Dagboek van een zwangere #3

geplaatst in: Zwangerschap | 2

Wauw, we krijgen gewoon nog een meisje erbij! Echt zo cool! Uiteraard had ik een jochie ook leuk gevonden, maar stiekem leek drie meiden me sinds het begin van deze zwangerschap geweldig en daarbij: meisjes kunnen we, het past bij ons. Roze stoelen in huis, een megabak vol poppen, gegil en gekibbel, nog meer roze, drama’s met haren borstelen, jurkjes. We houden ervan! Maar er is meer te vertellen dan alleen het geslacht. Iets over mijn groeiende buik, mijn gewicht en de onzekerheid die eindelijk zakt. Lees je mee?

Vertrouwen groeit

Dat een miskraam er een volgende zwangerschap in zou hakken, had ik wel verwacht. Dat het de pret in het begin zo zou verpesten niet. Dat ik me de eerste anderhalve maand na het ontdekken dat ik zwanger was niet durfde te hechten aan het idee, Joost en ik het onderwerp dood zouden zwijgen en ik elke week een echo nodig had omdat ik wakker lag van onzekerheid. Ik hield het niet voor mogelijk. En toch was het zo.

Gelukkig ligt deze fase achter ons en genieten we volop. Het vertrouwen groeide met de week en het fantaseren over hoe het straks is met z’n vijven, onze eerste vakantie komende zomer als gezin van vijf, de kleuren voor de babykamer, het snuffelen tussen iniminie-kleertjes – ik doe het inmiddels allemaal. Heerlijk!

Dikker en rond, da’s wennen

Laat ik maar gewoon met de deur in huis vallen: ik heb er moeite mee dat mijn lichaam veranderd. Tijdens de zwangerschap van Olivia boeide dit me totaal niet, tijdens de zwangerschap van Quinn ietsje mee maar toch overheerste de trots en ditmaal – ik weet het niet. Mijn buik die steeds ronder word vind ik prachtig. Die heupvetjes, mijn dikker wordende billen en benen en minder zichtbare armspieren daarentegen. Ik vind het moeilijk.

Lees ook:  De borstvoedingsmama

Mijnlevenalsmama | 16 weken

Ik WEET dat ik het weer weg krijg met hard werken volgend jaar, ik weet ook dat ik nu al winst kan boeken door het snoepen te beperken. En dat laatste – daar zit het hem momenteel in. Donkere maanden, kerstlichtjes, het vraagt om lekkers. Fancy avondeten, zoutje hier, chipje daar, zak snoep zus, popcorn zo. Afijn – ik denk nog steeds bewust na over wat ik eet, maar ik weet dat ik iets te veel eet. Eigen schuld, dikke bil/heup/been zeg maar. Ook al sport ik nog steeds meermaals per week, onnodig vet blijft gewoon plakken helaas.

Gelukkig ben ik nog niet zoveel aangekomen (zo’n 3,5 of 4 kilo), maar ik ben des te banger om weer met +22 kilo te eindigen. Tijd om na de kerstdagen komend weekend de touwtjes weer wat aan te trekken. Let’s do this!

2 Responses

  1. Channah

    Wat ontzettend leuk dat jullie er nog een meisje bij krijgen! Hier dus ook weer zwanger van een meisje (de tweede dan weliswaar haha), en wij zijn er ook helemaal blij mee! Lekker praktisch met alle spullen inderdaad, haha.

    Ik had er ook een lange tijd moeite mee dat mijn lichaam weer veranderde: zoveel moeite gedaan om het lijf te krijgen wat ik had, om het nu weer uit te zien dijen. Maar weet je, na een tijdje ga je het steeds meer accepteren en ik weet dat de kilo’s er straks ook wel weer af gaan. Ik ben nog wel steeds als de dood voor striae. Ik heb mijn tijgerstrepen al, maar wil het graag daarbij houden. Helaas kan je ook daar niets tegen doen 🙁

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.