Energiek, fitter, happy #13

geplaatst in: Sport, Zwangerschap | 0

Inmiddels de 13e fitnessupdate alweer. Een klein beetje minder fanatiek voorlopig, maar zwanger en sporten gaan prima samen. Geen reden om te stoppen met schrijven over mijn fitjourney dus 😉 Vandaag een stukje over mijn doelstelling de komende maanden en hoe dit zich vertaald naar mijn eet- en trainschema. Lees je weer lekker mee?

Een fitte zwangerschap

Tijdens de zwangerschappen van de meiden sportte ik niet. Wel gedaan, fitness zelfs, maar toen we verhuisden naar dit huis en ik zwanger bleek kwam er niets terecht van het voornemen hier in de buurt een nieuwe sportschool te zoeken. Niks geen sport tijdens de zwangerschap, werken was al vermoeiend zat. Na de zwangerschap zou ik door hardlopen mijn conditie weer opbouwen en de kilo’s lozen. Niks van dat, ik viel vanzelf weer af en met een baby wandelen vond ik voldoende voor mijn conditie. Ten tijden van mijn zwangerschap van Quinn dacht ik never nooit aan sporten. Waarom zou ik? Het was druk zat met Olivia om me heen en nou ja, die kilo’s zou ik vast vanzelf weer kwijtraken … We weten allemaal hoe dat is gegaan (niet helemaal vanzelf).

Ditmaal is alles anders. Sporten is inmiddels een belangrijk onderdeel van mijn leven. Mijn me-time, mijn uitlaatklep, mijn passie. En ik moet toegeven, de eerste zwangere weken sprong ik geen gat in de lucht als ik ‘moest’ sporten, maar ik ging wel. En ik genoot. Hoe vermoeid ik soms ook was (ben).

Mijnlevenalsmama | Zwanger en fit(ness)
12 weken zwanger – zo van voren zie je niks 😉

Ik wil een fitte zwangerschap. Eentje waarin ik niet hijgend de trap op loop in het laatste trimester, waarin ik me lekker en sexy in mijn vel blijf voelen ook al houd ik vocht vast. Eentje die me geen 22 kilo gaat ‘kosten’ (hoewel ik daar alsnog bang voor ben, maar dat terzijde) en eentje waarna mijn lichaam hopelijk weer snel terug veert. Dat is mijn doel: me fit voelen, blijven bewegen, mijn spieropbouw niet verwaarlozen, mijn lichaam niet laten inkakken, maar het onderhouden. Een fitte zwangerschap.

Lees ook:  Energiek, fitter, happy #18
Geen rechte buikspieren, geen lunges

Bij de meiden had ik bekkenklachten. Bij Quinn zelfs vanaf de eerste week van mijn zwangerschap, nog voor ik positief testte. Ditmaal heb ik nog nergens last van. Dat wil ik graag zo houden. Lunges, split-squats, andere oefeningen waarbij je op één been steunt heb ik dus direct laten schrappen uit mijn schema. Feit is dat je dan veel leunt op dat andere been en daarmee (onnodig) je bekken belast. Ik wil niks forceren, voorkomen is beter dan genezen. Dan maar wat minder bootygains de komende tijd 😉

Ook het trainen van de rechte buikspieren is uit den boze als je zwanger bent. De rechte buikspieren gaan immers opzij om je groeiende baarmoeder de ruimte te geven. Als je ze blijft trainen kunnen ze beschadigen waardoor ze nooit meer netjes naar de voorkant trekken als de baarmoeder weer slinkt. Dat wil ik absoluut niet. Mijn schuine buikspieren train ik trouwens nog wel, gewoon één gemakkelijke oefening zonder extra gewichten. Overigens span je je core (en dus ook je rechte buikspieren) ook aan tijdens andere oefeningen, maar dat kan geen kwaad heb ik mij laten vertellen.

80% is voeding …

Uiteindelijk zit onnodige gewichtstoename en veel aankomen qua vetpercentage vooral in voeding. Dat heb ik andersom gemerkt toen ik vet kwijt wilde en benadrukte de trainer van de sportschool ook toen we het hadden over mijn nieuwe trainingsschema. En ja, ik heb het zwaar. Mijn lichaam schreeuwt om koolhydraten, die eet ik dus ook (veel) meer dan voorheen. De eerste weken had ik een afkeer van gekookte groenten (en vrijwel al het andere gezonde avondeten) en rijst kan ik nog steeds niet wegkrijgen. Quiches met een berg groenten erin of courgetti met verse tomatensaus gaat gelukkig prima. Rijstwafels met pindakaas vind ik niet meer zo lekker, maar ik eet ze wel. Mijn lichaam heeft immers goede vetten nodig en 4 rijstwafels vult enorm omdat je veel moet kauwen.

Lees ook:  Surprise, babyshower!

En toch. Ik eet weer taart als er een collega jarig is, mijn handen grijpen weer naar nootjes op verjaardagen en in plaats van eens in de maand een chippie, is het weer elk weekend raak. Het kan erger, maar toch spreek ik mezelf nu en dan streng toe. Extra eten is niet nodig namelijk, anders (zoals meer koolhydraten) eten wel. Ietsje meer fruit en groenten bijvoorbeeld ook, maar die schreeuwende chocolade, chips, appelflappen en verse vette broodjes van de bakker zijn nergens voor nodig. Of nou ja, in ieder geval niet elke dag 😉

Laat een reactie achter