Dagboek van een zwangere #2

geplaatst in: Zwangerschap | 1

Inmiddels ben ik 14,5 week zwanger. Dat klinkt nog maar kort (en is het ook), maar het betekent wel dat 1/3 deel er al op zit, dat ik het eerste termijn alweer achter me mag laten én we de onzekere eerste periode gedag gezegd hebben. Heerlijk! Vandaag klets ik jullie bij over het sporten de afgelopen weken, het (on)gezonde eten en vertel ik hoe (niet) zwanger ik me voel. Lees je weer gezellig mee?

Sporten, mits er energie is

Sporten en zwangeren gaat me best goed af. Ik geef toe: ik zou meer willen gaan, maar moet ook om mijn energie denken (en 3x buikgriep met het hele gezin in twee maanden tijd kost een boel energie kan ik je vertellen). Ik geniet van elke gymsessie en kom vooralsnog alleen aan op/rond mijn buik – dus hopelijk kunnen we dat zo houden.

Zoals je in mijn fitnessupdate van vorige week kon lezen heb ik een aangepast schema. Dat is nodig omdat bepaalde spieren simpelweg niet meer belast mogen worden (de rechte buikspieren bijvoorbeeld), maar ook omdat ik bij de meiden last heb gehad van ernstige bekkenpijn en mijn bekken nu dus absoluut niet onnodig wil belasten. Alle oefeningen waarbij ik op één been steun en mijn geliefde squats zijn dus geschrapt. Hopelijk zakken mijn billen niet in de komende maanden, want ik was juist zo trots op die progressie 😉

Mijnlevenalsmama | 12 wk zwanger en sporten

Koolhydraten!

Brood en crackers – als ik iets moet noemen als craving de afgelopen weken zijn het koolhydraten. Niet eens pasta als lunch of rijst en aardappels ofzo (die laatstgenoemden juist niet zelfs), maar hoe meer brood hoe beter. Wel blijf ik bewust met mijn lijf bezig en houd de inname redelijk binnen de perken. Kwark en eieren eet ik immers ook voldoende en ook de gezonde vetten blijf ik (soms met tegenzin, omdat ik na weken pindakaas uit de pot lepelen nu walg van de geur – hormonen zijn rare dingen) eten.

Lees ook:  Mama is zwanger #6

Ja ik neem een stukje taart als een collega nu uitdeelt en ja in lunch met boterhammen in plaats van salade, maar daarentegen eet ik ’s avonds wel een berg groenten én ontbijt braaf met roerei of een omelet. Dat gaf me in de laatste megasportieve periode een goede energieboost na het opstaan en zorgt nog steeds voor een verzadigd gevoel de eerste uren van de dag. Ochtendmisselijkheid ken ik ditmaal gelukkig niet, dus de eitjes gaan er prima in. Soms op een cracker trouwens – die koolhydraten he 😉

“Oh ja, ik ben zwanger”

Nog erger dan tijdens mijn zwangerschap van Quinn vergeet ik grotendeels dat ik zwanger ben. Ik ben me er wel bewust van en geniet van mijn groeiende buik die niet te missen is als ik naar beneden kijk of mijn spiegelbeeld zie – maar echt bewust bézig zijn met de zwangerschap en er de hele dag over fantaseren doe ik niet. Meer het praktische: wanneer gaan we de meiden van kamer verhuizen, hoe regelen we het met die en die echo, heb ik nog extra positiekleding nodig. Neemt niet weg dat ik het wel onwijs tof en bijzonder vind dat ik dit nog een keer mee mag maken!

Rond 10,5 week zwangerschap voelde ik de baby voor het eerst. Eigenlijk net als bij Quinn – megavroeg. Helaas groeit de placenta aan de voorzijde, dus de bewegingen die ik voel als ik mijn hand ’s avonds in alle rust op mijn buik leg worden steeds minder voelbaar. Ik hoop maar dat dit net zo’n druktemaker is als zijn of haar oudere zusjes in de buik, dan komt het met dat gevoel helemaal goed. Placenta ertussen of niet 😉

Lees ook:  Huh, geen stuitligging?!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.