Dagboek van een zwangere #1

geplaatst in: Zwangerschap | 1

In plaats van een fitness-update, zoals afgelopen maandag aangekondigd, deze woensdag een zwangerschapsupdate. Ik ga deze updates afwisselen en hoop op die manier elke keer weer wat leuks over beide onderwerpen te kunnen blijven schrijven. Dat ik blijf sporten en bewust met mijn voeding bezig ben tijdens deze zwangerschap staat buiten kijf. Dat dat de afgelopen weken een enorme uitdaging was, is een heel ander verhaal 😉

Hé, zwanger?!

Ik heb het (bewust) niet behandeld op mijn blog, maar Joost en ik wilden al langer een derde kindje. Het begon, eigenlijk net als bij Olivia toentertijd, te kriebelen vlak voor Quinn 1 werd. Het eerste jaar was druk, maar viel ons wederom ‘mee’ en zou het niet geweldig zijn om het allemaal nog één keer mee te mogen maken? Mijn cyclus was (door de borstvoeding) totaal nog niet wat het moest zijn, maar desondanks bleek ik vrij snel zwanger. Wauw! Helaas eindigde deze zwangerschap na 7 weken in een miskraam. Toen ik 3 maanden daarna weer een positieve test in handen had, die 2 dagen later alsnog op een menstruatie uitliep heb ik eind april de knop omgezet en me gestort op het sporten. Met resultaat!

Volgens mij herkent iedere vrouw die graag zwanger wil raken de teleurstelling elke maand als je ‘opeens’ ongesteld wordt. De laatste 2 maanden dachten Joost en ik serieus aan plannen maken met ons viertjes en de wens voor een derde kindje los te laten. Ik vond de teleurstelling elke maand enorm zwaar en ook het feit dat ik me onwijs goed voelde in mijn ‘nieuwe’ lichaam speelde mee. Wilde ik die energie, die strakke lijnen, die onwijs gezonde eetlust weer ‘opgeven’? Het antwoord was, ondanks dat ik het vertrouwen in mijn lichaam wat betreft zwanger worden inmiddels kwijt was, nog altijd volmondig ‘Ja!’. Toch was het even schakelen toen ik eind september zwanger bleek. Vooral omdat we nog niet blij durfden te zijn vanwege het miskraamverleden. Zo’n streepje op een test of 3, 4 zei immers bar weinig wist ik inmiddels.

Lees ook:  Kijkje in de babykamer #2
Vroege echo, nog een echo en nog één

Gelukkig kwam ik in aanmerking voor een vroege echo, dus lag ik al huilend op de behandeltafel naar een kloppend hartje van nog geen 6,5 week oud te kijken. Om vervolgens een week later weer de bevestiging dat het goed ging met ons kindje te krijgen op een extra echo. Na 2 dagen buikgriep en geen enkel zwanger symptoom dacht ik direct dat het weer foute boel was. Op en top onzeker deze zwangerschap dus. Inmiddels hebben we al 5 foto’s van de kleine boef en staat deze week ook de combinatie-echo gepland, dus kunnen we weer even spieken 🙂

Mijnlevenalsmama | Zwanger van 3e
Ruim 11 weken zwanger
Totaal anders dan vorige zwangerschappen

Waar ik zowel bij Olivia als bij Quinn rond de 7e week weeïg en misselijk was gedurende de ochtend (en soms langer), voel ik ditmaal niks. Ja ik ben moeier dan normaal, voel me futloos en kreeg rond een week of 9 afkeer van het avondeten, maar overall voel ik me ENORM anders dan bij de meiden. Fysiek ben ik een stuk fitter dan toentertijd natuurlijk, wie weet speelt dat mee. Maar het is wel ‘gek’ om me zo anders te voelen dan de vorige keren vind ik. Het voelt minder zwanger ofzo? Mijn haar was de eerste 2 weken vetter dan normaal en ik had wat pukkeltjes – maar dat herstelde al snel. Mijn gezicht ziet er niet echt zwanger uit (vind ik zelf) en hoewel Joost me chagrijnig vindt (vond?), vind ik dat zelf wel meevallen.

Het enige waar ik echt last van heb is mijn drang naar ongezonder eten. Niet zoals bij Quinn drang naar schepsnoep van het Kruidvat en kaascroissants van de bakker, maar naar boterhammen met kaas, vooral geen warm eten (maar courgetti, soep en quiche gaan prima gelukkig) en chocola. Mijn snaaidrang die ik sinds een halfjaar perfect onder controle had, is terug en dat vind ik vervelend. Het is ‘gek’ om te merken dat je zo snel in oude patronen kunt vervallen dankzij hormonen. Om me zo niet mezelf te voelen zeg maar. Maar ik heb het er allemaal voor over én denk nog steeds heel goed na over het soort eten dat ik eet omdat ik écht niet weer 22 kilo met 20% extra vet aan wil komen 🙂

Lees ook:  Dagboek van een zwangere #5

  1. Judith

    Wat verdrietig dat jullie die miskramen hebben meegemaakt, dat moet ontzettend lastig zijn geweest. Wat fijn dat je er zo’n positieve draai aan kon geven en je focuste op je gezondheid door het sporten & gezond eten! Knap van je. Nu leren genieten van dit wonder. Als ik je zo hoor, zal het vast een jongetje zijn omdat je je zo anders voelt. Wie weet?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.