Lieve Quinn #5

geplaatst in: Persoonlijk | 1

Vandaag ben je precies 18 maanden oud, alweer anderhalf jaar geleden dat jij in ons leven kwam. Een bijzondere mijlpaal, want hoewel je al maanden baby-af bent begint gevoelsmatig voor mij nu het echte peuter-zijn. We zien steeds meer en meer van je karakter, verbazen ons elke dag over hoe slim je bent en de laatste weken leer je élke dag nieuwe woorden. Zo herhaalde je van de week probleemloos’ oma’s “ketting” om vervolgens ’s avonds tegen het koordje van mijn vest dat als een ketting op mijn hals lag weer “ketting” te zeggen. Zo zo zo bijzonder om deze fase weer mee te mogen maken. Om nog harder dan jij te glunderen als je iets nieuws zegt.

Je bent dol op kletsen met je zusje en ons. Uit jezelf praten en ‘kletsen’ met je speelgoed doe je nog niet, maar we voeren al wel kleine gesprekjes. Over het eten bijvoorbeeld, over het spelen met zand, of je je pop een flesje geeft, dat soort dingen. Je begrijpt bijna alles wat we van je vragen of tegen je zeggen.

Naast kletsen ben je ons enorm aan het uitproberen. En dat blijft zo. Nog minimaal een jaar of twee weet ik inmiddels uit peuter-ervaring met je zus 😉 Olivia klom nooit op de salontafel, jij doet dat gewoon twintig keer achter elkaar en blijft er iedere keer trots op zitten en ons ondeugend aankijken tot we je er weer af halen. Of, en stiekem is dat onwijs grappig, je gaat zitten en zegt nog voor wij het gezien hebben “Nee, nee!”

Je bent DOL op buitenspelen en schuwt geen zand of andere viezigheid. Als er met water gespeeld mag worden zit jij binnen 2 minuten met je billen in een plas water en scharrelt vervolgens gewoon rond in een natte legging. Lachend, klappend en intens gelukkig. Zodra je de driewieler in het vizier hebt ga je erop zitten en roept keihard “Duwen, duwen.” tegen ons, of je ‘rent’ de straat op richting de speeltuin en wilt “Scholle” of “Lije”. Heerlijk!

Mijnlevenalsmama | Schommelen

Lieve ‘kleine’ boef van ons wat ben je toch een verrijking, wat maak je ons toch gelukkig en wat is het toch geweldig om jou te zien opgroeien, om elke dag weer te zien hoe dol Olivia en jij op elkaar zijn, op hoe jij van haar leert en met je anderhalf jaar dus zelfs je eigen boterham al besmeert en zelf een legging aan kunt trekken. Het hoeft allemaal niet zo snel hoor, je hebt nog tijd zat. Aan de andere kant: je weet precies wat je wilt en wanneer en bent niet bang om onderuit te gaan, dus verken de wereld maar in jouw tempo. Wij volgen je, altijd. Liefs en een kus van mama.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.