonder de borst niet in slaap te vallen. Mijn inziens kun je de borst in dit geval ook voor fles of knuffelen vervangen, want uiteindelijk draait het gewoon om mamahonger die gestild moet worden. Aandacht, liefde, genegenheid en zonder dat niet verder kunnen slapen.

Heel kort samengevat pleit Jay Gordon voor 4 fases gedurende 2 weken. De eerste 3 nachten troost je je kindje als het wakker wordt met kort de borst aanbieden en/of knuffelen, maar je zorgt ervoor dat je je kind weer wakker in bed legt. Je blijft in de buurt en praat en aait je kindje, maar pakt het absoluut niet meer op. Pas als je kindje weer (even) geslapen heeft herhaal je dit ritueel. De daarop volgende 3 of 4 nachten troost je je kindje op dezelfde soort manier, maar laat het voeden achterwege. In de tweede week van de aanpak pak je je kindje niet meer op, maar aait hem of haar alleen over de rug en praat zachtjes totdat je kindje weer in slaap valt. Ergens in de tweede week neem je zelf het besluit het aaien helemaal achterwege te laten en je kindje met alleen jouw aanwezigheid en eventueel praten weer in slaap te krijgen. Het zou kunnen dat je kindje nog een paar nachten extra nodig heeft, maar uiteindelijk zal ELK kind met deze aanpak zelf leren in- en verder te slapen.

Jay Gordon aanpak in de praktijk

Avond 1: ik voed Quinn zoals elke avond tot ze praktisch slaapt, loop zachtjes met haar naar haar kamer, leg haar in bed en laat haar even murmelen tot ze in slaap valt. Geen Jay Gordon-stijl nog, want ze was zo moe dat ik niet kon voorkomen haar aan de borst weg te laten dutten. Rond 21:15 begint Quinn te huilen. Hup, schouders eronder, doorzetten. NIET voeden! Lang verhaal kort: ik heb tot 0:25 mét oordopjes naast haar bedje gestaan en gezeten. Al pratend en wrijvend over haar rug. Tot vier keer aan toe was ik van plan het op te geven, haar op te pakken en haar aan te leggen. Maar ik deed het niet. Ik hield vol. Evenals Quinn, die hysterisch “Mama, mama, die die!” bleef gillen en absoluut niet in slaap leek te gaan vallen. Tot het drie uur later was dus, ze gaf het op. Nog geen 3 uur later herhaalde bovenstaande situatie zich, maar duurde het gelukkig maar 1,5 uur. Eindstand: van 0:30 tot 3:20 en van 5 tot 7:15 geslapen. Voor de duidelijkheid: dat is bijna 6 uur met slechts 1 onderbreking en dat is meer dan ik de afgelopen maanden bij elkaar heb geslapen. Ik was blij! En trots, want ik had mooi wel doorgezet en het langer volgehouden dan mijn moppie.

Lees ook:  Elke dag een lach

Avond 2 en 3: om te voorkomen dat ze ’s avonds aan de borst in slaap valt en op dat moment al niet zelf in leert slapen, besluiten we het verhaaltje tussen de voeding en het op bed leggen te ‘plakken’. Na het verhaaltje geef ik Quinn een dikke knuffel en leg haar in bed. Uiteraard is ze het hier niet mee eens en gaat direct weer staan. Ik praat, wrijf over haar hoofdje en geef haar weggegooide knuffel en speen weer. Ze gaat liggen. Bijna een uur lang wrijf ik over haar rug. Elke keer dat ik stop komt ze weer overeind, maar uiteindelijk zie ik haar oogjes dichtvallen. Jeej! Quinn wordt die nacht 1x wakker. Het kost me anderhalf uur praten en wrijven om haar weer in slaap te krijgen, that’s it (dat is voor onze maatstaven geweldig).

Mijnlevenalsmama | Slapen

Avond 4: Ze. Slaapt. Door. Hoewel, ik heb haar ’s nachts twee keer horen huilen. Heel kort – in haar slaap, maar beide keren valt ze direct weer in slaap, iets dat voorheen absoluut niet aan de orde was. Elk klein huiltje werd steevast een hysterische ‘hoi-ik-ben-wakker-en-ik-wil-eruit huilbui die eindigde in een halfuur bij mij drinken tot ze eindelijk weer sliep.

Avond 5 en 6: Het in slaap vallen ’s avonds blijft minimaal een halfuur rug wrijven kosten, maar who cares: daarna slaapt ze heel de avond. Zowel de 5e als 6e nacht moet ik Quinn één keer troosten en ben hier slechts 15/20 minuten mee bezig. In de zesde nacht besluit ik haar helemaal niet meer op te pakken in het begin, maar alleen maar over haar rug te wrijven. Het werkt.

Avond 7: Quinn valt in slaap terwijl ik aan haar voeteinde sta en zachtjes tegen haar praat. Ik wrijf dus niet meer over haar ruggetje. ’s Nachts wordt ze meermaals wakker wat ik wijd aan de prikjes die ze eerder die dag heeft gehad. Ik hoef haar echter maar één keer te helpen in slaap te vallen en wrijf over haar ruggetje. Tien minuutjes, maximaal.

Lees ook:  Lieve Quinn #3

Avond 8: Het in slaap vallen gaat moeizaam vanavond en ik vraag me hardop af of ik de afgelopen week in het ootje genomen ben en we terug bij af zijn. De nacht verloopt echter uitstekend, dus wie weet was ze te moe begin van de avond of had juiste nog helemaal geen zin om te slapen?!

Avond 9 en 10: Op een paar (slaap)huiltjes ’s nachts na, waarbij ik 1x via de babyfoon zie dat ze zelfs in haar bed staat, maar binnen een halve minuut weer gaat liggen, slaapt dochterlief door. Ik hoef haar dus niet meer te troosten midden in de nacht. Heerlijk! ’s Avonds inslapen gaat nog altijd niet zonder onze aanwezigheid in de slaapkamer, maar het gaat elke dag iets sneller/soepeler dus we komen er wel.

Mijnlevenalsmama | Doorslapen

Halleluja, de aanpak van Dr. Jay Gordon werkt!

De eerste nacht was zwaar. Rete-zwaar. Ik wilde het meermaals opgeven en dacht écht dat ook dit niet zou werken voor mijn nogal wakkere, hysterische, dwingende meisje dat zo stapelgek is op haar nachtelijke drinksessies. Maar niets bleek minder waar. Het verschil tussen de eerste nacht en de derde nacht was als dag en nacht. Als de hysterie en volhardendheid van de eerste nacht een 10 was, dan was die van de derde nacht een 4,5. Halleluja, Jay Gordon werkt!

Ergens kan ik mezelf wel voor mijn kop slaan dat ik dit niet eerder geprobeerd heb en elke nacht weer voor de makkelijkste weg gekozen heb en direct, of na een halfuur huilen waarbij niets hielp, tot voeden over ben gegaan. Maar goed, ik had de wilskracht nog niet en zonder heel veel wilskracht is het niet te doen om de langste adem te hebben en niet toe te geven aan datgeen wat je krijsende kindje stil krijgt. Wrijven over haar rug was dat niet. Quinn werd in het begin zo mogelijk nog bozer van mijn aanraking, maar ik bleef in haar buurt. Ze moest weten dat ze niet alleen was, dat ik bij haar was, dat we het samen zouden doen (inslapen), zonder voeding.

Het nadeel van een (bijna) doorslapend kind van het één op andere moment? Ik ben moe. Doodmoe. Op. Leeg. Kapot. Mijn lichaam moet nogal wennen aan ononderbroken nachten van 5 of meer uur slaap. Maar ach, dat neem ik voor lief 😉

5 Antwoorden

  1. Dat klinkt positief! Fijn dat het voor jullie werkt.

  2. aww super powervrouw! -x- Mama van Dijk

  3. Goed zeg en zooo fijn. Ook qua methode spreekt het me aan want je “bent” er alsnog gewoon voor je kind.

  4. Dit artikel ga ik even opslaan als ik het samen slapen ”zat ben” en echt af wil van de nachten aan de borst klinkt dit als een goede methode om toe te gaan passen.

  5. Hmmmmmmm interessant. Mijn dochter is een paar maanden jonger maar wordt om de 1.5 uur wakker met een huiltje, speen of aanleggen, en we slapen weer verder. Ik ben moe.
    Maar ik denk niet dat ik het over mijn hart kan verkrijgen.. Heb jij niet het gevoel alsof je haar iets natuurlijks ontzegt (bedoel dat niet fout hoor; missch breng je me door jouw gedachtegang op ideeen)?
    Ik merk dat ik er namelijk soms wel doorheen zit, maarja, ze is nog zo jong. Denk je dat een aanpak van bijv niet drinken tussen 00:00 en 04:00 zou werken? Lijkt ne enerzijds dat ze daar nog te jong voor zijn en niet begrijpen?! Misschien ga ik daar eens mee experimenteren.. Hmm

Laat een reactie achter