Een oppas zoeken ja of nee?

geplaatst in: Opvoeding, Samenwerkingen | 2

Een vaste oppas zoeken ja of nee. Dat is een vraag die ons regelmatig bezighoudt. We hebben enthousiaste ouders die op willen passen, een buurvrouw waar de kindjes zich enorm bij op hun gemak voelen en die met haar ervaring op het kinderdagverblijf haar hand niet omdraait voor een middag of avond druktemakers, maar daar houdt het op. We hebben geen vaste, betaalde, oppas die we zonder ‘schuldgevoel’ een avondje in kunnen zetten om samen op stap te gaan.

Ik paste vroeger vaak op …

In een eerder blogje kwam het al eens ter sprake: als tiener paste ik onwijs vaak op. Op vriendjes van mijn jongere broertjes vanaf dat ik een jaar of veertien was en later, als student, via een website waar ouders en oppas elkaar kunnen vinden. Ik vond het heerlijk!

’s Avonds oppassen betekende dat de kinderen al sliepen of alleen de oudste nog rond half acht na een tandenborstel door de mond en een verhaaltje ingestopt hoefde te worden. En dan, languit op de bank! Films kijken, chips eten, cola drinken. Mijn ouders hadden geen kabeltelevisie, dus ik genoot als puber volop van de oppasadressen die wél RTL 4, 5 en Veronica hadden en als ze een abonnement op de Veronica Gids hadden kon mijn avond al helemaal niet meer stuk en blééf ik toffe verhalen van Lieke van Lexmond en Victoria Koblenko lezen en heen- en weer zappen tussen toffe films en series. Tot zover mijn frustratie over het ontbreken van de kabeltelevisie tijdens mijn jeugd 😉

Lees ook:  Het leven van een basisschoolmoeder

Mijnlevenalsmama | Loslaten

Als student had ik een bijbaantje in de horeca én had ik twee of drie vaste oppasadresjes in Utrecht. Mijn studentenstad. Het waren stuk voor stuk heerlijke kindjes en ik kwam er op frequente basis. Het klikte, zowel met de kinderen als met de ouders. Ideaal zou je zeggen …

En toen werd ik moeder …

Loslaten vind ik moeilijk, Olivia en Quinn met een oppas ‘achter’ laten dus ook. Speelt het niet-doorslapen van de meiden natuurlijk ook in mee, maar nu de avonden beter zijn en ze negen van de tien keer niet meer wakker worden hebben manlief en ik het dus zo nu en dan over het zoeken van een oppasmeisje. Iemand die ervaring heeft met kleine kinderen, liefst via-via. Iemand waarmee het klikt en die klikt met de kindjes. Want hoe fijn het ook is om oma of onze lieve buuf te kunnen vragen op te passen, het voelt toch altijd als een soort van belasting voor hen, terwijl je een oppas echt ‘aanneemt’ als werknemer.

Samen een avondje weg

Hoewel wij echte huismussen zijn, zouden we eigenlijk vaker een avondje samen weg moeten plannen. Als we het doen is het namelijk superleuk en fijn en roepen we altijd dat we dat vaker moeten doen. Een vast oppasmeisje zou dat gemakkelijker maken, maar ja – durven we dat?

Wij twijfelen nog even verder, en jij – hebben jullie een vaste oppas voor je kindje(s)? En is dat dan via-via of via een website?

Mijnlevenalsmama | Afbeelding blogpost

2 Responses

  1. Anne

    Herkenbaar. Nore slaapt ook nog niet helemaal lekker door maar de laatste tijd gaat het stukken beter. Het zusje van een goede vriendin van mij hebben we als ‘noodoppas’ als we een avondje weggaan. Ik vraag wel vaak eerst mijn schoonouders/mij vader/broersen/of schoonzussen. Voelt toch iets vertrouwder.

    • Gwen

      Ja precies, dat voelt fijner (schoon)ouders, maar aan de andere kant wel meer belasting, zeker als ze zo vaak wakker worden. Wij zijn er dus nog steeds niet over uit. Zucht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.