Energiek, fitter, happy #18

geplaatst in: Sport, Zwangerschap | 0

Na lang wikken en wegen heb ik afgelopen week besloten dat dit mijn voorlopig laatste fit-update is. De reden is heel simpel: de inspiratie en input is momenteel even op. Heeft alles met mijn zwangerschap te maken natuurlijk.

Gebrek aan motivatie?

Om meteen met de deur in huis te vallen: ik mis mijn motivatie. Het voor ogen hebben van een doel. Ergens naartoe werken. Fitness-wise dan, want ik werk natuurlijk naar een gezonde blakende bolle volgroeide baby toe – dat weet ik ook wel 😉 In mijn eerste fitte update na de zwangerschapsaankondiging konden jullie lezen dat mijn doel vooral was geen spiermassa te verliezen. En eerlijk? Dat gebeurt toch. Al is het alleen maar omdat 5x per week sporten er qua energie gewoonweg niet meer in zit sinds ik zwanger ben én omdat ik sommige oefeningen niet meer prettig vind om uit te voeren, danwel heb moeten laten vallen vanwege bekkenpijn. 3x per week sporten valt nu in de categorie geweldig, 2x per week sporten is fijn. De afgelopen weken redde ik die 2x amper helaas. Moe, moe, moe. Uitgeblust, kapot. Niet eens lui – of nou ja, soms een beetje lui dan (ja hallo, ik ben zwanger hé, dan mag dat!)

Fitnessen met een doel voor ogen en elke twee weken een weegmoment, broeken die zichtbaar ruimer gingen zitten – het motiveerde me als een malle. Inmiddels gebeurt dus het tegenovergestelde. Letterlijk. Broeken die strakker gaan zitten, benen die zichtbaar meer putten krijgen, dijen die enorm groeien en mijn geliefde biceps die verdwijnen onder een laag vet. Tel daarbij op dat de sportschool vol spiegels hangt en daar is het gebrek aan motivatie. MAAR …

Mijnlevenalsmama | Fitness

Mijnlevenalsmama | Fitness

Ik wil ook een fitte zwangerschap. Ik wil mijn lichaam aan het werk houden, de boel enigszins in vorm houden én ik laad enorm op na een bezoekje aan de sportschool. Dat ik dus blijf sporten zolang het lichamelijk kan staat buiten kijf, dat het mentaal een stuk zwaarder is door ‘doelloos’ te fitnessen ook.

Lees ook:  Mijn bevallingsverhaal #3
Liefde voor fitness is blijvend

De liefde voor fitness verlies ik echter niet. Die wil ik pertinent niet verliezen ook. Eén van de redenen dat ik nu ook actief wil blijven, want we weten allemaal dat van niet-gaan de drempel alleen maar hoger wordt. Het is al erg genoeg dat ik strakjes bijna 3 maanden niets kan doen, dus laat die 3 maanden alsjeblieft niet een groter gat worden. Met het minder sporten sluipt ook het slechter eten mijn hoofd binnen, dus ik heb het sporten gewoon nodig. De aanvliegende kilo’s gaan al hard zat (Gwen en zwanger staat garant voor + 20 kilo blijkt maar weer), laat het dan maar gezond eten in plaats van troep zijn. Kleine disclaimer: ik eet zat troep momenteel, meer dan me lief is. Maar gelukkig gaat er ook nog steeds veel gezonds mijn lichaam in 🙂

Terug met duidelijke doelstelling

I’ll be back! Er vanuit gaand dat ik eind mei/begin juni beval, ben ik vanaf eind juli/begin augustus weer in de gym te vinden. In een shirt in maat L en met dijen en benen die me ongetwijfeld aan het huilen maken, maar met een berg motivatie om dat allemaal binnen een halfjaar te dumpen en het halfjaar daarna weer keihard aan die beginnende abs en dat lage vetpercentage te gaan werken. Mijn plan is om weer (lang) borstvoeding te geven, dus gericht eten op vetvermindering moet zeker de eerste periode nog on hold om mini geen tekort te doen, maar daarna … Ik ga mezelf en jullie verstelt doen staan – deal?!

Het zal vast en zeker niet vanzelf gaan, zowel de kilo’s lozen als mijn shape terug krijgen. Het kostte me na de 2e zwangerschap immers ook veel meer moeite dan na de 1e keer. Maar ik weet hoe lekker ik mezelf voelde in maatje 36 en xs. Hoe fijn het was om altijd goed op een foto te staan, uit welke hoek dan ook en hoe ontzettend fit ik me mentaal voelde bij supergezond eten. Dat gaat dus weer gebeuren. Ik was/ben een leukere moeder als ik lekker in mijn vel zit en of dat nu van 1, 2 of 3 kindjes is en de 1e nog niet eens baby-af is – iedereen mag een mening hebben over of je dan wel of niet weer fanatiek moet gaan sporten, ik ga doen wat lekker voelt. Mits ik ongeschonden uit de strijd kom natuurlijk, want dat een gezonde bevalling en mijn lichamelijke (en geestelijke) herstel bovenaan staat snap je vast 😉

Lees ook:  Het gemak de tweede keer

Tot zover, voor nu, dus een einde aan deze reeks. Aan een halfjaar lang jullie (twee)wekelijks bijkletsen over mijn fitjourney. Aan het delen van mijn doelen, mijn resultaten, mijn makken en mijn motivatie. Aan het inspireren van sommigen van jullie, aan het delen van progressiefoto’s, aan mijn eerlijkheid over struggles zo nu en dan. Na de zomer ben ik er weer, dan neem ik jullie graag weer mee in mijn fitnessavonturen. Ga ik mijn metingen weer delen, (tussen)doelen op papier zetten en progressiefoto’s delen (hoewel ik daar nu stiekem tegenop zie, want mijn postzwangere lichaam vind ik allesbehalve iets om trots op te zijn, maar goed – dat is persoonlijk). Hopelijk zijn jullie er dan ook weer! Thanks voor het lezen al die weken, voor de motivatie, voor de complimenten, voor alles!

Laat een reactie achter